----Ο Ιησούς και η συκιά...----

Από facebook μου

©

 

Ακούστε την γνωστή και περίεργη περίπτωση στο Ευαγγέλιο του Μάρκου.

Μάρ.11:12-14 Και τη επαύριον, αφού εξήλθον από Βηθανίας, επείνασε· 13 και ιδών μακρόθεν συκήν έχουσαν φύλλα, ήλθεν αν τυχόν εύρη τι εν αυτή· και ελθών επ' αυτήν ουδέν εύρεν ειμή φύλλα· διότι δεν ήτο καιρός σύκων. 14 Και αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτήν· Μηδείς πλέον εις τον αιώνα να μη φάγη καρπόν από σου. Και ήκουον τούτο οι μαθηταί αυτού.

Πως το βλέπετε; Λογικό; Εγώ, εκ πρώτης, ΟΧΙ. Παρουσιάζει τον Κύριο ως κακό, άδικο, παράλογο. Με είχε προβληματίσει αυτή η διήγηση παλαιότερα και έπεσε κάποια στιγμή στα χέρια μου ένα τεύχος "Οι Θεσσαλονικείς" αν θυμάμαι, και υπήρχε ένα άρθρο από έναν φιλόλογο αδερφό που φανέρωσε μία λέξη κλειδί στην κατανόηση του όλου θέματος. Θυμάμαι την λέξη, δεν θυμάμαι την εξήγησή του καθόλου. Θα σας δώσω όμως την δική μου εξήγηση και όποιος θέλει την δέχεται.
Το ίδιο περιστατικό υπάρχει στο κατά Ματθαίο, αλλά από άλλη οπτική γραμμένο, που όμως συμπληρώνει του Μάρκου την οπτική.

Η λέξη κλειδί που ανέφερα, είναι η λέξη «απεκρίθει».
Στο κατά Μάρκο πάνω, ο Κύριος «απεκρίθει» στη συκιά, ενώ στο κατά Ματθαίο, χρησιμοποιείται η λέξη «είπε».
Το «είπε» –όπως και σήμερα- χρησιμοποιείται ακόμα και όταν απαντάμε σε κάποιον, π.χ. «Με ρώτησε και του είπα…».
Το «απεκρίθει» όμως είναι συγκεκριμένο και χρησιμοποιείται μόνο για να ανταποκριθεί/απαντήσει κάποιος σε κάποιον (μάλιστα έτσι χρησιμοποιείται σε όλη της ΚΔ). Τότε, τι μας λέει εδώ ο Μάρκος; Ότι ο Ιησούς απάντησε έτσι στο δέντρο;; Μάλιστα σε δέντρο που δεν ήταν καιρός να έχει καρπό. Τι σημαίνουν αυτά λοιπόν; Ακούτε την δική μου περίπλοκη εξήγηση, που όμως θεωρώ ότι εναρμονίζει τις διηγήσεις.

 

Για αρχή θα πω ότι οι δύο οπτικές (του Ματθαίου και του Μάρκου), ουσιαστικά αλληλοσυμπληρώνονται. Τα μέρη που βρίσκονται μόνο σε μία διήγηση, και όχι και στην άλλη, είναι επειδή τα περιστατικά καταγράφονται από την συλλογή πληροφοριών (του Μάρκου), αλλά και από μνήμης (του Ματθαίου) περίπου 30 χρόνια μετά! Είναι απολύτως λογικό να μην θυμότανε ο Ματθαίος όλα τα γεγονότα ή ακόμα να του ήταν και κρυμμένα μερικά την στιγμή που διαδραματίζονταν.

Τι συνέβη τελικά;
Ο Ιησούς λοιπόν πήγε στην συκιά να φάει επειδή είχε φύλλα και έτσι άρα **υπήρχε περίπτωση να έχει σύκα**, παρόλο που δεν ήταν στην καρδιά της εποχής για σύκα. Φτάνοντας εκεί, εικάζω, υποθέτω ότι συνέβησαν τα ακόλουθα, τα οποία λογικά ήξερε ότι θα συμβούν:

**Ο Ιησούς –βάσει του Ματθαίου- προφανώς ήθελε να χρησιμοποιήσει κάτι για να φανερώσει στους μαθητές την δύναμή Του.** Γνώριζε όμως (βάσει του Μάρκου), ότι σε αυτήν την συκιά, θα έμπαινε πάλι… σε έναν πειρασμό από τον Σατανά!...
Λογικά (…) λοιπόν, επειδή ο Θεάνθρωπος δεν «ανταποκρίνεται» σε… δέντρα (! -Βέβαια δεν ξέρουμε ποια σχέση έχει ο Δημιουργός με την κτίση Του…!!! Αυτό να το συνειδητοποιήσουμε παρακαλώ.), ο πειρασμός του Σατανά θα ήταν κάπως έτσι:
«Αν είσαι Θεός, κάνε αυτή τη συκιά να βγάλει σύκα τώρα, ενώ δεν είναι η εποχή της!»
Ο Ιησούς λοιπόν απαξίωσε μυστικά/κρυφίως τον Σατανά, ο οποίος συνεργάστηκε όμως…. με τις ενέργειες του δέντρου για την εκφορά μυστικού πνευματικού λόγου…
Ορίστε;!
Εδώ λοιπόν έχουμε ένα άλλο περίεργο σημείο στο σενάριο…                                                                            .ipertisalithias.gr
Εξηγώ, αλλά όχι με μεγάλη ανάλυση:
Όλα είναι ενέργεια/ες σε μικροσκοπικό επίπεδο, και κάθε ενέργεια είναι ζωντανή. Το δέντρο –όπως κάθε ύλη/ύπαρξη- είναι ενέργειες με νόηση διαφορετική της δικής μας (όποιος θέλει το δέχεται). Όλες δε οι ενέργειες όμως υποτάσσονται στον Θεό, αλλά υπάρχει η πιθανότητα να μπορούν να μην υποταχθούν αν δεν θέλουν. Έτσι μπορούμε να εικάσουμε ότι οι συνειδητές ενέργειες του δέντρου, δέχτηκαν, να φιλοξενήσουν και να μιλήσει ο Σατανάς εν μέσω αυτών (θυμηθείτε εδώ το φίδι στον κήπο της Εδέμ το οποίο ο Θεός πάλι καταράστηκε), ενώ θα μπορούσαν να μην δεχτούν. Αυτό κατέστησε το δέντρο συνένοχο και επικατάρατο, ο δε Σατανάς είναι ήδη επικατάρατος, μάλιστα προορισμένος για κόλαση. Απευθυνόμενος στο δέντρο ουσιαστικά απευθύνεται και στον Σατανά, επειδή συνεργάστηκαν ως ένα, αλλά δεν ήθελε αυτό να γίνει γνωστό εκείνη την στιγμή.
Και για αυτό λοιπόν, ο Ιησούς καταράστηκε αυτήν την συκιά ποτέ να μην βγάλει καρπό, λόγος που όμως φαίνεται να μην γνώριζαν οι μαθητές εκείνη την στιγμή! .ipertisalithias.gr
Ξέρω ότι ακούγεται η εξήγηση παράλογη ίσως, αλλά σκεφτείτε ότι δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική, επειδή είναι παράλογο ο Ιησούς:
1) βάσει της γνώμης του Μάρκου να «ανταποκρίνεται» ανοιχτά/δημόσια σε… συκιά (εκτός –όπως είπα- αν δεχτούμε ότι ο Σατανάς μέσω της συκιάς Του μίλησε!..),
2) μάλιστα να την καταριέται ως να φταίει σε κάτι επειδή δεν είχε σύκα, όταν ΗΞΕΡΕ ο Ιησούς ότι υπήρχε περίπτωση να μην είχε εκείνη την εποχή!
Η εξήγησή που παραθέτω εναρμονίζεται θεωρώ τέλεια με όλα. Όποιος θέλει φυσικά την δέχεται. Αν κάποιος δεν την δέχεται και μπορεί να μας παραθέσει μία που δεν αποκλείει κανένα δεδομένο των δύο διηγήσεων, παρακαλώ να το κάνει μήπως γίνει πιο ξεκάθαρο το τοπίο.

 

Η λέξη κλειδί λοιπόν, το κέντρο της κατανόησης, είναι το «απεκρίθει».
Σκεφτείτε, μα πως ένας –προφανώς έξυπνος- συγγραφέας όπως ο Μάρκος (που δεν ήταν μάρτυρας απόστολος), να επιλέξει την λέξη αυτή αν δεν του αποκαλύφθηκαν τα κρυφά πράγματα που διαβάσατε μόλις ή αν δεν έγραφε με έμπνευση χωρίς όμως απαραίτητα να γνωρίζει την σημασία τους;; Δεν ήταν λοιπόν χαζός ο Μάρκος! Υπήρχε λόγος που έγραψε «απεκρίθει», είτε τον ήξερε τον λόγο, είτε δεν το ήξερε.
Στον κατά Ματθαίο, όπως είπαμε δεν καταγράφεται το «απεκρίθει», αλλά το «είπε», αλλά μας δίνει όμως την πληροφορία που εξηγεί γιατί ο Χριστός –σε ορατό επίπεδο- καταράστηκε την συκιά αυτή:

(Αρχαίο) Ματθ.21:18-21 Πρωΐας δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν ἐπείνασε· 19 καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ εἰ μὴ φύλλα μόνον, καὶ λέγει αὐτῇ· μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ. 20 καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν λέγοντες· πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ; 21 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε, ἄρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, γενήσεται·

---Ο λόγος λοιπόν ήταν να φανερώσει την δύναμη Του, αλλά και των μαθητών Του ΑΝ εφάρμοζαν την πίστη τους.

Έτσι, ενώ λοιπόν ο Ιησούς ταπεινώνει κρυφίως, αοράτως, τον Σατανά, τιμωρεί μεν και το δέντρο που συνεργάστηκε μαζί του, αλλά ορατά φανερώνει δε και την δύναμή του στους μαθητές οι οποίοι απλά είδανε μία επίδειξη της δυνάμεως Του, χωρίς να θεωρούν παράλογη την πράξη Του αυτή· προσέξτε όμως την εξής διάκριση:  www                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            .ipertisalithias.gr
δεν θεώρησαν ότι την ξήρανε την συκιά *επειδή δεν είχε καρπό*, αλλά *για να δούνε την δύναμή Του* σε μία συκιά που τελικά δεν είχε πρόωρο καρπό από τον οποίο θα οφειλότανε κάποιος! Το ότι ουσιαστικά αποκρίνονταν στην συκιά δεν το ξέρανε, απλά άκουσαν την εντολή Του να ξεραθεί και θαύμασαν όταν έγινε.

Αυτά λοιπόν είναι η δική μου ακραία οπτική, όπως ακραίο είναι και το περιστατικό όμως που ζητάει λογική ερμηνεία. Όπως είπα, αν κάποιος έχει καλύτερη εκδοχή, και αν έχει λάβει υπόψη όλα τα δεδομένα των δύο διηγήσεων, να μας την παραθέσει με κάθε επιμέλεια. Ευχαριστώ!

 

ΥΓ. 1) Πολλοί συνδέουν το περιστατικό με την συκιά ως να συμβολίζει προφητικά τον Ισραήλ. Ίσως θα μπορούσε κάποιος να δει και τέτοιον συμβολισμό, το αφήνω ανοιχτό. Πρώτα μας νοιάζει όμως τι έγινε, και μετά τι συμβολίζεται, αν συμβολίζεται.

2) Στην συνέχεια ακολουθεί χρήσιμος διάλογος με φίλους του facebook σχετικά.

©

Διάλογος:

Αδερφός μου γράφει: α). Πρώτον δεν θεωρώ οτι παρουσιαζεται ως κακός ή άδικος ο Κύριος λόγω της ενέργειας αυτής καθ'αυτής. Τι έκανε ο Κύριος; Απλα ξερανε ένα δεντρο. σιγά το πράμα. Ουτε λέει πουθενά ότι το "καταράστηκε" ούτε μπορούμε να πουμε ότι ήταν κακό αυτό που εγινε. Εξάλλου, εμείς οι υπόλοιποι άνθρωποι ποσα και ποσα δεντρα κόβουμε καθημερινά που τα κάνουμε είτε καρέκλες, τραπεζια, άλλα έπιπλα και αντικείμενα γενικά ή καύσιμα;Αυτό γιατί δε θεωρειται κακό;

β) Μήπως ομως είναι παράλογη αυτή η ενέργεια; Παράλογη θα μπορουσε κανείς να πει ότι ήταν αν δεν δινόταν η αιτία για την οποία έγινε. Και η αιτία που παρουσιαζεται ειναι όπως σωστά λες όχι το οτι δεν εκανε καρπο η συκιά, αλλα επειδη ο Κυριος ηθελε να τους δωσει ενα μάθημα, μια επιδειξη του τι μπορει να κανει κανείς αν έχει πίστη! Εμενα μου φαίνεται λογικό. Ο Κύριος πεινασε και πήγε να δει αν έχει καρπο η συκη, κι οταν είδε ότι δεν είχε, και δεν μπορούσε σε κάτι να ωφεληθεί από αυτην απο τον καρπο της, είπε, ας κανουμε τουλαχιστον ενα μάθημα πιστης, για να βγει κατι καλό από την όλη υποθεση

γ) Αν ειναι δεκτα τα παραπανω, τοτε απομένει μόνο το θεμα του "αποκριθεις". Οφείλω να ομολογησω ότι δεν το είχα προσεξει μέχρι τώρα, ουτε είχα δωσει ιδιαίτερη βάση στο ρημα αυτό. Δινεται όμως η αφορμή τώρα.

Κατα το λεξικό του Mickelson λοιπον (είναι ενσωματωμένο στο λογισμικό The Word που χρησιμοποιω για τη Γραφή) δίνονται οι εξης σημασίες:

G611 ἀποκρίνομαι apokrinomai (ap-ok-ree'-nom-ai) v.

1. to conclude for oneself

2. (by implication) to respond

3. (by Hebraism) to begin to speak (where an address is expected)

Περα λοιπον από την εννοια που δίνεται στο 2, την έννοια του "απαντώ σε καποιον", υπάρχει η αρχική εννοια του αποκρινομαι που δίνεται στο 1., που εξαγεται ετυμολογικά (από +κρίνω,-ομαι) και σημαίνει "βγάζω κρίση, συμπέρασμα , εκφέρω κρίση εκ μερους του εαυτου μου, αποφαινομαι" το οποίο δεν υποδηλώνει απαραίτητα συνομιλία και απαντηση σε τρίτο. Εξάλλου υπάρχει και τρίτη σημασία, το 3. που ειναι Εβραϊσμός όπως σημειωνεται και σημαίνει " ξεκινώ να μιλω" όταν αναμένεται καποια απολογία.

Άρα δε χρειαζεται να καταφύγουμε στην παραφιλολογία της υποτιθεμενης νόησης του δεντρου και της φιλοξενίας του Σατανά για να εξηγήσουμε τη χρήση του ρηματος...

Εξάλλου στη Γραφή υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις που το ρημα αυτό χρησιμοποιείται αντίστοιχα, όχι με την έννοια της απάντησης στα λεγόμενα κάποιου τριτου (που βεβαια έτσι χρησιμοποιείται στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτωσεων στη Γραφη), αλλα με την εννοια της αντίδρασης σε κάποιο φαινόμενο

Π.χ στο Πραξ. 5:7,8 Ἐγένετο δὲ ὡς ὡρῶν τριῶν διάστημα, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ μὴ εἰδυῖα τὸ γεγονὸς, εἰσῆλθεν. ἀπεκρίθη δὲ αὐτῃ ὁ Πέτρος, Εἰπέ μοι εἰ τοσούτου τὸ χωρίον ἀπέδοσθε. Ἡ δὲ εἶπε, Ναὶ, τοσούτου.

Εδω δεν προηγείται συνομιλία της γυναίκας του Ανανία με τον Πετρο, αλλά ο Πέτρος αποκρίνεται =αντιδρα βλέποντας τη γυναίκα να μπαίνει και ξεκινά να μιλά απευθυνόμενος σ αυτήν.

Επίσης αντίστοιχα υπάρχει και το Πραξ. 10:46, 47 που περιγράφει την αντιδραση του Πετρου στη βάπτιση εν Πνεύματι Αγιω του Κορνηλιου και του οίκου του:

ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις, καὶ μεγαλυνόντων τὸν Θεόν. Τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος,

Μήτι τὸ ὕδωρ κωλῦσαι δύναταί τις, τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους, οἵτινες τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔλαβον, καθὼς καὶ ἡμεῖς;

Απάντησα: Αδερφέ, ευχαριστώ για τον κόπο σου.

Νόμιζα ότι θα συμφωνούσα, τελικά δεν προέκυψε.

Λες: «α). Πρώτον δεν θεωρώ οτι παρουσιαζεται ως κακός ή άδικος ο Κύριος λόγω της ενέργειας αυτής καθ'αυτής.»

-------Σχόλιο: Εμένα έτσι μου ακούγεται. Δεν λέω για το τι έκανε επειδή αυτό το αιτιολόγησα, λέω πως ακούγεται, ας Τον ακούσουμε:

Μαρ.11:14 καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ· μηκέτι ἐκ σοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μηδεὶς καρπὸν φάγοι. καὶ ἤκουον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

Λες: «Ουτε λέει πουθενά ότι το "καταράστηκε" ούτε μπορούμε να πουμε ότι ήταν κακό αυτό που εγινε.»

-----Σχόλιο: Μα τι να λέει; Ξεκάθαρο δεν είναι αυτό που είπε, κατάρα δεν είναι; Άκου το πάλι:

«μηκέτι ἐκ σοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μηδεὶς καρπὸν φάγοι.» και αμέσως ξεράθηκε!!

Λες: «Εξάλλου, εμείς οι υπόλοιποι άνθρωποι ποσα και ποσα δεντρα κόβουμε καθημερινά που τα κάνουμε είτε καρέκλες, τραπεζια, άλλα έπιπλα και αντικείμενα γενικά ή καύσιμα; Αυτό γιατί δε θεωρειται κακό;»

------Σχόλιο: Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Εμείς δεν τα καταριόμαστε τα δέντρα, μάλιστα «στον αιώνα».

Σχετικά με το β) σου, συμφωνούμε.

Λες: «Κατα το λεξικό του Mickelson λοιπον (είναι ενσωματωμένο στο λογισμικό The Word που χρησιμοποιω για τη Γραφή) δίνονται οι εξης σημασίες:

G611 ἀποκρίνομαι apokrinomai (ap-ok-ree'-nom-ai) v.

1. to conclude for oneself

2. (by implication) to respond

3. (by Hebraism) to begin to speak (where an address is expected)

Περα λοιπον από την εννοια που δίνεται στο 2, την έννοια του "απαντώ σε καποιον", υπάρχει η αρχική εννοια του αποκρινομαι που δίνεται στο 1., που εξαγεται ετυμολογικά (από +κρίνω,-ομαι) και σημαίνει "βγάζω κρίση, συμπέρασμα , εκφέρω κρίση εκ μερους του εαυτου μου, αποφαινομαι" το οποίο δεν υποδηλώνει απαραίτητα συνομιλία και απαντηση σε τρίτο.»

------Σχόλιο: Αυτό το «απαραίτητα» που λες, δεν το ξέρω σίγουρα. Το αποφαίνομαι, είναι σε ανταπόκριση σε κάτι, δηλαδή κάτι μου δίνεται ή γίνεται και αποκρίνομαι σε αυτό. Το δέντρο δεν έκανε κάτι (σε ορατό επίπεδο) ενεργητικά.

Δίνεται η εντύπωση ότι η λέξη αποκρίνομαι χρησιμοποιείται πάντα ως αντίδραση σε κάποια αφορμή, κάτι που πρέπει να προσέξουμε. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και η λέξη «είπε», αλλά επέλεξε το απεκρίθει και αυτό με προβληματίζει, ειδικά επειδή αποκρίθηκε μάλιστα με κατάρα χωρίς φανερή λογική εξήγηση.

 

Συνεχίζεις και παραθέτεις από το λεξικό:

«Εξάλλου υπάρχει και τρίτη σημασία, το 3. που ειναι Εβραϊσμός όπως σημειωνεται και σημαίνει " ξεκινώ να μιλω" όταν αναμένεται καποια απολογία.

-------Σχόλιο: Μα αυτό λέω. Η λέξη «απεκρίθη» χρησιμοποιείται όταν αναμένεται κάτι, εδώ το λεξικό λέει «κάποια απολογία». Πρώτα υπάρχει κάποιος λόγος, μετά η απολογία.

 

Λες: «Άρα δε χρειαζεται να καταφύγουμε στην παραφιλολογία της υποτιθεμενης νόησης του δεντρου και της φιλοξενίας του Σατανά για να εξηγήσουμε τη χρήση του ρηματος...»

------Σχόλιο: Ας το βλέπεις παραφιλολογία (είναι η άποψη στην οποία μένω μέχρι να πειστώ), δεν είμαι σίγουρος ακόμα. Τέτοια αντίδραση στο δέντρο για να κάνει Ο Ίδιος θαύμα, μου φαίνεται υπερβολική.

 

Λες: «Εξάλλου στη Γραφή υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις που το ρημα αυτό χρησιμοποιείται αντίστοιχα, όχι με την έννοια της απάντησης στα λεγόμενα κάποιου τριτου (που βεβαια έτσι χρησιμοποιείται στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτωσεων στη Γραφη), αλλα με την εννοια της αντίδρασης σε κάποιο φαινόμενο

-------Σχόλιο: Η λέξη απόκριση δεν αφορά μόνο απάντηση σε λόγια κάποιου (ασχέτως που αυτήν την περίπτωση εδώ εξετάζουμε), αλλά και όποιας μορφής ανταπόκρισης. Δηλαδή το: «λέω» είναι λέξη που μπορώ να πω όταν αρχίζω να μιλάω σε κάποιον που δεν μου έδωσε αφορμή, το «απεκρίθει» όμως φαίνεται να χρησιμοποιείται για να υποδηλώνει σχέση αιτία-αποτελέσματος, δηλαδή χρησιμοποιείται για να δηλώσει ΣΥΝΕΧΕΙΑ λεκτική σε αφορμή. Να δώσω ένα παράδειγμα:

Μαρ.10:23-24 καὶ περιβλεψάμενος ὁ ᾿Ιησοῦς λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελεύσονται. 24 οἱ δὲ μαθηταὶ ἐθαμβοῦντο ἐπὶ τοῖς λόγοις αὐτοῦ. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς πάλιν ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς· τέκνα, πῶς δύσκολόν ἐστι τοὺς πεποιθότας ἐπὶ χρήμασιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.

--Διακρίνει κανείς ότι χρησιμοποιείται η λέξη να αναδείξει συνέχεια στις σκέψεις των μαθητών, ως           .ipertisalithias.gr ανταπόκριση σε αυτές.

 

Αναφέρεις δύο παραδείγματα που θεωρείς ότι δείχνουν το «απεκρίθη» να φέρουν την έννοια του «είπε»:

Λες: «Π.χ στο Πραξ. 5:7,8 Ἐγένετο δὲ ὡς ὡρῶν τριῶν διάστημα, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ μὴ εἰδυῖα τὸ γεγονὸς, εἰσῆλθεν. ἀπεκρίθη δὲ αὐτῃ ὁ Πέτρος, Εἰπέ μοι εἰ τοσούτου τὸ χωρίον ἀπέδοσθε. Ἡ δὲ εἶπε, Ναὶ, τοσούτου.

Εδω δεν προηγείται συνομιλία της γυναίκας του Ανανία με τον Πετρο, αλλά ο Πέτρος αποκρίνεται =αντιδρα βλέποντας τη γυναίκα να μπαίνει και ξεκινά να μιλά απευθυνόμενος σ αυτήν.

Επίσης αντίστοιχα υπάρχει και το Πραξ. 10:46, 47 που περιγράφει την αντιδραση του Πετρου στη βάπτιση εν Πνεύματι Αγιω του Κορνηλιου και του οίκου του: ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις, καὶ μεγαλυνόντων τὸν Θεόν. Τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος, Μήτι τὸ ὕδωρ κωλῦσαι δύναταί τις, τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους, οἵτινες τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔλαβον, καθὼς καὶ ἡμεῖς;»

--------Σχόλια:

1) Στην πρώτη περίπτωση που αναφέρεις, θεωρώ ότι η λέξη «απεκρίθη» χρησιμοποιείται εκεί επειδή θέλει να συνδέσει τον λόγο του Πέτρου με την είσοδο της γυναίκας στην παρουσία τους, δηλαδή ανταποκρίθηκε στην ερχομό της με λόγο. Διαβάζουμε:

Πράξ.5:7 Μετά δε περίπου τρεις ώρας εισήλθεν η γυνή αυτού, μη εξεύρουσα το γεγονός. 8 Και απεκρίθη προς αυτήν ο Πέτρος· Ειπέ μοι, διά τόσον επωλήσατε τον αγρόν; Και εκείνη είπε· Ναι, διά τόσον.

 

Στην δεύτερη περικοπή που παραθέτεις, το «απεκρίθει» είναι προς ανταπόκρισή τους, το λες και μόνο σου: «αντίδραση του Πέτρου». Διαβάζουμε:

Πράξ.10:45-47 καὶ ἐξέστησαν οἱ ἐκ περιτομῆς πιστοὶ ὅσοι συνῆλθον τῷ Πέτρῳ ὅτι καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἡ δωρεὰ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος ἐκκέχυται· 46 ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις καὶ μεγαλυνόντων τὸν Θεόν. τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος· 47 μήτι τὸ ὕδωρ κωλῦσαι δύναταί τις τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους, οἵτινες τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ἔλαβον καθὼς καὶ ἡμεῖς;

Άρα αυτοί θαύμασαν και λέγανε στον Πέτρο ότι και τα έθνη έλαβαν το Άγιο Πνεύμα, και… «ΤΟΤΕ απεκρίθει» σε αυτό ο Πέτρος λέγοντας με λίγα λόγια ότι αν και έλαβαν το Άγιο Πνεύμα ήδη, πρέπει τώρα όμως και να βαπτιστούν.

 

Συνοψίζοντας:

Τα ακόλουθα γεγονότα εξακολουθούν να με κρατάνε στην άποψη ως αυτή να έχει βάση στην λογική και στα λεγόμενα των συγγραφέων:

1) Ο Κύριος έριξε κατάρα στην συκιά ενώ δεν ήταν ο ιδανικό καιρός να φέρει καρπό, μάλιστα κατάρα «στον αιώνα». Αυτό το γεγονός σε συνάρτηση με την λέξη «απεκρίθη», με κάνει να έχω τις επιφυλάξεις μου στο αν πρέπει να αλλάξω άποψη.

2) Έχω την περίπτωση του συγκεκριμένου ζώου που πλάνησε τους πρωτόπλαστους που στην Γένεση ονομάζεται ως φρονιμότερον των ζώων. Τα ζώα είχαν φρόνηση; Μπορούσαν να μιλήσουν; (Μήπως όλα στην ζωή έχουν κάποια νόηση, είμαι σίγουρος για λόγους που δεν θα εξηγήσω), Σχετικά με αυτό το ζώο, ο Θεός λέει:

Γέν.3:14 Και είπε Κύριος ο Θεός προς τον όφιν, Επειδή έκαμες τούτο, επικατάρατος να ήσαι μεταξύ πάντων των κτηνών, και πάντων των ζώων του αγρού· επί της κοιλίας σου θέλεις περιπατεί, και χώμα θέλεις τρώγει, πάσας τας ημέρας της ζωής σου·

--Βλέπουμε ο Θεός να μιλάει στο ζώο που ονομάζει Όφι, γιατί να το κάνει αν δεν Τον καταλάβαινε; Θα πει κανείς, επειδή μπήκε ο Σατανάς μέσα του. Τότε γιατί να τιμωρηθεί το φίδι;; Λογικά, επειδή το ίδιο ζώο του το επέτρεψε να μπει. Θυμίζω τι λέει για τον Όφι:

Γεν.3:1 Ο δε όφις ήτο το φρονιμώτερον πάντων των ζώων του αγρού, τα οποία έκαμε Κύριος ο Θεός· και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Τω όντι είπεν ο Θεός, Μη φάγητε από παντός δένδρου του παραδείσου;

Όποιος κάνει συνειρμούς, ίσως καταλήξει στην δική μου άποψη.

3) Το «απεκρίθη» αν το δει κανείς ως «είπε», δεν αλλάζει το γεγονός ότι σημαίνει και «ανταποκρίνομαι», «απαντώ». Δηλαδή την έννοια της ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ λεκτικά ή πρακτικά σε μία αφορμή.

4) Έκατσα και έψαξα μόλις τώρα προσεκτικά όλες τις φορές που χρησιμοποιείται η λέξη από τον συγγραφέα Μάρκο στο Ευαγγέλιό του όπου και βρίσκεται η περικοπή που συζητάμε. Δεν βρήκα ΠΟΥΘΕΝΑ να χρησιμοποιεί την λέξη αυτή για να δηλώσει απλά το «είπε», δηλαδή χωρίς αφορμή στην οποία δίνεται ανταπόκριση. Πράγμα που με κάνει να σκέφτομαι ότι και στην δική μας περίπτωση, σκόπιμα επιλέχθηκε η λέξη «απεκρίθη» και όχι «είπε».

5) Παλαιότερα, πριν πάνω από 10 χρόνια αν θυμάμαι, όταν είχα ασχοληθεί με το θέμα, ερεύνησα πως χρησιμοποιείται η λέξη αλλού στην ΚΔ, και αν θυμάμαι πάλι σωστά διαπίστωσα ότι φέρει την έννοια που πιο πάνω της προσδίδω. Για να βεβαιωθώ όμως ότι δεν έκανα τότε κάποιο λάθος, θα πρέπει να κοιτάξω πάλι την κάθε μία περίπτωση, για το οποίο όμως δεν έχω χρόνο. Αν το κάνει κάποιος και βρει κάτι, ας με ενημερώσει.

 

Έτσι, για αυτούς τους λόγους, συνεχίζω να πιστεύω ότι ο Κύριος ανταποκρίνονταν σε πειρασμό του Σατανά μέσα από το δέντρο.

 

Σχολίασε ο αδερφός:

Tελικά, έχεις δίκιο για την κατάρα. Δεν το χα προσέξει, αλλά πάντως έτσι το αναφέρει κι ο Πέτρος :

(Mark 11:21 [TRa])

καὶ ἀναμνησθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Ῥαββὶ, ἴδε ἡ συκῆ ἣν κατηράσω ἐξήρανται.

 

Πάντως εγώ δεν έχω αντίρρηση ότι το αποκριθείς μπορεί να "χρησιμοποιείται για να υποδηλώνει σχέση αιτία-αποτελέσματος"όπως λες κι εσυ. Το "αποκριθείς" μπορεί να είναι αντίδραση σε κάτι, απλά η αντίδραση δεν είναι απαραίτητα σε κάτι ΛΕΓΟΜΕΝΟ, απόκριση σε προηγουμενη ΛΕΚΤΙΚΗ αφορμή , αλλά μπορεί να είναι απλά αντίδραση σε κάποιο ΜΗ ΛΕΚΤΙΚΟ φαινόμενο (βλ. είσοδος γυναίκας Ανανία).

Στην περίπτωση που εξεταζουμε, το φαινόμενο στο οποίο αποκρίνεται ο Κύριος κατ αρχήν φαίνεται να ειναι η ακαρπία της συκιας. Υπάρχει και κάποιο πνευματικό δρώμενο, κάποιος μυστικός διαλογος που εξελίσσεται παράλληλα ή κάποιος συμβολισμός πίσω από αυτή την ενέργεια; Εγω πάντως δεν μπορω να πω κάτι τέτοιο κατηγορηματικα, γιατί δεν αναφέρει κάτι παραπανω η Γραφη, αν και δικαιούται ο καθένας της γνώμης του βεβαίως.

 

Παντως αυτό στο οποίο εδωσε έμφαση ο Κύριος και το μήνυμα που ηθελε να περασει και όπου πρέπει να μείνουμε, όπως φαίνεται στα επόμενα, νομίζω θα συμφωνήσουμε πως είναι συνοπτικα το εξης : "Είδατε τι έκανα εγώ με λόγο; Ανάλογα μπορείτε να κάνετε κι εσείς αν ασκήσετε αρκετή πίστη "

 

Και αποκριθείς ο Ιησούς, λέγει προς αυτούς· Έχετε πίστιν Θεού. Διότι αληθώς σας λέγω ότι όστις είπη προς το όρος τούτο, Σηκώθητι και ρίφθητι εις την θάλασσαν, και δεν διστάση εν τη καρδία αυτού, αλλά πιστεύση ότι εκείνα τα οποία λέγει γίνονται, θέλει γείνει εις αυτόν ό,τι εάν είπη.

Διά τούτο σας λέγω, Πάντα όσα προσευχόμενοι ζητείτε, πιστεύετε ότι λαμβάνετε, και θέλει γείνει εις εσάς. (Μαρκ.11:22-24)

 

Σχολίασα: Χα! Είχα την εντύπωση ότι είχε το ρήμα καταράστηκε και αυτό μου είχε μείνει, αλλά όταν το κοίταξα με αφορμή εσένα δεν το βρήκα στα άμεσα συμφραζόμενα και σκέφτηκα ότι το απλώς το συμπέρανα από τα ίδια τα λόγια του Κυρίου μόνο! Αλλά το έλεγε πιο κάτω! J Καλώς! Ουσιαστικά αυτό το μέρος (Μάρ.11:21) συνδέει το περιστατικό με τα περί πίστεως που λέει στο Ματθ.21:19.

 

"Κατηγορηματικός" δεν είμαι αδερφέ, απλά όπως είπα προς τα εκεί γέρνει η ζυγαριά μου.

©