Υπάρχει τελικά ένας συγκεκριμένος μελλοντικός αντίχριστος, ή μήπως έχουμε πλανηθεί;;;;

 

    Πριν κάμποσο καιρό, είχα μία συζήτηση με έναν αδερφό. Μέσα στα διάφορα που συζητήσαμε, μου έφερε έτσι είναι επειδή έτσι θέλω τύπου επιχειρήματα, ότι δήθεν δεν υπάρχει πρόσωπο «αντίχριστος», αλλά ότι είναι μόνο το πνεύμα, δηλαδή γενικά η νοοτροπία που αντιτίθεται στον Θεό. Ξέρετε τι λένε μερικοί…. όλα είναι συμβολικά και τέτοια. Η συζήτηση δεν προχώρησε σε κάποια αναθεώρηση των θέσεών μας, αλλά το καλό είναι ότι έγινε αφορμή να κάνω αυτήν την εργασία.

Θα κάνω λοιπόν κάποιες ερωτήσεις, τις οποίες στην συνέχεια θα απαντώ.

 

Απάντηση: Όχι.

 

Απάντηση: Ναι. Στις 2 από τις 3 επιστολές του Ιωάννη (ο οποίος έγραψε και την Αποκάλυψη και το Ευαγγέλιο του Ιωάννη).

 

Αυτή η λέξη καθιερώθηκε από τον Κύριο ή από τους αποστόλους. Αυτό βγαίνει από τα λόγια του Ιωάννη στην Α’Ιωάννου επιστολή:

Α’Ιωάν.2:18-24 -Παιδία, εσχάτη ώρα είναι, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται (στο αρχαίο κείμενο δεν υπάρχει το άρθρο «ο», είναι σκέτο «αντίχριστος έρχεται»), και τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουσιν· όθεν γνωρίζομεν ότι είναι εσχάτη ώρα.

Ερωτήσεις: α) Απευθύνεται λοιπόν σε μία εκκλησία πιστών (πληθυντικός: «ηκούσατε»). Αλλά αυτοί, από που ακούσανε «ότι ο αντίχριστος έρχεται» (εφόσον δεν τους λέει ότι είχαν πλανηθεί σχετικά και άρα σωστά ακούσανε -θα το δούμε ξανά αργότερα αυτό);;; Απάντηση: ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ (!) ίσως και από τον ίδιο. β) Και αυτοί οι -όποιοι- απόστολοι όμως, από που το ακούσανε;;;;;;;;; Το ακούσανε ή από τον Ίδιο τον Κύριο όταν ήταν σωματικά μεταξύ τους, ή και από το Πνεύμα του Θεού απευθείας καθότι Αυτός θα τους οδηγούσε εις πάσαν την αλήθειαν! Άλλη λογική απάντηση που αβίαστα εναρμονίζεται με τα δεδομένα, δεν μπορώ να βρω.

Η δε λέξη αυτή (αντίχριστος), δηλώνει αυτόν που έρχεται αντί του Χριστού ή/και είναι ενάντιος του Χριστού. Τέτοιοι όμως –στην πράξη- δεν θα ήταν μόνο ένας∙ άνθρωποι «αντίχριστοι» υπήρχαν και θα υπάρξουν στην ιστορία, άλλο αυτό. Το θέμα όμως εδώ είναι, αν θα υπάρχει ένας ιδιαίτερος, έσχατος, τέτοιος αντίχριστος άνθρωπος, την εποχή πριν την έλευση του Χριστού, ο οποίος ουσιαστικά την σηματοδοτεί χρονικά.

 

(Παρεμπιπτόντως η επιλογή των λέξεων του Ιωάννη εδώ [«ακούσατε...»] υπάρχει περίπτωση να φανερώνει ότι οι επιστολή αυτή γράφτηκε πριν την ονομαζόμενη «Αποκάλυψη» [το βιβλίο της Αποκαλύψεως του Ιωάννη] που του δόθηκε. Και το λέω αυτό επειδή δεν τους λέει π.χ. «όπως σας έχω πει/γράψει...».)

 

Απάντηση: Επειδή και έτσι έχει συνηθιστεί να ακούγεται στην Εκκλησία, αλλά και επειδή όσοι το έψαξαν, βλέπουν ότι οι περιγραφές που δίνονται στην Αποκάλυψη, ταιριάζουν με ένα πρόσωπο που περιγράφει ο απόστολος Παύλος ως ερχόμενος στο τέλος, πριν έρθει ο Χριστός συγκεκριμένα, πρόσωπο που ο ίδιος ο απόστολος Ιωάννης στις επιστολές επίσης θεωρεί ότι μέλει να έρθει και που ονομάζει: «αντίχριστο». Θα δούμε σχετικά στην πορεία.

 

Απάντηση: α) Συγκεκριμένα, Ο Κύριος δεν προσάπτει την συγκεκριμένη λέξη «αντίχριστος» σε κάποιον, και αυτό προφανώς επειδή δεν θεωρούσε την λέξη αυτή ως απαραίτητο τίτλο αυτού που θα έπαιζε τον έσχατο ρόλο πριν την δεύτερη έλευσή Του. Έτσι προφανώς το έβλεπε και ο απόστολος Παύλος, καθότι ούτε και αυτός αναφέρει έναν τέτοιο τίτλο, αν και όπως θα δούμε περιγράφει πέραν κάθε αμφιβολίας έναν τέτοιον ρόλο ενός συγκεκριμένου ερχόμενου προσώπου.

Σημειώστε λοιπόν φίλοι και αδερφοί, ότι δεν υπάρχει η λέξη «αντίχριστος» ως τίτλος προσώπου στα λόγια Του Κυρίου (και του Παύλου), αλλά μόνο στα λόγια του αποστόλου Ιωάννη ως α) περιγραφή πολλών προσώπων («αντίχριστοι»), αλλά και β) ως περιγραφή ενός προσώπου, που θα είναι ο έσχατος αντίχριστος, η ύπαρξη του οποίου θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους, την όχι μακράν έλευση του Ιησού Χριστού.

β) Ο Χριστός όμως, μας παραπέμπει έμμεσα σε έναν τέτοιο άνθρωπο επικαλούμενος μία προφητεία στο Βιβλίο του Δανιήλ της ΠΔ. Αν και έχει πολύ ζουμί η περικοπή στον Δανιήλ, δεν είναι ο σκοπός εδώ να μπούμε σε όλα τα σχετικά «χωράφια», αλλά μόνο σε αυτό που Ο Κύριος επικαλείται από τα λόγια του Δανιήλ και αφορά πιο άμεσα το θέμα μας.

     Διαβάζουμε λοιπόν στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου τον Κύριο να επικαλείται το ίδιο αυτό «βδέλυγμα της ερημώσεως» που αναφέρεται στο Βιβλίο του Δαν.9:25-27:

Ματθ.24:10-31 Και τότε θέλουσι σκανδαλισθή πολλοί και θέλουσι παραδώσει αλλήλους και θέλουσι μισήσει αλλήλους. 11 Και πολλοί ψευδοπροφήται θέλουσιν εγερθή και πλανήσει πολλούς, 12 και επειδή θέλει πληθυνθή η ανομία, η αγάπη των πολλών θέλει ψυχρανθή. 13 Ο δε υπομείνας έως τέλους, ούτος θέλει σωθή. 14 Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη, και τότε θέλει ελθεί το τέλος. 15 Όταν λοιπόν ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως, το λαληθέν διά του προφήτου Δανιήλ, ιστάμενον εν τω τόπω τω αγίω -ο αναγινώσκων ας εννοή- 16 τότε οι εν τη Ιουδαία ας φεύγωσιν επί τα όρη· 17  όστις ευρεθή επί του δώματος, ας μη καταβή διά να λάβη τι εκ της οικίας αυτού· 18 και όστις ευρεθή εν τω αγρώ, ας μη επιστρέψη οπίσω διά να λάβη τα ιμάτια αυτού. 19 Ουαί δε εις τας εγκυμονούσας και τας θηλαζούσας εν εκείναις ταις ημέραις. 20 Προσεύχεσθε δε διά να μη γείνη η φυγή υμών εν χειμώνι μηδέ εν σαββάτω. 21 Διότι τότε θέλει είσθαι θλίψις μεγάλη, οποία δεν έγεινεν απ' αρχής κόσμου έως του νυν, ουδέ θέλει γείνει. 22 Και αν δεν συνετέμνοντο αι ημέραι εκείναι, δεν ήθελε σωθή ουδεμία σάρξ· διά τους εκλεκτούς όμως θέλουσι συντμηθή αι ημέραι εκείναι. 23 Τότε εάν τις είπη προς υμάς· Ιδού εδώ είναι ο Χριστός ή εδώ, μη πιστεύσητε· 24 διότι θέλουσιν εγερθή ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θέλουσι δείξει σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε να πλανήσωσιν, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς. 25  Ιδού, προείπα προς υμάς. 26 Εάν λοιπόν είπωσι προς υμάς, Ιδού, εν τη ερήμω είναι, μη εξέλθητε, Ιδού, εν τοις ταμείοις, μη πιστεύσητε· 27 διότι καθώς η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. 28 Διότι όπου είναι το πτώμα, εκεί θέλουσι συναχθή οι αετοί. 29 Ευθύς δε μετά την θλίψιν των ημερών εκείνων ο ήλιος θέλει σκοτισθή και η σελήνη δεν θέλει δώσει το φέγγος αυτής, και οι αστέρες θέλουσι πέσει από του ουρανού και αι δυνάμεις των ουρανών θέλουσι σαλευθή. 30 Και τότε θέλει φανή το σημείον του Υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ, και τότε θέλουσι θρηνήσει πάσαι αι φυλαί της γης και θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής. 31 Και θέλει αποστείλει τους αγγέλους αυτού μετά σάλπιγγος φωνής μεγάλης, και θέλουσι συνάξει τους εκλεκτούς αυτού εκ των τεσσάρων ανέμων απ' άκρων ουρανών έως άκρων αυτών.

 --Βλέπουμε λοιπόν ότι πριν την δεύτερη έλευση του Ιησού Χριστού, βάσει των λόγων Του Ιδίου, προφανώς θα υπάρχει ένας ναός, αλλά θα υπάρξει σε αυτόν ένα λεγόμενο «βδέλυγμα της ερημώσεως» (εδ.15/Όταν συμβεί το γεγονός αυτό, θα ξέρουμε ακριβώς ποιο θα είναι∙ τώρα μπορούμε μόνο να υποθέσουμε ή να εικάσουμε.). Αυτό όμως που ονομάζεται βδέλυγμα ερημώσεως, δεν θα προκύψει μαγικά εκεί μόνο του, αυτό μπορούμε με την λογική να το αντιληφθούμε, και όχι μόνο. Κάποιος λοιπόν θα το στήσει εκεί και πράγματι έτσι μας το φανερώνουν τα κατά τα άλλα δυσνόητα λόγια του Δανιήλ στα οποία βρίσκεται και το μέρος στο οποίο Ο Κύριος αναφέρθηκε, ας τα δούμε (συγκεκριμένα το εδ.27 σε κόκκινο):

Δαν.9:25-27 Γνώρισον λοιπόν και κατάλαβε ότι από της εξελεύσεως της προσταγής του να ανοικοδομηθή η Ιερουσαλήμ έως του Χριστού του ηγουμένου θέλουσιν είσθαι εβδομάδες επτά και εβδομάδες εξήκοντα δύο· θέλει οικοδομηθή πάλιν η πλατεία και το τείχος, μάλιστα εν καιροίς στενοχωρίας. 26…………………και ο λαός του ηγουμένου, όστις θέλει ελθεί, θέλει αφανίσει την πόλιν και το αγιαστήριον· και το τέλος αυτής θέλει ελθεί μετά κατακλυσμού, και έως του τέλους του πολέμου είναι διωρισμένοι αφανισμοί. 27 Και θέλει στερεώσει την διαθήκην εις πολλούς εν μιά εβδομάδι· και εν τω ημίσει της εβδομάδος θέλει παύσει η θυσία και η προσφορά, και επί το πτερύγιον του Ιερού θέλει είσθαι το βδέλυγμα της ερημώσεως, και έως της συντελείας του καιρού θέλει δοθή διορία επί την ερήμωσιν.

      Αντιλαμβανόμαστε έτσι, ότι ο Κύριος στον Ματθαίο, εδ.15 πάνω, τους προειδοποιεί ότι όταν δούνε οι ίδιοι το «βδέλυγμα της ερημώσεως» που θα στηθεί από ένα συγκεκριμένο πρόσωπο (όχι γενικά μία ιδέα, ή ένα σύστημα, αλλά ένα πρόσωπο!), δηλαδή ο λεγόμενος «χριστός-ηγούμενος»(!..) βάσει του Δανιήλ, τότε, εκείνες τις μέρες (εδ.16-21), θα αρχίσει μία μεγάλη θλίψη, τέτοια που όπως λέει, δεν έγινε από την αρχή του κόσμου και ούτε θα γίνει! Μετά, στο εδ.29, λέει ότι ΕΥΘΥΣ μετά την θλίψην των ημερών εκείνων, τι θα γίνει; Θα γίνουν μοναδικά ακραία φαινόμενα τα οποία δεν τα έχει δει ποτέ η ανθρωπότητα (εδ.21-21, 29). Και τότε, κατόπιν αυτών των εσχάτων ακραίων γεγονότων, θα έρθει ο Χριστός (εδ.30) και θα γίνει η αρπαγή (εδ.31)!!

Μία διευκρίνιση:

Φυσικά ο Ιησούς Χριστός δεν μπορεί να είναι ο «χριστός ηγούμενος» που θα στήσει το βδέλυγμα αυτό (που αναφέρει το βιβλίο του Δανιήλ), διότι θα ήταν σαν να λέει Ο Ιησούς στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, ότι ο Ίδιος θα έρθει (άρα στην 2^η έλευσή Του…) να στήσει το βδέλυγμα της ερημώσεως στο πτερύγιο του ναού, το οποίο όμως θα λειτουργήσει και ως σημείο για τους πιστούς ότι τότε θα ξεκινήσει η μεγάλη θλίψη, μετά της οποίας θα έρθει ξανά.... που έτσι θα είναι η 3^η τελικά έλευσή Του… (αν και μόνο για δύο έλευσεις μιλάει η ΚΔ –Εβρ.9:28), πράγμα που είναι παράλογο, αλλόκοτο και φυσικά δεν συνάδει και γενικότερα με την διδασκαλία της Γραφής και με τα γνωρίσματα Του Κυρίου.

--Μήπως χάσαμε κάτι λοιπόν; Μήπως έγιναν τότε όλα αυτά στα Ιεροσόλυμα και γενικότερα στον πλανήτη, και δεν τα πήρε κανείς χαμπάρι;; Αστεία πράγματα. Τύποι της εκπλήρωσης της προφητείας του Δανιήλ υπήρχαν π.χ. ο Αντίοχος Δ’ Επιφανής το 167π.Χ. έστησε στον Ναό ένα κεφάλι από γουρούνι [δεν έκανε όμως επταετή διαθήκη με τον Ισραήλ όπως λέει ο Δανιήλ], και ο Τίτος είχε βάλει παντού τα Ρωμαϊκά σύμβολα νίκης όπως αετούς κτλ. (αν και ο Δανιήλ μιλάει για ένα βδέλυγμα, όχι πληθυντικός), αλλά η εκπλήρωση η ίδια στην οποία αναφέρεται ο Χριστός και συμπληρώνει και η οποία έχει συγκεκριμένο προφητικό πλαίσιο ΑΠΕΧΕΙ ΜΑΚΡΑΝ ΑΠΌ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΧΏΡΑΣ. Αυτό, δεν σηκώνει συζήτηση.

 

     Έτσι λοιπόν, έχουμε έναν άλλον άνθρωπο, στο βιβλίο του Δανιήλ, «χριστός» και εκείνος(!...μμμμ….), που θα στήσει το βδέλυγμα της ερημώσεως στον ναό (θα δούμε σε ποιον ναό αργότερα), και ο Ιησούς Χριστός εμμέσως μας παραπέμπει στο έργο του αυτό, το στήσιμο του (σημείου του) βδελύγματος της ερημώσεως. Ο συνδυασμός δηλαδή των λόγων του Δανιήλ και του Κυρίου μας παραπέμπουν στο ότι ο Κύριος είχε υπόψη άνθρωπο «χριστό»(!), που θα στήσει το βδέλυγμα της ερημώσεως. Σκεφτείτε το πάλι παρακαλώ αυτό το σημείο.

     Αυτά από μόνα τους, όχι μόνο μας προειδοποιούν ότι κάποια στιγμή στην διάρκεια μίας ανεπανάληπτης μεγάλης θλίψης πριν έρθει ο Χριστός στην 2η έλευσή Του, θα υπάρξει ένα τέτοιο πρόσωπο που κάποια στιγμή θα καταστρέψει την πόλη (Ιεροσόλυμα) και θα στήσει στον ναό κάτι το οποίο βδελύττεται ο Θεός, αλλά μας πληροφορεί ότι αυτός θα θεωρείται από πολλούς «χριστός (ηγούμενος)», δηλαδή «χρισμένος», πράγμα που όμως συνδέεται και με τον όρο «αντίχριστος», άρα….. ένας άλλος χριστός, στην θέση και κατά, του αληθινού Χριστού, σε έναν έσχατο ναό!

 

Μία επισήμανση. Ο Χριστός, οπότε και οι απόστολοι που διδάχτηκαν από Αυτόν, πίστευαν ότι η Έλευση Του Κυρίου θα γινότανε στην δική τους γενιά (Ματθ.10:17-23, 16:27-28, Μάρ.13:1-30, 31-37, Λουκ.13:35, 21:5-9, 20-22, 27-32, Ιωάν.21:21-23, Πράξ.2:15-17, Α’Κορ.7:29, 10:11, Φιλιπ.4:5, Α’Θεσσ.3:12-13 <-> 4:14-17, Τίτ.2:11-13, Εβρ.1:1-2, Ιάκ.5:7-9, Α’Πέτ.1:20, 4:6-7, Β’Πέτ.3:11-13, Α’Ιωάν.2:18, Ιού.1:16-18[[1]] κ.ά.!), πράγμα που σκοπίμως ο Θεός τους απέκρυψε. Αυτό που όμως γνώριζαν ήταν το προφητικό σχέδιο, αλλά ΟΧΙ το πως/πότε/που αυτό εκπληρώνεται στην ιστορία. Αυτό ανήκει στις μυστικές βουλές Του Θεού. Ο Ίδιος Ο Κύριος είχε ομολογήσει:

Μάρ.13:32 Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας ουδείς γινώσκει, ουδέ οι άγγελοι οι εν ουρανώ, ουδέ ο Υιός, ειμή ο Πατήρ.

Τα λέω αυτά, επειδή αν και ο Κύριος στο κατά Ματθαίου απευθύνεται στους παρευρισκόμενους, στην πραγματικότητα, εκ των γεγονότων όλων το κρίνουμε, ότι δεν εκπληρώθηκε αυτό στην γενιά τους, ούτε φυσικά έχει εκπληρωθεί ακόμα.

 

    Πέρα από αυτό το σημείο στο Ματθαίο, υπάρχει άραγε άλλο σημείο όπου Ο Κύριος έμμεσα μίλησε για έναν «αντίχριστο»; Ερώτηση: «Άλλο σημείο», που όμως; Στην ΚΔ πιθανόν υπάρχει άλλο ένα σημείο που θα εξετάσουμε. Δυστυχώς δεν μας λέει τι άλλο είπε ο Ιησούς στην ακόλουθη περικοπή. Βάσει λογικής όμως, μπορούμε να πούμε με αρεκτή σιγουριά ότι φαίνεται έμμεσα να μιλάει στους Εβραίους εχθρούς του για τον «αντί-χριστο», ειδικά αν λάβουμε υπόψη τα πιο πάνω που έλεγε από Δανιήλ, αλλά και τις υπόλοιπες περικοπές που θα δούμε αργότερα (του αποστόλου Παύλου και  του αποστόλου Ιωάννη), παρόλο που απλώς δεν ήταν στην πρόνοια Του Θεού να γραφτούν πολλά για αυτόν στα Ευαγγέλια.

     Το άλλο σημείο λοιπόν στα Ευαγγέλια που μπορεί να είναι μία έμμεση αναφορά, σαν σπόντα, για ένα τέτοιο άνθρωπο, τον οποίον θα δεχθούν (θυμίζει αυτό που διαβάσαμε στον Δανιήλ, ότι θα κάνει διαθήκη με πολλούς) είναι το εξής:

Ιωάν.5:39-43 / Ερευνάτε τας γραφάς, διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον· και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού· 40 πλην δεν θέλετε να έλθητε προς εμέ, διά να έχητε ζωήν.

 41 Δόξαν παρά ανθρώπων δεν λαμβάνω· 42 αλλά σας εγνώρισα ότι την αγάπην του Θεού δεν έχετε εν εαυτοίς·  43 εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου, και δεν με δέχεσθε· εάν άλλος έλθη εν τω

ονόματι εαυτού, εκείνον θέλετε δεχθή.

Εδώ βλέπουμε να μιλάει… στους Εβραίους… που δεν τον δεχόντουσαν και ακόμα δεν τον δέχονται στην πλειοψηφία τους! Λέει σε αυτούς… ότι αν άλλος (ενικός! Σε αντίθεση δηλαδή με το Άτομό Του, άλλο πρόσωπο) έρθει στον όνομα του εαυτού του, δηλαδή με δική Του πρωτοβουλία, προσέξτε εδώ: ΕΚΕΙΝΟΝ (μιλάει για ένα πρόσωπο!), όχι μπορεί να τον δεχτείτε, αλλά (περιέργως λέει) ΘΑ ΤΟΝ ΔΕΧΤΕΊΤΕ… (αρχ. «εκείνον λήψεσθε»)

Λέγοντας εδώ ότι ο Ίδιος ο Κύριος ότι ήρθε «εν τω ονόματι του Πατρός», φανερώνει έτσι ότι ο Ίδιος ήταν απεσταλμένος και έτσι χρισμένος από τον Θεό Πατέρα για έναν σκοπό, άρα, δεν ήταν «αυτό-χριστος». Αν/όταν έρθει «άλλος» όμως σε σας (Εβραίοι) στο όνομά το δικό του, άρα «αυτό-χριστος», ως πνευματικός -εννοείται- ηγέτης τους (όπως ήταν ο Χριστός), «εκείνον» θα τον δεχτείτε, επείδη παρόλο που οι Γραφές μαρτυρούν για Μένα, δεν έρχεστε σε Μένα επειδή δεν έχετε αγάη Θεού μέσα σας ώστε να με ακολουθήσετε.

Το «εάν» σε αυτό το σημείο, προβληματίζει λίγο, επειδή και ως υποθετικός λόγος σημαίνει ότι μπορεί να έρθει ή να μην έρθει κάποιος, από την άλλη όμως, το «εάν» χρησιμοποιείται και ως όταν/εφόσον στο ίδιο το Ευαγγέλιο του Ιωάννη:

Ιωάν.14:2-4 εν τη οικίᾳ του πατρός μου μοναὶ πολλαί είσιν· ει δε μη, είπον αν υμίν· πορεύομαι ετοιμάσαι τόπον υμίν· 3 και εάν πορευθώ καὶ ετοιμάσω υμίν τόπον, πάλιν έρχομαι και παραλήψομαι υμάς προς εμαυτόν, ινα οπου ειμί εγώ, και υμείς ήτε. 4  και όπου εγώ υπάγω οίδατε, και την οδόν οίδατε.

Είναι άραγε μία σπόντα σχετικά με τον «ηγεμόνα χριστό» του Δανιήλ; Αυτό το αφήνω να το κρίνει ο καθένας. Πάντως με προβληματίζει η επιλογή των λέξεων αυτών και γέρνω στο ότι η απάντηση μάλλον είναι «ΝΑΙ», αλλά δεν παίρνω απόλυτη θέση σχετικά, Σας αφήνω εσείς να το ζυγίσετε.

 

Απάντηση: Αναμφισβήτητα. Η αλήθεια έτσι, ότι ο Ιησούς –όπως είδαμε- εμμέσως συνδέει την 2^η έλευσή Του με ένα συγκεκριμένο γεγονός (στήσιμο του «βδελύγματος της ερημώσεως») που συνδέεται με την σειρά με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που θα προηγηθεί, αλλά και το γεγονός ότι και ο Παύλος συνδέει την 2^η έλευση του Χριστού πάλι με ένα πρόσωπο που πάλι θα κάνει κάτι βδελυκτό στον ναό, πρέπει να κλείνει το θέμα όσο αφορά το αν πρόκειται να εμφανιστεί στο ιστορικό ορίζοντα ένα πρόσωπο, …ή… μία …ιδέα…(εντελώς χαζή και αυθαίρετη θεωρία στο φως της Γραφής). Συνεχίζουμε όμως να απαντήσουμε την ερώτηση αναλυτικά. Διαβάζουμε:

Β’θεσσ.2:1-12

-Σας παρακαλούμεν δε, αδελφοί, περί της παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και της εις αυτόν επισυνάξεως ημών, 2 να μη σαλευθήτε ταχέως από του φρονήματός σας, μηδέ να θορυβήσθε, μήτε διά πνεύματος μήτε διά λόγου μήτε δι' επιστολής ως γραφομένης υφ' ημών, ότι τάχα επλησίασεν ημέρα του Χριστού. 3 Ας μη σας εξαπατήση τις κατ' ουδένα τρόπον· διότι δεν θέλει ελθεί η ημέρα εκείνη, εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, 4 ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος εναντίον εις πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε να καθήση εις τον ναόν του Θεού ως Θεός, αποδεικνύων εαυτόν ότι είναι Θεός. 5 Δεν ενθυμείσθε ότι ενώ ήμην έτι παρ' υμίν σας έλεγον ταύτα; 6 Και τώρα γνωρίζετε εκείνο, το οποίον κωλύει αυτόν, ώστε να αποκαλυφθή εν τω εαυτού καιρώ· 7 διότι το μυστήριον της ανομίας ήδη ενεργείται, μόνον έως να εκβληθή εκ μέσου ο κωλύων τώρα 8 και τότε θέλει αποκαλυφθή ο άνομος, τον οποίον ο Κύριος θέλει απολέσει με το πνεύμα του στόματος αυτού και θέλει εξαφανίσει με την επιφάνειαν της παρουσίας αυτού· 9 όστις θέλει ελθεί κατ' ενέργειαν του Σατανά εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι ψεύδους 10 και εν πάση απάτη της αδικίας μεταξύ των απολλυμένων, διότι δεν εδέχθησαν την αγάπην της αληθείας διά να σωθώσι· 11 και διά τούτο θέλει πέμψει επ' αυτούς ο Θεός ενέργειαν πλάνης, ώστε να πιστεύσωσιν εις το ψεύδος, 12 διά να κατακριθώσι πάντες οι μη πιστεύσαντες εις την αλήθειαν, αλλ' ευαρεστηθέντες εις την αδικίαν.  

Δεδομένα:

1)      Ο Παύλος απευθύνεται στους πιστούς στην Θεσσαλονίκη (Β’Θεσσ.κεφ.1:1). Προσέξτε ότι τα λόγια του αυτά, δεν τα λέει στους πιστούς της Ιουδαίας/Ισραήλ, αλλά της Θεσσαλονίκης… (Ασχέτως αν οι επιστολές όπως ξέρουμε αντιγράφονταν και πηγαίνανε στις διάφορες Εκκλησίες.) Τους επικεντρώνει λοιπόν την προσοχή σε όσους ψευδοδιδάσκαλους μπορεί να έγραφαν εν ονόματι των αποστόλων (εδ.2) ότι «τάχα επλησίασεν η μέρα του Χριστού». Τι κάνει όμως για να τους προφυλάξει από αυτούς; Τους δίνει λοιπόν ένα μεγάλο σημείο, το οποίο πρέπει να προηγηθεί της έλευσης της μέρας του Κυρίου, ώστε να ξέρουν ότι αν δεν προηγηθεί αυτό, ΔΕΝ μπορεί να έρθει ο Χριστός. Σε αυτό το σημείο να έχουμε υπόψη ότι όπως είπαμε, ο Παύλος και όλοι οι απόστολοι πίστευαν ότι Ο Κύριος θα ερχότανε στην γενιά τους. Τους είχε κρυφτεί η αντίθετη πραγματικότητα σκοπίμως από τον Θεό (όπως ανέλυσα σε προηγούμενη υποσημείωση). Ποιο θα ήταν λοιπόν αυτό το σημείο αναφοράς για αυτούς;

 Το σημείο αναφοράς λοιπόν, είναι η εμφάνιση ενός ανθρώπου τον οποίο ονομάζει ο Παύλος: «ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας»(εδ.3), «ο άνομος»(εδ.8) και που θα είναι η αιτία μίας συγκεκριμένης «αποστασίας» (εννοείται αποστασίας των πιστών!!!!) που προηγείται της παρουσίας αυτού του πρόσωπό (εδ.3). Άρα έχουμε στην εξίσωση:

1. Αποστασία πιστών, 2. ψευδοδιδασκάλους, 3. «ο άνθρωπος της αμαρτίας», «ο υιός της απωλείας», «ο άνομος», που θα προκαλέσει μία «αποστασία» 4. η μέρα –της έλευσης- Του Κυρίου.

 

2)      Σε αυτό το σημείο προβλέπεται να προσέξουμε το εξής άκρως σημαντικό: Το πλαίσιο των λόγων του (και της επιστολής γενικότερα!) δεν είναι καθόλου συμβολικό και έτσι και το σημείο δεν μπορεί να είναι συμβολικό, για αυτό και φυσικά κυριολεκτεί! Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, εφόσον θέλει να τους δώσει ένα σημείο ώστε να γνωρίζουν την έλευση του Κυρίου. Μάλιστα σε καμία επιστολή του ο Παύλος δεν μιλάει συμβολικά!! Οι περιγραφές λοιπόν του προσώπου αυτού, φσυικά δεν μας παραπέμπουν στο ότι ο Παύλος θέλει να μιλήσει αλληγορικά/συμβολικά για ένα πνεύμα, ή μία νοοτροπία της εποχής, δηλαδή για τον αμαρτωλό άνθρωπο γενικά, την αμαρτωλή ανθρωπότητα, αλλά ότι κυριολεκτεί μιλώντας για ένα πρόσωπο συγκεκριμένο πριν έρθει ο Χριστός. Αντικειμενικά, όποιος πει κάτι άλλο, οφείλω να πω ότι είναι ή τρελός (ούτε καν αγράμματος δεν μπορεί να θεωρηθεί) ή αφελής πλανεμένος ή συνειδητός ψευδοδιδάσκαλος∙ κάποτε επιτέλους πρέπει να μαθαίνουν αυτοί τον ρόλο που παίζουν και ότι εμείς «τους πιάσαμε», διότι σε τέτοια πράγματα η ανοχή μας περνιέται συνεχώς για ηλιθιότητα. Ας δούμε έτσι τις περιγραφές για αυτό το πρόσωπο:

***και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας,

***ο υιός της απωλείας,

***ο αντικείμενος

***και υπεραιρόμενος

***ώστε να καθήση εις τον ναόν του Θεού ως Θεός

***αποδεικνύων εαυτόν ότι είναι Θεός.

***Και τώρα γνωρίζετε εκείνο, το οποίον κωλύει αυτόν,

***ώστε να αποκαλυφθή εν τω εαυτού καιρώ·

***και τότε θέλει αποκαλυφθή ο άνομος,

***τον οποίον ο Κύριος θέλει απολέσει με το πνεύμα του στόματος αυτού και θέλει εξαφανίσει με την επιφάνειαν της παρουσίας αυτού·

***όστις (ο άνομος) θέλει ελθεί κατ’ενέργειαν του Σατανά

Μας λέει πέραν κάθε αμφιβολίας λοιπόν ότι είναι άνθρωπος (εδ.3) αυτός που θα εμφανιστεί και επί τούτου μας τον περιγράφει με τρόπο που ΔΕΝ θα μπορούσε να μπερδευτεί αυτός με κάτι άλλο ή κάποιον άλλον. Να μην ξεχνάμε ότι θέλει να τους δώσει ένα ξεκάθαρο σημείο ώστε να μην μπορούν πλανηθούν από διαφόρους που θα λένε ότι δήθεν ήρθε ο Χριστός. Άρα –λέει η κοινή λογική- θα έπρεπε να κυριολεκτεί, μάλιστα με κάθε επιμέλεια μην τον παρανοήσουν. Μάλιστα, τους θυμίζει ότι τους τα προείπε αυτά (εδ.5-6): «5 Δεν ενθυμείσθε ότι ενώ ήμην έτι παρ' υμίν σας έλεγον ταύτα; 6 Και τώρα γνωρίζετε εκείνο, το οποίον κωλύει αυτόν, ώστε να αποκαλυφθή εν τω εαυτού καιρώ·…»

 

3)      Αν και μιλάει ο Παύλος στους Θεσσαλονικείς πιστούς, αναφέρεται σε έναν «Ναό του Θεού»,

χωρίς να δίνει εξηγήσεις για αυτόν τον ναό. Γιατί; Εσύ αν το έκανες, γιατί θα το έκανες; Διότι θεωρεί ότι ξέρουν σε ποιον ναό αναφέρεται. Ποιος είναι έτσι αυτός ο ναός, στον οποίο δεν κρίνει ότι χρειάζεται ιδιαίτερος προσδιορισμό; Ο Παύλος φυσικά αναφερότανε στον υπαρκτό Ναό στα Ιεροσόλυμα στον οποίο και περιπάτησε και ο Κύριος με το ανθρώπινο σώμα Του, διότι πίστευε –όπως είπα και έδειξα με τις παραπομπές- ότι ο Ιησούς θα ερχότανε στην δική τους την ζωή. Μα, θα πει κανείς, αν αναφερότανε σε αυτόν τον ναό, αυτός, πράγματι καταστράφηκε επί Τίτου και αυτό σημαίνει ότι ο Χριστός λίγο μετά από την καταστροφή του ναού ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ 2^Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ, ΣΤΗΝ ΓΗ!! Ναι, αυτό θα σήμαινε, αν δεν γνωρίζαμε όλες τις ανεκπλήρωτες προφητικές συντεταγμένες που θα σηματοδοτούσαν την έλευσή Του. Εξηγώ: ο Παύλος γνώριζε ότι θα καταστραφεί ο έσχατος ναός στα Ιεροσόλυμα, αλλά ΔΕΝ ήξερε ότι ο έσχατος Ναός στα Ιεροσόλυμα, θα χτιζότανε μετά από 2000 χρόνια!!! Θεώρησε λοιπόν, ότι ο γνωστός σε αυτόν υπαρκτός Ναός στην εποχή του, θα ήταν και ο έσχατος, κάτι που φυσικά δεν ήταν αλήθεια. Βασικές αποδείξεις ότι δεν ήταν αυτός ο Ναός είναι ότι δεν στήθηκε ένα βδέλυγμα εκεί επί Τίτου (κατά την καταστροφή του Ναού το 70μ.Χ., άλλο οι σημαίες της νίκης τους), δεν εμφανίστηκε ο έσχατος παγκόσμιος δικτάτορας που θα επιβάλει το χάραγμα του (666), τον οποίο ο Παύλος ονομάζει «Υιό της απώλειας» και «άνθρωπο της αμαρτίας», και δεν καταστράφηκε ούτε ο Τίτος (που θα ήταν θεωρητικά δήθεν ο αντίχριστος!) από τον ερχομό του Χριστού, και βασικά ΔΕΝ ΗΡΘΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ(!!!) και έτσι τα πράγματα έμειναν όπως ήταν εδώ και 2000 χρόνια.

«ΕΝΣΤΑΣΗ!!!»

Μήπως τότε «ναός» εννοείται η Εκκλησία των πιστών; Εξάλλου ο ίδιος ο Παύλος μας γράφει ότι είμαστε ναός του Θεού! (Α’Κορ.3:16,17, Β΄Κορ.6:16, Εφ.2:21)

Απάντηση: ΌΧΙ. Όπου ο Παύλος αναφέρεται στους πιστούς ως ναό Θεού, μας το διευκρινίζει (θα το δούμε πιο κάτω), εδώ όμως, δεν κάνει κάτι τέτοιο. Αναφέρεται λοιπόν στον ναό στα Ιεροσόλυμα που γνώριζαν όλοι οι πιστοί παντού, ειδικά οι Ιουδαίοι Χριστιανοί. Πράγμα που έρχεται να δέσει με το γεγονός ότι όπως είδαμε πρόκειται για κανονικό άνθρωπο που έμελλε να εμφανιστεί λίγο πριν την 2^η έλευση Του Κυρίου για να κάτσει στον νέο κανονικό ναό ως Θεός. Αυτό το «λίγο πριν» που τόνισα, έχει ιδιαίτερη σημασία. Αν ο Παύλος εννοούσε δήθεν το αμαρτωλό αντίχριστο πνεύμα της ανθρωπότητας, αυτό υπήρχε ήδη από τις μέρες του Χριστού, άρα δεν έμελλε να έρθει, ήταν ήδη στον κόσμο! Και πράγματι στο εδ. 7 μας λέει «διότι το μυστήριον της ανομίας ήδη ενεργείται,…». ΑΡΑ, ο ίδιος ο Παύλος διαχωρίζει 1) το μυστήριο της ανομίας που ενεργούνταν ΗΔΗ στην εποχή του, με 2) αυτόν που και περιγράφει και ονομάζει «άνθρωπο αμαρτίας» και «υιό απωλείας»! Το πρώτο ήδη υπήρχε όταν έγραφε την επιστολή αυτή, και το δεύτερο δεν υπήρχε, αλλά θα ερχότανε. Μάλιστα στην Εφεσίους, γράφει προφανώς σχετικά με το πρώτο:

Εφ.2:2 εις τας οποίας περιεπατήσατέ ποτέ κατά το πολίτευμα του κόσμου τούτου, κατά τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος, του πνεύματος το οποίον ενεργεί την σήμερον εις τους υιούς της απειθείας·

(Παρατηρήστε ότι χρησιμοποιεί και το ίδιο ρήμα: «ενεργεί».)

Έτσι, εφόσον πρόκειται κυριολεκτικά για άνθρωπο (της αμαρτίας) που θα εμφανιστεί, αυτός τι θα κάνει; Μήπως θα έρθει… για να καθίσει ως Θεός μέσα…. σε όλους τους… πιστούς ανθρώπους… που είναι όλοι μαζί «ναός» Θεού;;; Χωράει ένας άνθρωπος σε έναν άλλον;  Αυτό τους έλεγε;; Αστεία πράγματα. Μήπως τελικά τότε, τους λέει ο Παύλος, ότι το αντίχριστο πνεύμα/νοοτροπία θα έρθει και θα κάτσει μέσα στους πιστούς (μμμμ… δυνατό σημείο τους έδωσε…) ή έστω σε πολλούς από αυτούς;; Αν χάσουμε τα μυαλά μας προς στιγμήν και υποθέσουμε το δεύτερο, έτσι για να το διασκεδάσουμε, τότε τι θα καταλάβαιναν; Ότι κάποιοι από αυτούς, που θα εξακολουθούσαν να ήταν «ναός» Θεού (αφού λέει ότι θα καθότανε στον ναό του Θεού), θα γινότανε ναός αμαρτωλής αντίχριστης νοοτροπίας ενώ θα εξακολουθούσε να ήταν μέρος του ναού του Θεού;;; Τρελά πράγματα λοιπόν λέγονται. Αλλά ας σοβαρευτούμε και ας εξηγήσω:

Πρέπει λοιπόν να γνωρίζουμε ότι ο μόνος λόγος που οι πιστοί είναι «ναός Του Θεού» είναι επειδή Ο Θεός δια του Αγίου Πνεύματός Του κατοικεί μέσα τους, και ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ ΛΟΓΟ!! Είναι η Παρουσία Του Θεού που κάνει τα σώματα μας Ναό Του.

Το σώμα του ανθρώπου γενικά, είναι όχι ναός (όπου προβλέπεται λατρεία), αλλά κατοικητήριο/σκήνωμα του ανθρώπινου πνεύματος και ψυχής. Του σωσμένου πιστού όμως το σώμα, είναι όχι ναός(!), αλλά μέρος του ναού/κατοικητήριου... Του Αγίου Πνεύματος Του Θεού. Αν και θα μπορούσε κάποιος λανθασμένα να ισχυριστεί ότι ο κάθε πιστός, είναι χωριστός ναός Του Θεού, κι όμως, δεν είναι αυτή η εικόνα που ο Παύλος θέλει να μας δώσει στις γνωστές περικοπές, αλλά ότι ο κάθε πιστός είναι μέρος του ναού του Θεού που χτίζεται με ανθρώπινες ψυχές. Αυτή είναι η πνευματική εικόνα. Διαβάζουμε:

Α’Κορ.3:16-17 Δεν εξεύρετε ότι είσθε ναός Θεού (όχι «ναοί Θεού»!) και το Πνεύμα του Θεού κατοικεί εν υμίν; 17 Εάν τις φθείρη τον ναόν του Θεού, τούτον θέλει φθείρει ο Θεός· διότι ο ναός του Θεού είναι άγιος, όστις είσθε σεις.

Β’Κορ.6:15-16 Τίνα δε συμφωνίαν ο Χριστός με τον Βελίαλ; ή τίνα μερίδα ο πιστός με τον άπιστον; 16 Τίνα δε συμβίβασιν ο ναός του Θεού με τα είδωλα; διότι σεις είσθε ναός Θεού ζώντος, καθώς είπεν ο Θεός ότι θέλω κατοικεί εν αυτοίς και περιπατεί, και θέλω είσθαι Θεός αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου.

Εφ.2:19-22 Άρα λοιπόν δεν είσθε πλέον ξένοι και πάροικοι αλλά συμπολίται των αγίων και οικείοι του Θεού, 20 εποικοδομηθέντες επί το θεμέλιον των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου λίθου αυτού του Ιησού Χριστού· 21 εν τω οποίω πάσα η οικοδομή συναρμολογουμένη αυξάνεται εις ναόν άγιον εν Κυρίω· 22 εν τω οποίω και σεις συνοικοδομείσθε εις κατοικητήριον του Θεού διά του Πνεύματος. (Καθώς δηλαδή οι πιστοί γίνονται όλο και πιο πολλοί, αυξάνεται το μέγεθος/όγκος του πνευματικού ναού. Ταυτόχρονα όλο και πιο πολύ συνοικοδομούμαστε, με την έννοια δένουμε μεταξύ μας, λόγω των ενεργειών του Αγίου Πνεύματος γινόμενοι όλοι μαζί -και όχι μεμονωμένα μέρη του ναού- κατοικητήριο του Θεού.)

Προσέξτε τώρα την δεύτερη περικοπή που μόλις διαβάσαμε (Β’Κορ.6:15-16). Μας λέει ότι δεν μπορεί να υπάρχει συμφωνία μεταξύ Χριστού και Βελιάλ, ούτε συμβιβασμός μεταξύ…. του ναού του Θεού (που είναι όλοι οι πιστοί), με τα είδωλα. Άρα, αν πλανηθούμε και πούμε ότι ο Παύλος έλεγε ότι κάποιοι πιστοί θα εξακολουθούσαν να είναι ναός Θεού, αλλά θα λάμβαναν ένα… κοσμικό δήθεν πνεύμα αντιχρίστου, τότε, πνευματικά, θα αντέφασκε με τον εαυτό του. Δεν γίνεται να είναι κανείς και μέρος του ναού/κατοικητήριου του Θεού (άρα μαζί με τους άλλους πιστούς), αλλά και κατοικοιτήριο αντίχριστου πνεύματος ταυτόχρονα! Ο μόνος τρόπος που ο πιστός μπορεί να ζει σε καθεστώς αμαρτίας και να είναι κοσμικός, είναι αν πάψει να είναι κατοικητήριο/ναός του Θεού, αν πάψει να ανήκει στον έναν ναό Του Θεού, το Σώμα Του Χριστού. Και τα δύο μαζί όμως, δεν γίνεται. Αυτή λοιπόν η ψευδοδιδασκαλία, επιχειρεί να μας πει ότι γίνεται. Ναι, δεν λέω, μακροθυμεί ο Θεός, αλλά δεν εμπαίζεται και δεν μας έχει ανάγκη. Μετά από κάποιο σημείο, αποκόπτεται ο πιστός από την άμπελο και τον πνευματικό Ναό Του Θεού, καθώς πλέον –λόγω ζωής σταθερής αμαρτίας- το Άγιο Πνεύμα Του Θεού θα έχει φύγει από αυτόν/ήν. Να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην πορεία μας με τον Θεό.

 

 

4)      Στα εδ.3-4 διαβάζουμε:

«3……..διότι δεν θέλει ελθεί η ημέρα εκείνη, εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, 4 ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος εναντίον εις πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε να καθήση εις τον ναόν του Θεού ως Θεός, αποδεικνύων εαυτόν ότι είναι Θεός.»

----Α) Πάλι διακρίνουμε ότι –όπως είπαμε- δεν μπορεί να μιλάει δήθεν για το κοσμικό πνεύμα αντιχρίστου της ανθρωπότητας (το οποίο μεν είδαμε ότι ήταν ήδη από τις μέρες Του Χριστού ακόμα!), διότι το χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του ανθρώπου, είναι να αντίκειται και να υψώνεται πάνω από κάθε λεγόμενο Θεό (όποιου θρησκεύματος) ή σεβάσματος! Υπήρχε ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας(!), οι άνθρωποι οι κοσμικοί, να εναντιώνονται σε κάθε ανθρώπινο θρήσκευμα και σέβασμα;;; Λεγόμενοι «θεοί» υπήρχαν πάντοτε, και ήταν γειτονιά ο ένας με τον άλλον! Και δεν τους πείραζε κανείς!... Οι άνθρωποι πάντα θα έχουν «θεούς» και σεβάσματα και ποτέ όλοι τους δεν θα εναντιωθούν σε αυτά. Άρα βλέπουμε πάλι φυσικά ότι ο Παύλος ξεκάθαρα μας περιγράφει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που θα θέλει να καταστρέψει κάθε θρήσκευμα, και γιατί να το κάνει; Μας το λέει: «…αποδεικνύων εαυτόν ότι είναι Θεός», και άρα ότι όλοι οι άλλοι θεοί δεν είναι αληθινοί!!! Πως είναι δυνατόν λοιπόν άνθρωποι που λένε ότι έχουν το Πνεύμα Του Θεού να επιμένουν ότι δεν πρόκειται για άνθρωπο;;; Τι συμβαίνει;….

        Ακόμα λοιπόν και χωρίς να λάβουμε υπόψη τι λέει ο Ιωάννης στις επιστολές του και στην Αποκάλυψη, βασιζόμενοι στον Παύλο και μόνο μαθαίνουμε ότι θα υπάρξει πριν την έλευση Του Χριστού ένας άνθρωπος που θα καθίσει στον ναό του Θεού και θα εναντιωθεί σε κάθε θρήσκευμα. Το αν θέλει κανείς να τον ονομάσει «αντίχριστο» ή όχι, δεν αλλάζει το θέμα, την ουσία.

Β) Πέραν αυτών των ΞΕΚΑΘΑΡΩΝ διαβάζουμε: «εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, 4 ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος εναντίον εις πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα,».

Βλέπετε εδώ κάτι ενδιαφέρον; Και εδώ διαχωρίζει την αποστασία ως φαινόμενο/παράγοντα από τον ίδιο τον άνθρωπο (!) της αμαρτίας που θα το συνοδεύει!

 

5)      Το εδ.6 λέει:

«Και τώρα γνωρίζετε εκείνο, το οποίον κωλύει αυτόν, ώστε να αποκαλυφθή εν τω εαυτού καιρώ·»

Πάλι λοιπόν βλέπουμε, ότι αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν αποκαλυμμένος στην εποχή όταν ο Παύλος τα έγραφε αυτά, αλλά κάτι εμπόδιζε την αποκάλυψη του. Το πνεύμα όμως της ανομίας που νομίζουν πολλοί Καλβινιστές ότι συμβολίζεται από την έννοια του αντιχρίστου (…) ήταν από την εποχή του Χριστού μέχρι σήμερα, χωρίς να εμποδίζονταν! Άρα, πέρα από το αυτονόητο του εδαφίου αυτού, και να θέλουμε να αυθαιρετήσουμε και να πούμε ότι δήθεν μιλάει συμβολικά και πάλι ένα τέτοιο συμπέρασμα δεν μπορεί να προκύψει.  (Σα χαζός νιώθω μόνο και μόνο που καταπιάνομαι με μία τόσο χοντρή αυθαιρεσία, αλλά ο Σατανάς έχει καταφέρει να κάνει πιστούς να πιστεύουν τόσο χαζά πράγματα∙ σκάνδαλο κανονικό….)

    

    6) Στο εδ.8 διαβάζουμε:

«και τότε θέλει αποκαλυφθή ο άνομος, τον οποίον ο Κύριος θέλει απολέσει με το πνεύμα του στόματος αυτού και θέλει εξαφανίσει με την επιφάνειαν της παρουσίας αυτού·»

Ήδη στον σχολιασμό του Δαν.9 και Ματθ.24 είδαμε ότι ο Τίτος που κατάστρεψε τον ναό στα Ιεροσόλυμα το 70μ.Χ. δεν θανατώθηκε από…. την έλευση του Κυρίου!!! Μία διευκρίνιση εδώ: ο άνομος δεν θα απωλεστεί αμέσως μόλις αποκαλυφθεί. Απλά μας λέει ότι θα αποκαλυφθεί σε όλους ποιος είναι όταν κάτσει στον ναό και ότι αυτόν, αργότερα κάποια στιγμή, Ο Κύριος θα τον καταστρέψει με την Παρουσία του. Σε αυτήν την αλήθεια επαναφέρεται μιλώντας για τα γεγονότα εκείνων των ημερών:

«όστις θέλει ελθεί κατ' ενέργειαν του Σατανά εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι ψεύδους 10 και εν πάση απάτη της αδικίας μεταξύ των απολλυμένων, διότι δεν εδέχθησαν την αγάπην της αληθείας διά να σωθώσι· 11 και διά τούτο θέλει πέμψει επ' αυτούς ο Θεός ενέργειαν πλάνης, ώστε να πιστεύσωσιν εις το ψεύδος, 12 διά να κατακριθώσι πάντες οι μη πιστεύσαντες εις την αλήθειαν, αλλ' ευαρεστηθέντες εις την αδικίαν.»

Αυτά λοιπόν θα συμβούν από την στιγμή που αποκαλυφθεί και κάτσει ο άνομος άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, στον ναό του Θεού στα Ιεροσόλυμα. Μετά από αυτά τα γεγονότα θα «παρουσιαστεί» Ο Κύριος και θα τον καταστρέψει.

 

    7) Το ερώτημα που θα πρέπει να θέσει κανείς είναι: Εφόσον στον Δανιήλ αναφέρεται σε έναν υπαρκτό Ναό, εφόσον ο Κύριος να αναφέρεται στο «βδέλυγμα της ερημώσεως» που θα στηθεί –βάσει του Δανιήλ πάλι- σε υπαρκτό Ναό και εφόσον ο Ναός καταστράφηκε το 70μ.Χ, ΤΟΤΕ, σε ποιον Ναό θα έρθει να καθίσει ο «άνθρωπος της αμαρτίας και υιός της απώλειας»;;; Η μόνη λογική απάντηση: Σε έναν Ναό που θα χτιστεί ξανά πριν την έλευση του Κυρίου. Και πράγματι διαδικασίες για χτίσιμο ενός νέου Ναού από τους θρησκευόμενους Εβραίους, Χριστιανούς και μη, ΗΔΗ έχουν ξεκινήσει και μπορούμε να βρούμε πολλά σχετικά με αυτές στο διαδίκτυο, π.χ.

http://templemountfaithful.org/objectives.php
https://www.templeinstitute.org/

https://www.templeinstitute.org/events.htm

http://www.charismanews.com/world/48772-altar-of-the-lord-rebuilt-in-jerusalem-a-sign-of-the-times

http://www.breakingisraelnews.com/19539/ready-rebuild-temple/#TmTQ6MyKfOe0UZif.97

https://www.youtube.com/watch?v=SMkLVl2pghM

(Μην παραβλέψετε να ρίξτε μία καλή έστω ματιά σε αυτά τα λινκ.)

Πέραν λοιπόν αυτού του λογικού συμπεράσματος, ότι θα πρέπει να χτιστεί πριν έρθει ο Χριστός ένας ναός στον οποίο θα καθίσει ο «άνομος» ως θεός, όπως μας λέει ο Παύλος, αλλά και όπως υπαινίσσεται ο Χριστός μιλώντας για το «βδέλυγμα της ερημώσεως» που ο Δανιήλ μας λέει ότι θα τοποθετηθεί στον Ναό, μαθαίνουμε για την ύπαρξη ενός έσχατου ναού στο βιβλίο της Αποκάλυψης:

Αποκ.11:1-6 Και μοι εδόθη κάλαμος όμοιος με ράβδον, και ο άγγελος ίστατο λέγων· Σηκώθητι και μέτρησον τον ναόν του Θεού και το θυσιαστήριον και τους προσκυνούντας εν αυτώ. 2 Την αυλήν όμως την έξωθεν του ναού άφες έξω και μη μετρήσης αυτήν, διότι εδόθη εις τα έθνη, και την πόλιν την αγίαν θέλουσι πατήσει τεσσαράκοντα δύο μήνας. 3 Και θέλω δώσει εις τους δύο μάρτυράς μου να προφητεύσωσι χιλίας διακοσίας εξήκοντα ημέρας, ενδεδυμένοι σάκκους. 4 Ούτοι είναι αι δύο ελαίαι και αι δύο λυχνίαι, αι ιστάμεναι ενώπιον του Θεού της γης. 5 Και εάν τις θέλη να βλάψη αυτούς, εξέρχεται πυρ εκ του στόματος αυτών και κατατρώγει τους εχθρούς αυτών· και εάν τις θέλη να βλάψη αυτούς, ούτω πρέπει αυτός να θανατωθή. 6 Ούτοι έχουσιν εξουσίαν να κλείσωσι τον ουρανόν, διά να μη βρέχη βροχή εν ταις ημέραις της προφητείας αυτών, και έχουσιν εξουσίαν επί των υδάτων να μεταβάλλωσιν αυτά εις αίμα και να πατάξωσι την γην με πάσαν πληγήν, οσάκις εάν θελήσωσι.

(Ενδιαφέροντα γεγονότα θα δούμε……………..)

 

     Έχοντας τελειώσει με τον απόστολο Παύλο, νομίζω πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το εξής, αλλά ας θέσω κάποιες ερωτήσεις πρώτα: Ήταν ο απόστολος Παύλος απόστολος του Θεού; Απάντηση: Ναι. Τον αναγνώριζε η Εκκλησία ως τέτοιο; Απάντηση: Φυσικά. Διδάσκονταν ο ίδιος από τον Κύριο; Βάσει των επιστολών του, βεβαίως! Άρα…. ΑΡΑ… 1) ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΘΕΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, 2) ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ…. ΦΤΑΝΕΙ! Ακόμα δηλαδή και αν στην οικονομία του Θεού, Ο Ιησούς Χριστός δεν έλεγε κάτι, αλλά και ο απόστολος Ιωάννης δεν έλεγε κάτι, θα γνωρίζαμε την διδασκαλία του Παύλου και φυσικά θα την εμπιστευόμασταν και έτσι δεν θα υπήρχε καμία αμφιβολία περί ενός συγκεκριμένου αντιχρίστου πριν την έλευση του Ιησού Χριστού!! Το λέω αυτό αδερφοί, επειδή διάφορες δαιμονικές πλάνες προσπαθούν να θολώσουν το όλο ζήτημα επικαλούμενες τους συμβολισμούς του βιβλίου της Αποκαλύψεως λέγοντάς μας ότι τάχα μου… «Εκεί, εφόσον όλα είναι συμβολικά, άρα και το «θηρίο/αντίχριστος» και το «666» είναι συμβολικά!» (πράγμα που δεν ισχύει όπως θα δούμε). Μα, τα λόγια του αποστόλου Παύλου, είναι συμβολικά;;;; Ας αφήσουμε για λίγο την Αποκάλυψη, ψέματα είπε ο Παύλος, άγνοια είχε, τρελός ήτανε;;;;; Ε τότε, ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΔΙΑΔΙΔΕΙΣ ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙΣ ΤΙΣ ΟΔΟΥΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ μόνο και μόνο επειδή θες να προβάλλεις την «γραμμή» της θρησκείας σου, μέσα στην οποία νιώθεις ασφάλεια, ίσως και αποδεκτός. Σήκωσε το ανάστημά σου αν επιτέλους εντόπισες την αλήθεια μέχρι στιγμής (που να φτάσεις μέχρι το τέλος…!) και πες της: ΦΤΑΝΕΙ ΤΟ ΨΕΜΑ! Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ! Δεν μετέχω πλέον σε αυτήν την ψεύτικη διδασκαλία! Στο εξής, ως απόδειξη μετανοίας, θα λέω όλη την αλήθεια για αυτό το θέμα και μαζί με τον απόστολο Παύλο θα ομολογώ την προειδοποίηση του:

Β’Θεσσ.2:1-5 Σας παρακαλούμεν δε, αδελφοί, περί της παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και της εις αυτόν επισυνάξεως ημών, 2 να μη σαλευθήτε ταχέως από του φρονήματός σας, μηδέ να θορυβήσθε, μήτε διά πνεύματος μήτε διά λόγου μήτε δι' επιστολής ως γραφομένης υφ' ημών, ότι τάχα επλησίασεν ημέρα του Χριστού. 3 Ας μη σας εξαπατήση τις κατ' ουδένα τρόπον· διότι δεν θέλει ελθεί η ημέρα εκείνη, εάν εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, 4 ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος εναντίον εις πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε να καθήση εις τον ναόν του Θεού ως Θεός, αποδεικνύων εαυτόν ότι είναι Θεός. 5 Δεν ενθυμείσθε ότι ενώ ήμην έτι παρ' υμίν σας έλεγον ταύτα;…..

 

8) Πριν τελειώσουμε με τον Παύλο, πρέπει να σας ρωτήσω το εξής: Ο Παύλος μας δίνει γνωρίσματα αυτών που τελικά θα ακολουθήσουν τον υιό της απώλειας, τον «άνομο» άνθρωπο της αμαρτίας, μεταξύ αυτών διαβάζουμε: «9 όστις θέλει ελθεί κατ' ενέργειαν του Σατανά εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι ψεύδους 10 και εν πάση απάτη της αδικίας μεταξύ των απολλυμένων, διότι δεν εδέχθησαν την αγάπην της αληθείας διά να σωθώσι· 11 και διά τούτο θέλει πέμψει επ' αυτούς ο Θεός ενέργειαν πλάνης, ώστε να πιστεύσωσιν εις το ψεύδος, 12 διά να κατακριθώσι πάντες οι μη πιστεύσαντες εις την αλήθειαν, αλλ' ευαρεστηθέντες εις την αδικίαν...». Λέξεις κλειδί (η σειρά των γραμμάτων που έβαλα έχουν σημασία):

[α]όστις, [β]θέλει έλθει, [γ]δεν «δέχθηκαν», [δ]αγάπη, [ε]αλήθεια, [ζ]δια να σωθώσι, [η]θέλει πέμψει επ' αυτούς ο Θεός ενέργειαν πλάνης, [θ]ώστε να πιστεύσωσιν εις το ψεύδος, [ι]πάντες οι μη πιστεύσαντες εις την αλήθειαν

 

Σας θυμίζει τίποτα; Αναφέροντας προηγουμένως, πριν μιλήσουμε για τον Παύλο, το δεύτερο σημείο όπου ο Κύριος όπως είπαμε μάλλον είπε έμμεσα στους άπιστους Εβραίους ότι θα ακολουθήσουν «εκείνον» τον «άλλον» που θα τους έρθει, τους είπε τα εξής (Ιωάν.5:39-42): (Θα βάλω τα γράμματα δίπλα στις αντίστοιχες λέξεις ή αλήθειες ώστε μόνοι σας να συγκρίνεται τις φοβερές ομοιότητες:

«Ερευνάτε τας γραφάς[ε,θ,ι], διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον· και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού[ε,θ,ι]· 40 πλην δεν θέλετε να έλθητε προς εμέ[γ], διά να έχητε ζωήν[ζ].

 41 Δόξαν παρά ανθρώπων δεν λαμβάνω· 42 αλλά σας εγνώρισα ότι την αγάπην του Θεού δεν έχετε εν εαυτοίς[δ]·43 εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου, και δεν με δέχεσθε[γ]· εάν άλλος[α] έλθη[β] εν τω ονόματι εαυτού, εκείνον θέλετε δεχθή[η -…Ο λόγος που θα τον δεχθούν!].

 

Με λίγα λόγια, βλέπουμε ότι και ο Χριστός και Παύλος μιλώντας στους Εβραίους, μας φανερώνουν ότι αυτοί θα δεχθούν εκείνον τον άλλον που θα τους έρθει, δεχόμενοι την πλάνη του, επειδή δεν είχαν αγάπη μέσα τους για τον Θεό και την αλήθεια Του. Αυτό θα το κάνουν, όχι απλά ανθρωπίνως, αλλά επειδή όπως ο Παύλος μας συμπληρώνει, θα τους ρίξει ενέργεια πλάνης Θεός!! Για αυτό τους λέει ο Κύριος στον Ιωάννη «εκείνον λήψεσθε», δηλαδή,  εκείνον θα τον λάβετε, θα τον υποδεχθείτε!

Μήπως λοιπόν ο Παύλος κατ’έμπνευση και εν αγνοία του ίσως, κάνει σύνδεση στο Β’Θεσσ.2, με αυτά τα λόγια Του Κυρίου (Ιωάν.539-43); Να είναι τυχαίες οι φοβερές αυτές ομοιότητες; Πειτε μου. Αν όχι, τότε ο Κύριος ΠΡΑΓΜΑΤΙ μιλάει και Αυτός, αν και έμμεσα, στον άνθρωπο της ανομία, στον υιο της απώλειας, τον οποίο θα δεχθούν οι άπιστοι Εβραίοι που δεν θέλησαν την γεγραμμένη αλήθεια του Κυρίου!

Συνεχίζουμε για να φτάσαμε λοιπόν και στα λόγια του αποστόλου Ιωάννη.

 

 

Ας το δούμε λοιπόν: (Απαραίτητο στην συνέχεια να έχετε έτοιμη την Γραφή σας.)

Α’Ιωάν.2:18-24 -Παιδία, εσχάτη ώρα είναι, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται (στο αρχαίο κείμενο δεν υπάρχει εδώ το άρθρο «ο», είναι σκέτο «αντίχριστος έρχεται», για αυτό και σωστά μεταφράζεται «ο αντίχριστος», διότι εννοείται), και τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουσιν· όθεν γνωρίζομεν ότι είναι εσχάτη ώρα. 19 Εξ ημών εξήλθον, αλλά δεν ήσαν εξ ημών· διότι εάν ήσαν εξ ημών, ήθελον μένει μεθ' υμών· αλλά εξήλθον διά να φανερωθώσιν ότι δεν είναι πάντες εξ ημών. 20 Και σεις έχετε χρίσμα από του Αγίου και γνωρίζετε πάντα. 21 Δεν σας έγραψα διότι δεν εξεύρετε την αλήθειαν, αλλά διότι εξεύρετε αυτήν, και διότι παν ψεύδος εκ της αληθείας δεν είναι. 22 Τις είναι ο ψεύστης, ειμή ο αρνούμενος ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; ούτος είναι ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν. 23 Πας ο αρνούμενος τον Υιόν δεν έχει ουδέ τον Πατέρα. Όστις ομολογεί τον Υιόν έχει και τον Πατέρα. 24  Εκείνο λοιπόν το οποίον υμείς ηκούσατε απ' αρχής, ας μένη εν υμίν. Εάν μένη εν υμίν εκείνο το οποίον ηκούσατε απ' αρχής, και υμείς θέλετε μένει εν τω Υιώ και εν τω Πατρί.

Δεδομένα:

Εδ.18 Παιδία, εσχάτη ώρα είναι, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουσιν· όθεν γνωρίζομεν ότι είναι εσχάτη ώρα.

1) (Είναι η πρώτη επιστολή του αυτή.) Πράγματι διαπιστώνουμε ότι ο όρος αντίχριστος στον ενικό και πληθυντικό αριθμό χρησιμοποιείται από τον Ιωάννη στο εδ.18 και 22.

2) Συνδέει την έσχατη ώρα, με το ότι είχαν ακούσει «ότι ο αντίχριστος έρχεται»….Τυχαίο; Σκεφτείτε το. Μα αν δεν εννοεί άνθρωπο, αλλά ένα πνεύμα/νοοτροπία αντιχρίστου, τι νόημα έχει να το συνδέσει με μία «έσχατη ώρα», όταν αυτό υπήρχε σε όλες τις… «ώρες»/εποχές, μέχρι και σήμερα!

3) Αυτό που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε εδώ είναι, ότι ο Ιωάννης ΜΙΛΑΕΙ ΣΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΔΩ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΑΥΛΟ! Έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό. Δεν είναι δηλαδή μία διδασκαλία που αυτός και οι παραλήπτες της επιστολής του είχαν, αλλά μία που όπως είδαμε και Ο Κύριος προφανώς δίδαξε (από Δανιήλ) και ο απόστολος Παύλος κατέγραψε και έδινε στους πιστούς!!

4) Προσέξτε ότι δεν τους λέει ότι ακούσανε ότι «αντίχριστοι έρχονται»(γιατί άραγε;), αλλά ότι ακούσανε ότι: αντίχριστος έρχεται! Ας μην λέει λοιπόν ο κάθε αμαθής ότι δεν αναφέρεται ο Ιωάννης για τον αντίχριστο, διότι ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΝΕΙ!

5) Τους αναγνωρίζει έτσι ότι άκουσαν ότι έρχεται αντίχριστος (ένας συγκεκριμένος εννοείται) και μετά τους τονίζει, ότι μάλιστα ήδη υπάρχουν πολλοί αντίχριστοι και έτσι επισφραγίζει στην συνείδησή τους ότι: «όθεν γνωρίζομεν ότι είναι εσχάτη ώρα.» Άρα όπως είπαμε, στο μυαλό του Ιωάννη, η έσχατη ώρα σχετίζεται και με πολλούς αντιχρίστους (θυμίζω ότι ο Κύριος τους έλεγε ότι στους έσχατους καιρούς θα προκύψουν διάφοροι που θα λένε εδώ είναι ο Χριστός, εκεί είναι ο Χριστός…οπότε θα εμφανίζονταν διάφοροι που θα δήλωναν μία τέτοια ταυτότητα, δηλαδή «Χριστός») και με έναν συγκεκριμένο αντίχριστο.

6) Προσέξτε τώρα το εξής: Ο Ιωάννης δεν τους λέει: «και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται αυτό δεν ισχύει, διότι υπάρχουν ήδη πολλοί και δεν έρχεται άλλος…», αλλά τους αναγνωρίζει την αλήθεια μιας πραγματικότητας: είναι η έσχατη ώρα (γιατί όμως;), καθώς ακούσανε ότι ο αντίχριστος και οι αντίχριστοι θα είναι στην έσχατη ώρα και ήδη αντίχριστοι υπήρχαν. Δεν τους λέει ότι κάνανε λάθος, ότι δεν υπάρχει ένας αντίχριστος άνθρωπος που έρχεται, ότι αυτό είναι απλώς μία φήμη ή διαστρέβλωση! Το αποδέχεται ως αλήθεια που μέλλει να αποκαλυφθεί σε κάποια χρονική στιγμή εντός της έσχατης «ώρας». Πάρα ταύτα, οι αντιτιθέμενοι στην γραφή και στην λογική, θα μας πούνε (όπως το άκουσα!) ότι είχαν πλανηθεί οι αδερφοί και ο Ιώαννης δήθεν τάχα μου τους το λέει με τρόπο… ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ! Έλεος!

7) Εσύ αδερφέ θα μπορούσες να αναγνωρίσεις, να αποδεχτείς σε αδερφούς, την πίστη τους ότι ο αντίχριστος έρχεται, χωρίς να τους διορθώσεις, αν ήξερες δηλαδή ότι δεν πρόκειται να έρθει ένας συγκεκριμένος αντίχριστος, αλλά μόνο πολλοί;

(Μια παρένθεση εδώ, που όμως αφορά άλλο θέμα: Για να τους αναγνωρίζει ο Ιωάννης ότι ορθά πιστεύανε ότι έρχεται αντίχριστος, τι ουσιαστικά φανερώνει; (Ένα μπόνους θεωρείστε το! ) Ότι γνώριζαν ότι ένας (άρα σγκεκριμένος) αντίχριστος θα ερχότανε πρώτα και θα ήταν εκεί εκείνοι ώστε να τον δούνε!! Δεν θα είχαν φύγει στην αρπαγή όπως μερικοί νομίζουν, διότι η αρπαγή έρχεται μετά τον αντίχριστο! [Πράγμα που συμπίπτει με τα όσα λέει ο Παύλος στην Β’Θεσσ.2 που εξετάσαμε!....!] Τι νόημα δηλαδή θα είχε να τους πει ότι ακούσανε «ότι αντίχριστος έρχεται», αν υποτίθεται ότι δεν θα ήταν εκεί να τον δούνε!!! Κανονικά, θα τους έλεγε: «Ακούσατε, ότι Ο Ιησούς Χριστός έρχεται…», αλλά το αντίθετο συμβαίνει.

(Με την ευκαιρία, μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικό άρθρο μου σχετικά στην κατηγορία «Ενδιαφέροντα για Διαμαρτυρόμενους» με τίτλο: «Έρχεται Ο Χριστός όπου να’ναι; Πότε θα γίνει η αρπαγή;»

http://www.ipertisalithias.gr/index.php?cat=3&id=18&bg=18#article.)

Συνεχίζουμε στα εδάφια:

 

Εδ.19-21 / Εξ ημών εξήλθον, αλλά δεν ήσαν εξ ημών· διότι εάν ήσαν εξ ημών, ήθελον μένει μεθ' υμών· αλλά εξήλθον διά να φανερωθώσιν ότι δεν είναι πάντες εξ ημών. 20 Και σεις έχετε χρίσμα από του Αγίου και γνωρίζετε πάντα. 21 Δεν σας έγραψα διότι δεν εξεύρετε την αλήθειαν, αλλά διότι εξεύρετε αυτήν, και διότι παν ψεύδος εκ της αληθείας δεν είναι.

1) Συνεχίζει αμέσως να τους μιλήσει λοιπόν για τους αντίχριστους που ΗΔΗ υπάρχουν, και ότι αυτοί τελικά φάνηκαν ποιοι ήταν. Πως φάνηκαν όμως; Η απάντηση είναι στο εδ.21 «Δεν σας έγραψα διότι δεν εξεύρετε την αλήθειαν, αλλά διότι εξεύρετε αυτήν…». Άρα ξέρανε ποια είναι η αλήθεια, και έτσι γνώριζαν, καθώς φάνηκαν, ποιοι ΔΕΝ ήταν εκ της αλήθειας. (Θα το δούμε πάλι αυτό στην ανάλυση του επόμενου εδαφίου-22)

2) Εδώ παρατηρούμε και κάτι άλλο σημαντικό. Είπαμε στην ανάλυση του εδ.18 ότι ο Ιωάννης δεν τους λέει ότι κάνανε λάθος να νομίζουν ότι έρχεται ο αντίχριστος (κάτι που θα όφειλε αν ήταν η περίπτωση) και ότι είναι πράγματι η έσχατη ώρα. Εδώ όμως, μας δείχνει ότι αποκλείεται αυτοί να είχαν πλανηθεί όπως λένε κάποιοι βιαστικοί ζηλωτές! «Μα πως;» ρωτάς. Τους λέει: «Και σεις έχετε χρίσμα από του Αγίου και γνωρίζετε πάντα.»!! Δεν υπάρχει λοιπόν ίχνος στην σκέψη του Ιωάννη ότι αυτοί πλανήθηκαν, διότι ξέρει ότι αυτοί είχαν ειδικό χρίσμα επί της αλήθειας! Και όχι μόνο αυτό, αλλά τους συμπληρώνει ότι: «Δεν σας έγραψα διότι δεν εξεύρετε την αλήθειαν, αλλά διότι εξεύρετε αυτήν, και διότι παν ψεύδος εκ της αληθείας δεν είναι.» Άρα ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να βγάλουμε από τα λόγια του, αυτό που σας είπα ότι μερικοί ισχυρίζονται, ότι δηλαδή αυτοί οι αδερφοί/μαθητές κάνανε λάθος στο θέμα αυτό, ότι είχαν παρανοήσει. Αποκλείεται αυτό, διότι ο Ιωάννης τους αναγνωρίζει ξανά ότι ξέρουν την αλήθεια και έτσι, ότι τους γράφει ουσιαστικά προς υπενθύμιση της αλήθειας!

Μήπως ακόμα αμφιβάλει κανείς για το αν τα έβλεπαν σωστά αυτοί οι αδερφοί ή αν ο Ιωάννης πράγματι θεωρούσε ότι δεν είχαν πλανηθεί; Είναι δυνατόν;;;…

 

Με τα επόμενα στην σειρά λόγια τους όμως: «και διότι παν ψεύδος εκ της αληθείας δεν είναι», τους εισάγει ήδη στην επόμενη υπενθύμισή τους, που φέρει και τον σκοπό του για αυτούς εκείνη την στιγμή. Θα το δούμε στο επόμενο εδάφιο που θα εξετάσουμε.

 

Εδ.21-23 «(…και διότι παν ψεύδος εκ της αληθείας δεν είναι.) 22 Τις είναι ο ψεύστης, ειμή ο αρνούμενος ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; ούτος είναι ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν. 23 Πας ο αρνούμενος τον Υιόν δεν έχει ουδέ τον Πατέρα. Όστις ομολογεί τον Υιόν έχει και τον Πατέρα.»

(Κανονικά, στην πρόταση αυτή, δεν πρέπει να υπάρχει ερωτηματικό επειδή δεν πρόκειται για ερώτηση, αλλά για διαπίστωση κατόπιν ρητορικής ερώτησης.)

Εδώ ξεκινάει και τους ρωτάει ρητορικά, όχι ποιος είναι ο αντίχριστος, αλλά αλλιώς, πιο γενικά, ποιος είναι ο ψεύτης. Ποιον ψεύτη εννοεί;

Εννοεί τον όποιον κοινό άνθρωπο ψεύτη που μπορεί να βρεθεί μεταξύ των πιστών. Απαντάει δε στο ρητορικό ερώτημά του λέγοντας ότι ο ψεύτης είναι όποιος αρνείται τον Πατέρα και τον Υιό. Τους δίνει το στίγμα έτσι, του ψεύτη δηλαδή, έχοντας ήδη μόλις προηγουμένως στο εδ.19 θίξει ότι: «Εξ ημών εξήλθον, αλλά δεν ήσαν εξ ημών· διότι εάν ήσαν εξ ημών, ήθελον μένει μεθ' υμών· αλλά εξήλθον διά να φανερωθώσιν ότι δεν είναι πάντες εξ ημών.». Σε αυτό όμως το χρονικό σημείο, να διακρίνουμε ότι νοερά επαναφέρεται πίσω στο προηγούμενο λόγο του, όπου τους αναγνωρίζει ότι ο αντίχριστος έρχεται λέγοντας: «ούτος είναι ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν.»! Πρέπει εδώ σε αυτό τον λόγο του, να αντιληφθούμε τον συνειρμό του! Έτσι, ως σε παρένθεση θα λέγαμε, βρίσκει την ευκαιρία να τους διευκρινίσει ότι ψεύτης θα είναι συγκεκριμένα αυτός ο ίδιος ο αντίχριστος που θα έρθει και στον οποίο προαναφέρθηκε. Αυτός θα αρνείται τον Πατέρα και τον Υιό. Και συνεχίζει πάλι στον ειρμό του λόγου του, λέγοντας ότι φυσικά και κάθε άλλος αντίχριστος το ίδιο θα κάνει: «Πας ο αρνούμενος τον Υιόν δεν έχει ουδέ τον Πατέρα. Όστις ομολογεί τον Υιόν έχει και τον Πατέρα.»

Παρακαλώ διαβάστε πάλι το εδ.22-23 και ας διακρίνετε τον συνειρμό του.

(Θέλω σε αυτό το σημείο να θυμηθείτε τα λόγια του αποστόλου Παύλου που εξετάσαμε όπου τους λέει:

Β’Θεσσ.2:4 «..ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος εναντίον εις πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε να καθήση εις τον ναόν του Θεού ως Θεός, αποδεικνύων εαυτόν ότι είναι Θεός»

Διακρίνετε την σύνδεση με τα λόγια του Ιωάννη; Ο Παύλος τους λέει ότι ο «υιός της αμαρτίας» δεν θα δέχεται κάνεναν άλλον ως Θεό, επειδή θα βάζει τον εαυτό του πάνω από όλους τους «θεούς», μάλιστα θα κάτσει ο ίδιος στον ναό του Θεού ως Θεός. Αυτό σημαίνει ότι… δεν θα δέχεται φυσικά ούτε τον Πατέρα ούτε τον Υιό ως Θεό, διότι ως ψεύτης που θα είναι, θα λέει ότι ο ίδιος θα είναι ο Θεός! Συμφωνεί αυτό στο πνεύμα με όσα λέει και ο Ιωάννης περί του αντιχρίστου.)

Συνεχίζουμε.

 

Εδ.24 «Εκείνο λοιπόν το οποίον υμείς ηκούσατε απ' αρχής, ας μένη εν υμίν. Εάν μένη εν υμίν εκείνο το οποίον ηκούσατε απ' αρχής, και υμείς θέλετε μένει εν τω Υιώ και εν τω Πατρί.»

1) Βλέπουμε εδώ, ότι όπως είπα στην ανάλυση του εδ.18, το «ακούσατε» που λέει, δεν φέρει καμία μομφή ότι δήθεν άκουσαν λανθασμένα και έτσι πλανήθηκαν, καθώς εδώ, ουσιαστικά επισημάνει και επαινεί τρόπο τινά το γεγονός ότι το «ακούσανε», όχι γενικά μάλιστα, αλλά από την αρχή, στο σημείο που τους λέει «εκείνο… ας μένη εν υμίν»!!! Σκεφτείτε ότι σε μία παράγραφο, χρησιμοποιεί την λέξη «ακούσατε» δύο φορές και ότι και στις δύο, έμμεσα την πρώτη φορά και άμεσα την δεύτερη φορά, αναγνωρίζεται αυτό που άκουσαν ως ορθό!!

2) Τους λέει «ακούσατε απ’αρχής». Πάλι βλέπουμε ότι δεν θεωρεί ότι από την αρχή μέχρι εκείνη την στιγμή που τους έγραφε, ότι παρέκλιναν σε κάτι! Αλλά σε ποια αρχή αναφέρεται; Στην περίοδο της αρχής της πίστης τους! Τι ακούσανε λοιπόν από την αρχή; Την σχέση του Πατέρα με τον Υιό, και ότι ο Πατέρας έστειλε τον Υιό για να κάνει έργο σωτηρίας!

 

 ------Έτσι λοιπόν μέχρι στιγμής, ο Ιωάννης τους παραπέμπει μεν σε έναν συγκεκριμένο αντίχριστο που θα έρθει την έσχατη ώρα, αλλά ο στόχος του ήταν να τους φυλάξει από τους πολλούς που υπήρχαν και μπορεί και να προέκυπταν ξανά μεταξύ τους.

 

Συνεχίζουμε τώρα, στην ίδια επιστολή, αλλά πιο κάτω, δύο κεφάλαια μετά όπου αναφέρει πάλι περί αντιχρίστου.

Α’Ιωάν.4:1-3 / Αγαπητοί, μη πιστεύετε εις παν πνεύμα, αλλά δοκιμάζετε τα πνεύματα εν ήναι εκ του Θεού· διότι πολλοί ψευδοπροφήται εξήλθον εις τον κόσμον. 2 Εκ τούτου γνωρίζετε το Πνεύμα του Θεού· παν πνεύμα, το οποίον ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί, είναι εκ του Θεού· 3 και παν πνεύμα, το οποίον δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί, δεν είναι εκ του Θεού· και τούτο είναι το πνεύμα του αντιχρίστου (αρχ. «καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται»), το οποίον ηκούσατε ότι έρχεται, και τώρα μάλιστα είναι εν τω κόσμω.

Δεδομένα:

Εδώ πρέπει να διακρίνουμε τα εξής.

1) Αν δούμε τις φράσεις που υπογράμμισα στην περικοπή, συνεχώς τους μιλάει ο Ιωάννης για την διάκριση των πνευμάτων πίσω από τους ανθρώπους, δηλαδή αν είναι κανείς εκ Θεού ή εκ του αντιχρίστου. Δεν τους μιλάει λοιπόν σε όλα αυτά τα εδάφια για τον συγκεκριμένο ορατό αντίχριστο που τους αναγνώρισε ότι έρχεται (πριν δύο κεφάλαια), αλλά για το πνεύμα αυτού (θα δούμε σχετικά). Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο, που δεν πρέπει να παραβλέψουμε.

2) Πάλι στο εδ.2-3 διαβάζουμε: «2 Εκ τούτου γνωρίζετε το Πνεύμα του Θεού· παν πνεύμα, το οποίον ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί, είναι εκ του Θεού· 3 και παν πνεύμα, το οποίον δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί, δεν είναι εκ του Θεού· και τούτο είναι το πνεύμα του αντιχρίστου, το οποίον ηκούσατε ότι έρχεται, και τώρα μάλιστα είναι εν τω κόσμω. (αρχαίο: «και τουτο εστι το του αντιχρίστου, ο ακηκοατε ότι έρχεται, και νυν εν τω κόσμω εστίν ήδη. »)

Εδώ θα διακρίνουμε τα εξής:

Α) Στο εδ.2 διαβάζουμε για το «Πνεύμα του Θεού». ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ερώτηση;

Άραγε, Ο Θεός αυτού του Πνεύματος, υπάρχει; Εφόσον φυσικά ναι, όταν διαβάζουμε για το «πνεύμα του αντιχρίστου»(εδ.3), δεν θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι και ο αντίχριστος θα υπάρξει (ή έστω ότι πιθανόν να υπάρχει ήδη, όπως θα σχολιάσω αργότερα); Φυσικά ναι. Σημειώστε ότι πάλι, δεν μιλάει για το πνεύμα «των αντιχρίστων», αλλά του ενός αντιχρίστου, ως να πρόκειται κανονικά για πρόσωπο.

Έτσι, λέγοντας ο Ιωάννης: «το πνεύμα του αντιχρίστου»(εδ.3), δεν μιλάει για ένα αντίχριστο πνεύμα γενικά και αόριστα (παρακαλώ διαβάστε πάλι τι μόλις είπα), αποκομμένο δηλαδή από κάποιο πρόσωπο, αλλά για το αντίχριστο πνεύμα… συγκεκριμένα του αντιχρίστου(!), δηλαδή για το πνεύμα/πίστη/νοοτροπία που θα φέρει το ίδιο το μελλοντικά υπαρκτό πρόσωπο του αντιχρίστου. Παρακαλώ, διαβάστε το ξανά. Πρέπει να κάνουμε αυτή την διάκριση.

Β) Αυτό το πνεύμα/νοοτροπία λοιπόν που θα ασπάζεται και η ίδια η καρδιά/σκέψη του αντίχριστου (καθότι εμπνέεται από τον πατέρα του ψεύδους τον Σατανά->Ιωάν.8:44), θα προηγηθεί αυτού του ιδίου του αντιχρίστου στην ανθρωπότητα (ο Παύλος μας είπε ότι θα υπάρξει «αποστασία», και η λογική λέει ότι το νεύμα του αντίχριστου θα την ετοιμάσει πριν φανερωθεί ο ίδιος!). Έτσι, ενώ βάσει το κεφ.2, μάθαμε ότι θα έρθει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που θα είναι ο έσχατος αντίχριστος, εδώ στο κεφ.4, μαθαίνουμε ότι είχαν ακούσει ότι θα προηγηθεί και το πνεύμα/νοοτροπία/στάση αυτού του συγκεκριμένου αντιχρίστου, πριν εμφανιστεί ο ίδιος αυτοπροσώπως, πράγμα που εξηγεί και τους διάφορους αντίχριστους πριν τον ένα αντίχριστο!... Αυτό λογικά συμβαίνει, ώστε να λειτουργήσει σαν «πρόδρομος» το πνεύμα πλάνης που θα καλλιεργείται από δαιμόνια και τον Σατανά. Υπάρχει δηλαδή πνεύμα πλάνης που καλλιεργεί άρνηση του ότι πράγματι Ο Θεός Πατέρας έστειλε τον κεχρισμένο Υιό Του με σάρκα, ουσιαστικά άρνηση προς το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. Αυτό το γνωρίζουμε και από τα λόγια του Παύλου:

Β’Κορ.4:3-5 Εάν δε και ήναι το ευαγγέλιον ημών κεκαλυμμένον, εις τους απολλυμένους είναι κεκαλυμμένον, 4 των οποίων απίστων όντων ο θεός του κόσμου τούτου ετύφλωσε τον νούν, διά να μη επιλάμψη εις αυτούς ο φωτισμός του ευαγγελίου της δόξης του Χριστού, όστις είναι εικών του Θεού. 5 Διότι ημείς δεν κηρύττομεν εαυτούς, αλλά τον Χριστόν Ιησούν τον Κύριον, εαυτούς δε δούλους υμών διά τον Ιησούν.

Εφ.2:1-2 Και εσάς όντας νεκρούς διά τας παραβάσεις και τας αμαρτίας εζωοποίησεν, 2 εις τας οποίας περιεπατήσατέ ποτέ κατά το πολίτευμα του κόσμου τούτου, κατά τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος, του πνεύματος το οποίον ενεργεί την σήμερον εις τους υιούς της απειθείας·

-Για να θυμηθούμε όμως πάλι και να συγκρίνουμε δύο λόγους του Ιωάννη (με δύο κεφάλαια διαφορά) και να δούμε πως αλληλοσυμπληρώνονται, σας τα παραθέτω:

Κεφ.2:18 «Παιδία, εσχάτη ώρα είναι, και καθώς ηκούσατε ότι αντίχριστος έρχεται, και τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουσιν· όθεν γνωρίζομεν ότι είναι εσχάτη ώρα.»

Κεφ.4:3 «και παν πνεύμα, το οποίον δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί, δεν είναι εκ του Θεού· και τούτο είναι το πνεύμα του αντιχρίστου, το οποίον ηκούσατε ότι έρχεται, και τώρα μάλιστα είναι εν τω κόσμω.»

Το πρώτο (2:18) μιλάει για τον αντίχριστο, το δεύτερο (4:3) μιλάει για το πνεύμα του.

Μία ένσταση κάποιου. «Μήπως στο 2:18 μιλώντας για αντίχριστο που έρχεται, εννοεί το αντίχριστο πνεύμα γενικά;»

Απάντηση: Ήδη το απαντήσαμε… αλλά τι σε κάνει να το σκέφτεσαι; Έχεις κάποιο επιχείρημα που ίσως δείχνει αυτό; Μα, θα ήταν παράλογο. Εξηγώ: Δεν θα μπορούσε ο Ιωάννης να γράψει αυτά τα δύο σημεία (που έχω σε μπλέ) με δύο κεφάλαια διαφορά, και μιλώντας για αντίχριστο στο κεφ.2, να γράφει κατ’αυτόν τον τρόπο για το ίδιο δήθεν φαινόμενο στο κεφ.4. Φαίνεται ότι συνειδητά θέλει να διαχωρίσει 1. τον αντίχριστο που είχαν μάθει ότι έρχεται, από 2. το πνεύμα του αντιχρίστου που άκουσαν ότι έρχεται, που όμως ήταν ήδη στον κόσμο! Ακούσανε δηλαδή ότι και ο αντίχριστος έρχεται, αλλά και το πνεύμα του προηγείται στον κόσμο δημιουργώντας διάφορους αντίχριστους που έτσι και αρνούνται οι ίδιοι το Ευαγγέλιο και καλλιεργούν άρνηση προς αυτό.

 

Γ) Υπάρχει και άλλη λογική κατανόηση αυτών (κεφ.4:1-3) των λόγων του Ιωάννη, στην οποία προσωπικά πιστεύω. Ας την κρίνετε.

Μπορεί στον κόσμο να υπάρχει όχι μόνο η νοοτροπία που καλλιεργείται από δαιμόνια διάφορα, αλλά και ένα συγκεκριμένο δαιμονικό αόρατο πνεύμα που ΕΙΝΑΙ ο αντίχριστος ο ίδιος! ΕΤΣΙ, ο ορατός δε αντίχριστος θα είναι ή ένας άνθρωπος που θα καταληφθεί από αυτό το πνεύμα/δαιμόνιο (άρα δεν ψάχνουμε αν γεννήθηκε ο αντίχριστος!) ή ένας δαίμονας που θα πάρει ορατή μορφή ενός ανθρώπου. Σκεφτείτε το: (Αρχαίο) «και τουτο εστι το του αντιχρίστου, ο ακηκοατε ότι έρχεται, και νυν εν τω κόσμω εστίν ήδη.» Τι είναι στον κόσμο ήδη; «το του αντιχρίστου»! Εδώ, βάσει προηγούμεων εδαφίων, εννοείται η λέξη «πνεύμα» («το [πνεύμα] του αντιχρίστου»). Η παράλειψή όμως της λέξης αυτής στο αρχαίο κείμενο, έρχεται να τονίσει στο μέτρο της και την ύπαρξη του –στο μέλλον- ορατού προσώπου αντιχρίστου, χωριστά δηλαδή από το πνεύμα του που προηγείται ήδη.

Έρχονται στην σκέψη μου πάλι τα λόγια του Παύλου που προηγουμένως παρέθεσα…

Εφ.2:1-2 Και εσάς όντας νεκρούς διά τας παραβάσεις και τας αμαρτίας εζωοποίησεν, 2 εις τας οποίας περιεπατήσατέ ποτέ κατά το πολίτευμα του κόσμου τούτου, κατά τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος, του πνεύματος το οποίον ενεργεί την σήμερον εις τους υιούς της απειθείας·

Όποια εκδοχή και αν εσείς θεωρήσετε πιο σωστή, δεν αλλάζει κάτι ιδιαίτερο με αυτές τις δύο περικοπές στην πρώτη επιστολή του Ιωάννη που μόλις εξετάσαμε, επειδή και οι δύο ομολογούν, η κάθε μία με τον τρόπο της, μία έσχατη ορατή οντότητα/άνθρωπο που θα είναι κατά τον Ιωάννη ο «αντίχριστος», πάντα σε απόλυτη συμφωνία με τον Δανιήλ, τον Κύριο και τον Παύλο.

 

Δεν τελειώσαμε. Ας δούμε τώρα τα λόγια του Ιωάννη στην δεύτερη επιστολή του.

 

Β’Ιωάν.1:6-11 -Και αύτη είναι η αγάπη, να περιπατώμεν κατά τας εντολάς αυτού. Αύτη είναι η εντολή, καθώς ηκούσατε απ' αρχής, να περιπατήτε εις αυτήν. 7 Διότι πολλοί πλάνοι εισήλθον εις τον κόσμον, οίτινες δεν ομολογούσιν ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί· ο τοιούτος είναι ο πλάνος και ο αντίχριστος. 8 Προσέχετε εις εαυτούς, διά να μη χάσωμεν εκείνα, τα οποία ειργάσθημεν, αλλά να απολάβωμεν πλήρη τον μισθόν. 9 Πας όστις παραβαίνει και δεν μένει εν τη διδαχή του Χριστού Θεόν δεν έχει· ο μένων εν τη διδαχή του Χριστού, ούτος έχει και τον Πατέρα και τον Υιόν. 10 Εάν τις έρχηται προς εσάς και δεν φέρη την διδαχήν ταύτην, μη δέχεσθε αυτόν εις οικίαν και μη λέγετε εις αυτόν το χαίρειν· 11 διότι ο λέγων εις αυτόν το χαίρειν γίνεται κοινωνός εις τα πονηρά αυτού έργα.

Δεδομένα:

1) Τα λόγια αυτά βρίσκονται στην δεύτερη επιστολή του Ιωάννη, και πάλι αναφέρεται σε έναν αντίχριστο, και εδώ στην μετάφραση του Βάμβα είναι με το άρθρο «ο» μπροστά («ο αντίχριστος»).

2) Παρατηρούμε πάλι το εξής. Όπως στην πρώτη επιστολή, έτσι και εδώ θέλει να τους ενημερώσει και να τους προστατέψει από πλάνους. Σε αυτό το πλαίσιο πάλι, όπως και στην προηγούμενη επιστολή του, αδράζει την ευκαιρία να τους υπενθυμίσει περί του ενός αντιχρίστου. Στο εδ.7 λοιπόν, διαβάζουμε: Διότι πολλοί πλάνοι εισήλθον εις τον κόσμον, οίτινες δεν ομολογούσιν ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί· ο τοιούτος (αρχαίο: ουτος και χωρίς άρθρο!) είναι ο πλάνος και ο αντίχριστος. Μερικά σημεία σχετικά με αυτό:

Α) Αν ήθελε να περιγράψει τον καθένα από τους πολλούς ψευδοδιδασκάλους/πλάνους ως πλάνο και αντίχριστο, αν και θα ήταν αλλόκοτο αυτό, και πάλι δεν θα έλεγε για αυτόν ότι είναι (με άρθρο) «ο πλάνος και ο αντίχριστος», αλλά σκέτο (χωρίς άρθρο) «είναι πλάνος και αντίχριστος», διότι ο καθένας, ΔΕΝ μπορεί να είναι ταυτόχρονα ο πλάνος και ο αντίχριστος, αλλά ο καθένας, μπορεί να είναι πλάνος και αντίχριστος (χωρίς άρθρο)!! Διαβάστε το παλι παρακάλω.

 

Β) Οι λέξεις: «ο τοιούτος είναι ο…» (όπως το έχει ο Βάμβας), και δεν είναι σωστές, και μπερδεύουν τον αναγνώστη. Η λέξη στα αρχαία είναι: «ουτος»(χωρίς άρθρο φυσικά). Οπουδήποτε αναφέρεται στην ΚΔ η λέξη αυτή σημαίνει «αυτός», και ακόμα πιο σπουδαία, όπου την αναφέρει ο Ιωάννης(!), είτε στο Ευαγγέλιό του, είτε στις επιστολές του, σημαίνει: «αυτός». Να δούμε τις αναφορές της λέξης αυτής στο Ευαγγέλιο του και μετά στις επιστολές του (στα αρχαία):

Ιωάν.1:2 οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν.

1:30  οὗτός έστι περὶ οὗ εγὼ εἶπον· οπίσω μου ἔρχεται ανὴρ ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρωτός μου ἦν.

1:33 καγὼ ουκ ἤδειν αυτόν, αλλ᾿ ο πέμψας με βαπτίζειν εν ὕδατι, εκείνός μοι εἶπεν· εφ᾿ ὃν ἂν ἴδης τὸ Πνεύμα καταβαίνον καὶ μένον επ᾿ αυτόν, οὗτός έστιν ο βαπτίζων εν Πνεύματι ῾Αγίω.

1:34 καγὼ εώρακα καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός έστιν ο Υιὸς του Θεού.

4:29  δεύτε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἶπέ μοι πάντα ὅσα εποίησα· μήτι οὗτός έστιν ο Χριστός;

4:42  τη τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι ουκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αυτοὶ γὰρ ακηκόαμεν, καὶ οἴδαμεν ὅτι οὗτός έστιν αληθώς ο σωτὴρ του κόσμου, ο Χριστός.

6:14 Οι οὖν ἄνθρωποι, ιδόντες ὃ εποίησε σημείον ο ᾿Ιησούς, ἔλεγον ὅτι οὗτός έστιν αληθώς ο προφήτης ο ερχόμενος εις τὸν κόσμον.

6:42  καὶ ἔλεγον· ουχ οὗτός έστιν ᾿Ιησούς ο υιὸς ᾿Ιωσήφ, οὗ ήμεις οἴδαμεν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα; πως οὖν λέγει οὗτος ὅτι εκ του ουρανού καταβέβηκα;

6:50  οὗτός έστιν ο ἄρτος ο εκ του ουρανού καταβαίνων, ἵνα τις εξ αυτού φάγη καὶ μὴ αποθάνη.

6:58  οὗτός έστιν ο ἄρτος ο εκ του ουρανού καταβάς, ου καθὼς ἔφαγον οι πατέρες υμών τὸ μάννα καὶ απέθανον· ο τρώγων τουτον τὸν ἄρτον ζήσεται εις τὸν αιώνα.

7:25 ῎Ελεγον οὖν τινες εκ των ῾Ιεροσολυμιτών, ουχ οὗτός έστιν ὃν ζητούσιν αποκτείναι;

7:26  καὶ ἴδε παρρησία λαλεί, καὶ ουδὲν αυτώ λέγουσι. μήποτε αληθώς ἔγνωσαν οι ἄρχοντες ὅτι οὗτός έστιν αληθώς ο Χριστός;

7:40 Πολλοὶ οὖν εκ του ὄχλου ακούσαντες των λόγων ἔλεγον· οὗτός έστιν αληθώς ο προφήτης·

7:41 ἄλλοι ἔλεγον· οὗτός έστιν ο Χριστός. ἄλλοι ἔλεγον· μὴ γὰρ εκ της Γαλιλαίας ο Χριστὸς ἔρχεται;

9:8 Οι οὖν γείτονες καὶ οι θεωρούντες αυτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον· ουχ οὗτός έστιν ο καθήμενος καὶ προσαιτών;

9:9 ἄλλοι ἔλεγον ὅτι οὗτός έστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι ὅμοιος αυτώ έστιν. εκείνος ἔλεγεν ὅτι εγώ είμι.

9:19  καὶ ηρώτησαν αυτοὺς λέγοντες· οὗτός έστιν ο υιὸς υμών, ὃν υμείς λέγετε ὅτι τυφλὸς εγεννήθη; πως οὖν ἄρτι βλέπει;

9:20  απεκρίθησαν δὲ αυτοίς οι γονείς αυτού καὶ εἶπον· οἴδαμεν ὅτι οὗτός έστιν ο υιὸς ημών καὶ ὅτι τυφλὸς εγεννήθη.

 

Στις δύο από τις τρεις επιστολές του:

Α’Ιωάν.2:22 Τίς ἐστιν ὁ ψεύστης, εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι ᾿Ιησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν.

Α’Ιωαν.5:20 οἴδαμεν δὲ ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἥκει καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν ἵνα γινώσκωμεν τὸν ἀληθινόν· καὶ ἐσμὲν ἐν τῷ ἀληθινῷ, ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστῷ. οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ζωὴ αἰώνιος.

Β’Ιωάν.1:7 ὅτι πολλοὶ πλάνοι ἐσῆλθον εἰς τὸν κόσμον, οἱ μὴ ὁμολογοῦντες ᾿Ιησοῦν Χριστὸν ἐρχόμενον ἐν σαρκί· οὗτός ἐστιν ὁ πλάνος καὶ ὁ ἀντίχριστος.

Στα πρώτα δύο εδάφια (της 1^ης επιστολής) διακρίνουμε λοιπόν, ότι το «ούτος» δεν μπορεί να σημαίνει: «ο τοιούτος», αλλά «αυτός».

Πολύ σωστά το άφησε ο Νεόφυτος Βάμβας «ούτος» στις δύο αναφορές της πρώτης επιστολής, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω με τι λογική το μετέφρασε «ο τοιούτος» στην τρίτη αναφορά (Β’Ιωάννου 1:7). Το «ο τοιούτος», μας δρομολογεί σχεδόν, στο να δεχτούμε ότι αναφέρεται σε έναν συγκεκριμένο «τέτοιον» από τους πολλούς δηλαδή που προανέφερε και που δεν ομολογούν την αλήθεια και άρα στο να τους λέει ότι ο καθένας που δεν φέρει την σωστή ομολογία «είναι ο πλάνος και ο αντίχριστος». Αυτό όπως εξήγησα, στο Α) είναι παράλογο.

Βλέπουμε όμως ότι δεν τους λέει χωρίς το άρθρο «ο», ότι «είναι πλάνος και αντίχριστος», εννοώντας πάλι τον καθέναν από αυτούς που δεν ομολογούν ότι ο Ιησούς Χριστός ήρθε εν σαρκί, αλλά τους λέει: «(αρχ.ούτος) αυτός είναι ο πλάνος και ο αντίχριστος»!

Το «αυτός» με τα δύο τα άρθρα που ακολουθούν, βγάζει διαφορετικό νόημα, ένα που συνάδει και με την προηγούμενη επιστολή του Ιωάννη που φανερώνει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που θα είναι ο ερχόμενος αντίχριστος.

Αν θέλαμε να θέσουμε τα λόγια του εδαφίου σε άλλη σειρά προς διευκόλυνση του νοήματος, θα τα είχαμε ως εξής: Αυτός ο πλάνος και ο αντίχριστος (που έρχεται), δεν θα ομολογεί ότι ο Χριστός ήρθε εν σαρκί και ήδη πολλοί είναι υπάρχουν πλάνοι/αντίχριστοι που δεν ομολογούν ότι ο Ιησούς Χριστός ήρθε εν σαρκί.

Επισημάνει λοιπόν κάποιον ιδιαίτερο πλάνο/αντίχριστο. Για αυτό θέτει την λέξη «αυτός», ώστε να τον κάνει πιο συγκεκριμένο, αλλά και το άρθρο «ο», κάνοντας τον έτσι ακόμα πιο συγκεκριμένο, πράγμα που δεν αρμόζει αν ήθελε απλώς να αναδείξει τον κάθε αντίχριστο μεταξύ πολλών αντιχρίστων! Μας παραπέμπει έτσι, είτε σε κάποιο ιδιαίτερο –σε δική του δηλαδή κατηγορία- πλάνο και αντίχριστο μεταξύ των πολλών τέτοιων, είτε σε κάποιον ιδιαίτερο πλάνο/αντίχριστο που όμως δεν είναι μεταξύ των «πολλών πλάνων» που αναφέρει, αλλά είναι έξω από αυτούς. Στην πραγματικότητα, είτε μεταξύ, είτε έξω από αυτούς, το ίδιο είναι, απλά ο σκοπός της έμφασης αλλάζει.

 

    Είδαμε λοιπόν ότι και ο Ιωάννης μιλάει για έναν συγκεκριμένο πρόσωπο που ονομάζει «αντίχριστο»! Τι άλλο θέλουμε για να δεχτούμε τη ξεκάθαρη αλήθεια ότι θα εμφανιστεί ένα τέτοιο πρόσωπο;; Σκέφτομαι, ότι όταν πάμε να αποδείξουμε το αυτονόητο, το ξεκάθαρο, το ηλίου φαεινότερο, αντί δηλαδή απλώς να το αποδεχόμαστε, αυτομάτως το θέτουμε υπό αμφισβήτηση έστω χάριν της συζήτησης. Και έτσι, ένας τελικά φαύλος κύκλο "αντιλόγων" προκύπτει, στην πραγματικότητα κενού περιεχομένου, εφόσον το ξεκάθαρο είναι δεδομένο και απλώς χρειάζεται αποδοχή, ίσως και ταπείνωση… Είναι όμως δυστυχώς πολλές φορές απαραίτητο να ασχοληθούμε και με τους παραλογισμούς των αντιφρονούντων, ώστε να δούνε μεν ΟΙ ΙΔΙΟΙ ότι όχι μόνο η ξεκάθαρη αλήθεια, αλλά και η ανοησία τους, ομολογεί ότι σφάλουν, αλλά και να φυλάξουμε και άλλους αμαθείς από τον φτωχό, ελαττωματικό και πλανεμένο τρόπο σκέψη τους. Ποτέ δεν παραβλέπω -λόγω πείρας- ότι δεν είναι λίγες οι φορές που πίσω από αυτούς είναι δαίμονες που τους τυφλώνουν και τους χειραγωγούν.

     Αλλά και πάλι δεν τελειώσαμε εδώ με τον Ιωάννη! Είναι Ο Ίδιος Ο Κύριος[!!], που αποκαλύπτει στον Ιωάννη στην Αποκάλυψή του, ότι θα υπάρξει ένα έσχατο πρόσωπο που ταιριάζει με το πρόσωπο για το οποίο μίλησε και ο Δανιήλ, και ο Παύλος και ο Ιωάννης στις επιστολές του και προφανώς Ό Ίδιος όταν ήταν εδώ στην γη. Ας το δούμε.

                                 

Η απάντηση είναι: ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ.

Στην συνέχεια θα εξετάσουμε μέρος του 13^ο κεφαλαίου (και όχι μόνο) της Αποκάλυψης όπου βρίσκουμε αυτές τις περιγραφές. Φυσικά, είναι βαθειά και δύσκολα νερά και έτσι θέλω να χρησιμοποιήσουμε την λογική με σκοπό να διακρίνουμε τι θα μπορούσαν πιθανολογικά να κρύβουν οι περιγραφές που θα συναντήσουμε, ώστε έτσι πιθανολογικά να είμαστε όσο πιο κοντά στην αλήθεια ανθρωπίνως γίνεται. Ας το δούμε για να γίνω και πιο κατανοητός (οι λέξεις σε κόκκινο είναι ιδιαίτερης σημασία μεταξύ ιδιαίτερων, σχετικά με την απάντηση που ψάχνουμε, και θα δείτε γιατί):

 

Αποκ.13:2-18 / 2 Και το θηρίον, το οποίον είδον, ήτο όμοιον με πάρδαλιν, και οι πόδες αυτού ως άρκτου, και το στόμα αυτού ως στόμα λέοντος· και έδωκεν εις αυτό ο δράκων την δύναμιν αυτού και τον θρόνον αυτού και εξουσίαν μεγάλην. 3 Και είδον μίαν των κεφαλών αυτού ως πεπληγωμένην θανατηφόρως· και η θαναφόρος πληγή αυτού εθεραπεύθη, και εθαύμασεν όλη η γη οπίσω του θηρίου, 4 και προσεκύνησαν τον δράκοντα, όστις έδωκεν εξουσίαν εις το θηρίον, και προσεκύνησαν το θηρίον, λέγοντες· Τις όμοιος με το θηρίον; τις δύναται να πολεμήση με αυτό; 5 και εδόθη εις αυτό στόμα λαλούν μεγάλα και βλαφημίας· και εδόθη εις αυτό εξουσία να κάμη πόλεμον τεσσαράκοντα δύο μήνας. 6 Και ήνοιξε το στόμα αυτού εις βλαφημίαν εναντίον του Θεού, να βλαφημήση το όνομα αυτού και την σκηνήν αυτού και τους κατοικούντας εν τω ουρανώ. 7 Και εδόθη εις αυτό να κάμη πόλεμον με τους αγίους, και να νικήση αυτούς, και εδόθη εις αυτό εξουσία επί πάσαν φυλήν και γλώσσαν και έθνος. 8 Και θέλουσι προσκυνήσει αυτό πάντες οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου. 9 Όστις έχει ωτίον, ας ακούση. 10 Όστις φέρει εις αιχμαλωσίαν, εις αιχμαλωσίαν υπάγει. Όστις φονεύση με μάχαιραν, πρέπει αυτός να φονευθή με μάχαιραν. Εδώ είναι η υπομονή και η πίστις των αγίων. 11 Και είδον άλλο θηρίον αναβαίνον εκ της γης, και είχε κέρατα δύο όμοια με αρνίου, και ελάλει ως δράκων. 12 Και ενήργει όλην την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιον αυτού. Και έκαμε την γην και τους κατοικούντας εν αυτή να προσκυνήσωσι το θηρίον το πρώτον, του οποίου εθεραπεύθη η θανατηφόρος πληγή. 13 Και έκαμνε σημεία μεγάλα, ώστε και πυρ έκαμνε να καταβαίνη εκ του ουρανού εις την γην ενώπιον των ανθρώπων. 14 Και επλάνα τους κατοικούντας επί της γης διά τα σημεία, τα οποία εδόθησαν εις αυτό να κάμη ενώπιον του θηρίου, λέγον προς τους κατοικούντας επί της γης να κάμωσιν εικόνα εις το θηρίον, το οποίον έχει την πληγήν της μαχαίρας και έζησε. 15 Και εδόθη εις αυτό να δώση πνεύμα εις την εικόνα του θηρίου, ώστε και να λαλήση η εικών του θηρίου και να κάμη, όσοι δεν προσκυνήσωσι την εικόνα του θηρίου, να θανατωθώσι. 16 Και έκαμνε πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους και τους πλουσίους και τους πτωχούς και τους ελευθέρους και τους δούλους, να λάβωσι χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών, 17 και να μη δύναται μηδείς να αγοράση ή να πωλήση, ειμή ο έχων το χάραγμα, ή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού. 18 Εδώ είναι η σοφία· όστις έχει τον νούν, ας λογαριάση τον αριθμόν του θηρίου, διότι είναι αριθμός ανθρώπου· και ο αριθμός αυτού είναι χξς'.

 

    Μελετώντας προσεκτικά αυτά τα λόγια, διαπιστώνει κανείς κάποιους παραλληλισμούς με τα όσα δίδασκε και έγραφε ο απόστολος Παύλος περί του υιού της απώλειας, τον άνθρωπο της αμαρτίας, τον «άνομο», όπως τον ονομάζει. Ας τα δούμε, φέρνοντας όμως στην μνήμη μας(!) ότι ο Παύλος μιλούσε κυριολεκτικά για πρόσωπο και δεν άφησε κανένα περιθώριο για κάτι άλλο! Οπότε, με αυτόν τον τρόπο, για αρχή, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι εφόσον και τα λόγια της Αποκάλυψης περιγράφουν τους ίδιους παράγοντες, και ο Παύλος μας λέει ξεκάθαρα ότι αυτοί μιλούν για ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, άρα και εδώ (στην Αποκάλυψη) αυτό που περιγράφεται είναι ένα συγκεκριμένο σατανικό πρόσωπο πριν την έλευση του Χριστού.

Οι παραλληλισμοί λοιπόν.

1) Μαθαίνουμε λοιπόν για δύο λεγόμενα «θηρία» τα οποία αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους σε βάρος των αγίων. Λέγονται «θηρία», μάλλον διότι σε σύγκριση με άλλους μικρότερους παράγοντες, είναι μεγαλύτερα σε εξουσία/δύναμη, ίσως και σε αγριότητα. Το δεύτερο δε θηρίο ονομάζεται και ψευδοπροφήτης όπως διαβάζουμε στο κεφ.20 της Αποκάλυψης:

20:10 καὶ ὁ διάβολος ὁ πλανῶν αὐτοὺς ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς καὶ θείου, ὅπου καὶ τὸ θηρίον καὶ ὁ ψευδοπροφήτης, καὶ βασανισθήσονται ἡμέρας καὶ νυκτὸς εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
(Διαβάστε και κεφ.19:20.. Αν και θα το αναλύσουμε αργότερα το χωρίο αυτό…).

Αν αυτό το εδάφιο δεν θέλει να μιλήσει για δύο πρόσωπα, χάνει τότε το νόημα του εδάφιο. Είναι δύο πρόσωπα που θα βασανίζονται, όχι π.χ. δύο νοοτροπίες ή δύο έθνη ή δύο ομάδες εθνών, επειδή όπως γνωρίζουμε από άλλες περικοπές, στην Κόλαση («λίμνη του πυρός») θα είναι άνθρωποι από ΟΛΑ τα έθνη. Κανονικά λοιπόν βάσει αυτού του εδαφίου, θα μπορούσε να κλείσει το θέμα αν πρόκειται για πρόσωπο το «θηρίο» του δέκατου τρίτου κεφαλαίου που θα σχολιάσουμε. Αλλά ακόμα και το ίδιο αυτό κεφάλαιο (13), αν το διακρίνουμε, αυτήν την ίδια εντύπωση (και όχι μόνο!) θα μας δώσει μέσω του Ιωάννη. Επιστρέφοντας τώρα στον πρώτο παραλληλισμό μεταξύ του κεφ.13 και των λόγων του Παύλου, βλέπουμε ότι το ένα από τα δύο θηρία, μας θυμίζει τις περιγραφές του αποστόλου Παύλου για το «υιό της απώλειας» και τον «άνθρωπο της αμαρτίας». Εξηγώ. Διαβάσαμε εδώ στην Αποκάλυψη τα εξής:

«2 Και το θηρίον, το οποίον είδον, ήτο όμοιον με πάρδαλιν, και οι πόδες αυτού ως άρκτου, και το στόμα αυτού ως στόμα λέοντος· και έδωκεν εις αυτό ο δράκων την δύναμιν αυτού και τον θρόνον αυτού και εξουσίαν μεγάλην. 3………..και εθαύμασεν όλη η γη οπίσω του θηρίου, 4 και προσεκύνησαν τον δράκοντα, όστις έδωκεν εξουσίαν εις το θηρίον, και προσεκύνησαν το θηρίον, λέγοντες·…»

Διαβάζουμε λοιπόν για ένα «θηρίο» (ένα άτομο εξουσίας [κάποιου κράτους προφανώς], που το ακολουθεί μάλλον συνασπισμός κρατών) ο οποίος παίρνει εξουσία από τον δράκοντα, που είναι ο Σατανάς, κάτι που μας γνωστοποιείται στο προηγούμενο μόλις κεφάλαιο:

Αποκ.12:9 Και ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, ερρίφθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού ερρίφθησαν μετ' αυτού.

   -Για ένα πρόσωπο όμως που συνεργεί και παίρνει εξουσία από τον Σατανά μας μιλάει και ο Παύλος, θυμίζω:

Β’Θεσσ.2:8-9 και τότε θέλει αποκαλυφθή ο άνομος, τον οποίον ο Κύριος θέλει απολέσει με το πνεύμα του στόματος αυτού και θέλει εξαφανίσει με την επιφάνειαν της παρουσίας αυτού· 9 όστις θέλει ελθεί κατ' ενέργειαν του Σατανά εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι ψεύδους

 

2)α) Διαβάζουμε επίσης ότι το ένα «θηρίο» θα λέει μεγάλα βλάσφημα λόγια κατά του Θεού και γενικός κατά των αγίων πραγμάτων του ουρανού όπου και βρίσκεται ο Θεός:

4 και προσεκύνησαν τον δράκοντα, όστις έδωκεν εξουσίαν εις το θηρίον, και προσεκύνησαν το θηρίον, λέγοντες· Τις όμοιος με το θηρίον; τις δύναται να πολεμήση με αυτό; 5 και εδόθη εις αυτό στόμα λαλούν μεγάλα και βλαφημίας· και εδόθη εις αυτό εξουσία να κάμη πόλεμον τεσσαράκοντα δύο μήνας. 6 Και ήνοιξε το στόμα αυτού εις βλαφημίαν εναντίον του Θεού, να βλαφημήση το όνομα αυτού και την σκηνήν αυτού και τους κατοικούντας εν τω ουρανώ.

Και πάλι όμως βλέπουμε αυτό να συμπίπτει με τις περιγραφές του αποστόλου Παύλου για τον «άνομο», τον «υιό της απώλειας» και «άνθρωπο της αμαρτίας» που μέλει να εμφανιστεί πριν εμφανιστεί ο Ιησούς Χριστός την δεύτερη φορά, δηλαδή και εκείνος θα είναι βλάσφημος, θυμόμαστε:

Β’Θεσσ.2:4 ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος εναντίον εις πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε να καθήση εις τον ναόν του Θεού ως Θεός, αποδεικνύων εαυτόν ότι είναι Θεός.

Το ίδιο ακριβώς πνεύμα θα έχει και αυτός που περιγράφεται στην Αποκάλυψη στο κεφάλαιο που εξετάζουμε.

β) Σε αυτό το σημείο, να κάνουμε και μία πιο λεπτή διάκριση. Η φράση που κατέγραψε ο Ιωάννης: «Τις όμοιος με το θηρίον; Τις δύναται να πολεμήσει αυτό;» δίνει την εντύπωση ότι αυτό το θηρίο θα δίνει την εντύπωση… υπεράνω ανθρώπων και έτσι… Θεού(!), υπεράνω ακόμα και του αληθινού Θεού, εφόσον θα υποτίθεται ότι ούτε και Αυτός είναι Όμοιος του σε δύναμη και ισχύ ώστε να το πολεμήσει. Αυτό όμως ταιριάζει με τα τελευταία λόγια του Παύλου (εδ.4 πάνω): «…ώστε να καθήση εις τον ναόν του Θεού ως Θεός, αποδεικνύων εαυτόν ότι είναι Θεός.»! Πιστεύω ότι μόνο για ένα τέτοιο πρόσωπο, θα λέγανε οι άνθρωποι: «Τις όμοιος με το θηρίον; Τις δύναται να πολεμήσει αυτό;»

 

3) Στο εδ.12-14 μαθαίνουμε για το δεύτερο «θηρίο» (ο «ψευδοπροφήτης») που θα παίρνει εξουσία από το  πρώτο θηρίο και θα θαυματουργεί μπροστά του με σκοπό να αναδειχτεί το πρώτο «θηρίο». Το δεύτερο «θηρίο» θα ενεργεί την εξουσία που του δίνει το πρώτο «θηρίο» και έτσι α) θα κάνει διάφορα θαυματουργικά σημεία β) για να πλανήσει τον κόσμο:

12 Και ενήργει όλην την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιον αυτού. 13 Και έκαμνε σημεία μεγάλα, ώστε και πυρ έκαμνε να καταβαίνη εκ του ουρανού εις την γην ενώπιον των ανθρώπων. 14 Και επλάνα τους κατοικούντας επί της γης διά τα σημεία, τα οποία εδόθησαν εις αυτό να κάμη ενώπιον του θηρίου, λέγον……

Το ίδιο βλέπουμε για το πρόσωπο που περιγράφει ο Παύλος. Θα προσθέσω το α) και β) σε κόκκινο ώστε να τα παραλληλίσετε με τα πιο πάνω:

Β’Θεσσ.2:8-10 -και τότε θέλει αποκαλυφθή ο άνομος, τον οποίον ο Κύριος θέλει απολέσει με το πνεύμα του στόματος αυτού και θέλει εξαφανίσει με την επιφάνειαν της παρουσίας αυτού· 9 όστις θέλει ελθεί κατ' ενέργειαν του Σατανά α) εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι β) ψεύδους 10 και εν πάση απάτη της αδικίας μεταξύ των απολλυμένων, διότι δεν εδέχθησαν την αγάπην της αληθείας διά να σωθώσι·

Ο Παύλος όμως μιλάει όχι για το εκτελεστικό όργανο (το δεύτερο θηρίο, ο ψευδοπροφήτης) του εντολέα, αλλά κατευθείαν για τον εντολέα τον ίδιο (το πρώτο θηρίο) και έτσι διακρίνουμε ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, δηλαδή το «πρώτο θηρίο» (της Αποκάλυψης) και ο «υιός της απώλειας» (στην Θεσσαλονικής Β’2).

 

4)  Υπάρχει και ένας άλλος παραλληλισμός με τα λόγια του Παύλου που διακρίνω, είναι δική μου άποψη, δεν είμαι απολύτως σίγουρος όμως, γέρνω πολύ προς τα εκεί, μπορεί να κάνω λάθος. Διαβάζουμε στο εδ.14-17 τα εξής για το δεύτερο θηρίο που εκτελεί εντολές ενώπιον του πρώτου:

14 Και επλάνα τους κατοικούντας επί της γης διά τα σημεία, τα οποία εδόθησαν εις αυτό να κάμη ενώπιον του θηρίου, λέγον προς τους κατοικούντας επί της γης να κάμωσιν εικόνα εις το θηρίον, το οποίον έχει την πληγήν της μαχαίρας και έζησε. 15 Και εδόθη εις αυτό να δώση πνεύμα εις την εικόνα του θηρίου, ώστε και να λαλήση η εικών του θηρίου και να κάμη, όσοι δεν προσκυνήσωσι την εικόνα του θηρίου, να θανατωθώσι. 16 Και έκαμνε πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους και τους πλουσίους και τους πτωχούς και τους ελευθέρους και τους δούλους, να λάβωσι χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών, 17 και να μη δύναται μηδείς να αγοράση ή να πωλήση, ειμή ο έχων το χάραγμα, ή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού.

Τα λόγια που υπογράμμισα προσωπικά θεωρώ ότι μπορεί να αφορούν την αποστασία για την οποία μίλησε ο Παύλος και που ο ίδιος συνδέει με την περίοδο του υιού της απώλειας, ας τα θυμηθούμε:

Β’Θεσσ.2:3 Ας μη σας εξαπατήση τις κατ' ουδένα τρόπον· διότι δεν θέλει ελθεί η ημέρα εκείνη, εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας.

Νομίζω λοιπόν ότι αυτή η αποστασία που αναφέρει ο Παύλος, και που προφανώς αφορά Χριστιανούς που έτσι θα αποστατήσουν από την αλήθεια, μπορεί να συνδέεται με τα λόγια που υπογράμμισα στο κεφ.13 στην Αποκάλυψη, συγκεκριμένα:

α) με τα σημεία πλάνης (εδ.14) που θα κάνει ο υιός της απώλειας για να πλανήσει όλους τους ανθρώπους, άρα ακόμα και «πιστούς». Τα λόγια του Κυρίου μου έρχονται στην σκέψη για τους σκοπούς των ψευδολόγων τα οποία και ο έσχατος ψευδολόγος σίγουρα θα επιχειρήσει:

Ματθ.24:24-25 διότι θέλουσιν εγερθή ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θέλουσι δείξει σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε να πλανήσωσιν, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς. 25 Ιδού, προείπα προς υμάς.

β) με την απειλή του θανάτου που θα προκαλεί φόβο σε όσους βλέπουν ότι όσοι δεν τον προσκυνούν το πρώτο θηρίο και την εικόνα του θα θανατώνονται (εδ.15).

γ) με τον φόβο ότι αν δεν λάβουν το χάραγμα, ναι μεν θα είναι διωκόμενοι, αλλά και δεν θα μπορούν χωρίς αυτό να πουλήσουν τίποτα (προερχόμενο από την όποια εργασία/επαγγέλματος), αλλά ούτε καν να αγοράσουν ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ (! εδ.16), ακόμα και τροφές για τον εαυτό τους και την οικογένειά τους. Αυτό θα είναι ΜΕΓΑΛΟ πρόβλημα και ίσως σκάνδαλο για πολλούς αδύναμους και αμαθείς.

-Αυτοί οι παράγοντες λοιπόν, θεωρώ ότι μπορεί να συνδέονται άμεσα με την αποστασία που αναφέρει ο απόστολος Παύλος (χωρίς να μπαίνω σε περιγραφές του Κυρίου περί προδοτών που αναφέρει). Αυτοί λοιπόν ίσως γίνουν η αρχική αιτία να αποστατήσουν πιστοί από την πίστη του Χριστού, το θέλημα του Θεού, για να ακολουθήσουν τον νέο ηγέτη που θα τους επιτρέπει να ζήσουν. Πάντως, δεν μου κάνει και τόσο εντύπωση αυτό, αν σκεφτούμε ότι σήμερα υπάρχουν κήρυκες που ανοιχτά διδάσκουν ακόμα ότι και να πάρει κανείς το χάραγμα του αντιχρίστου, και πάλι θα σωθεί αν είναι του Κυρίου αυτός! Καρπός απάτης του καλβινισμού και αυτός (απορρέοντα από την ψευδοδιδασκαλία γνωστή στον πολύ κόσμο ως «Η σωτηρία δεν χάνεται(με τίποτα)»). Στρώνουν λοιπόν και αυτοί τον δρόμο στην εξαπάτηση και στην αποστασία από την διδασκαλία της Γραφής.

 

      Έτσι αδερφοί και φίλοι, μέχρι στιγμής, για αρχή, είδαμε ότι έχουμε έμμεσο αν και σοβαρότατο λόγο να πιστέψουμε ότι ο Ιωάννης περιγράφει τον ίδιο παράγοντα που περιγράφει ο Παύλος ως άνθρωπο, και όχι ως απλά πνεύμα/νοοτροπία! Τώρα όμως, ας αφήσουμε στην άκρη τους σημαντικότατους αυτούς παραλληλισμούς, και ας δούμε τα σημεία, πάλι από το ίδιο κεφάλαιο του Ιωάννη που εξετάζουμε, που αν τα διακρίνουμε σωστά με την απλή λογική, επίσης μας λένε ότι το «θηρίο» που αναφέρει ο Ιωάννης δεν γίνεται παρά να είναι κυριολεκτικά άνθρωπος, κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο. Ναι, δεν αφήνει κανένα περιθώριο το κεφάλαιο αυτό ότι δεν είναι άνθρωπος ο έσχατος πλάνος, ο λεγόμενος από τον Ιωάννη και τους μαθητές του, ως «αντίχριστος» όπως είδαμε στις επιστολές του, αντιθέτως. Διαβάζουμε λοιπόν στο κεφ.13 τα ακόλουθα, υπογραμμίζω τα σημεία που φανερώνουν μεμονομένα, αλλά ακόμα πιο πολύ όλα μαζί, ότι μιλάει για πρόσωπο, ασχέτως αν αυτό το ένα πρόσωπο θα οδηγεί πολλούς λαούς (θα παραθέτω σε παρενθέσεις ενδιάμεσα, σχόλια και προβληματισμούς μου που δεικνύουν ότι πιθανολογικά περιγράφεται κυριολεκτικά πρόσωπο):

2 Και το θηρίον, το οποίον είδον, ήτο όμοιον με πάρδαλιν, και οι πόδες αυτού ως άρκτου, και το στόμα αυτού ως στόμα λέοντος· και έδωκεν εις αυτό ο δράκων την δύναμιν αυτού και τον θρόνον αυτού και εξουσίαν μεγάλην. 3 Και είδον μίαν των κεφαλών αυτού ως πεπληγωμένην θανατηφόρως· και η θαναφόρος πληγή αυτού εθεραπεύθη, και εθαύμασεν όλη η γη οπίσω του θηρίου, (Έχουμε α) ένα θηρίο που όμως φέρει περιγραφές ζώων β) ο «Δράκων», ένα

 πρόσωπο πάλι αυτός, ο Σατανάς δηλαδή, του έδωκε εξουσία αυτού συγκεκριμένα, που έτσι δεν έδωσε αλλού, αυτό εννοείται, και η διάκριση αυτή είναι σημαντική. Άρα; Την εξουσία λογικά σε τι θα την έδινε συγκεκριμένα; Σε έθνος ή σε νοοτροπία…; Λογικά σε έθνος, μάλιστα δεν λέει «στόματα» σαν να θέλει να περιγράψει πολλούς, αλλά «στόμα», σαν να θέλει να περιγράψει μία οντότητα με ένα στόμα. Ολόκληρος όμως ο πληθυσμός ενός έθνους λογικά δεν θα πάρει αυτήν την εξουσία, αλλά όπως γίνεται πάντα με τις εξουσίες, ο ηγέτης του, αυτός θα έχει το «στόμα λέοντος». γ) Μία κεφαλή του θηρίου πληγώθηκε θανάσιμα, αλλά θεραπεύτηκε. Μπορεί να μιλάει για ένα ολόκληρο έθνος που ανήκει στον συνασπισμό του θηρίου ή για τον ηγέτη αυτού του έθνους.

--Μέχρι στιγμής, έχοντας εισδύσει στα λόγια αυτά του Ιωάννη, σε τι μας παραπέμπουν άραγε αυτές οι δύο αναφορές σε θηρία; Σε νοοτροπίες ή μάλλον σε έθνη και ηγετικά πρόσωπα εθνών; Ας το απαντήσετε μόνοι σας. Συνεχίζουμε.)

4 και προσεκύνησαν τον δράκοντα, όστις έδωκεν εξουσίαν εις το θηρίον, και προσεκύνησαν το θηρίον, λέγοντες· Τις όμοιος με το θηρίον; τις δύναται να πολεμήση με αυτό; 5 και εδόθη εις αυτό στόμα λαλούν μεγάλα και βλαφημίας· και εδόθη εις αυτό εξουσία να κάμη πόλεμον τεσσαράκοντα δύο μήνας. (Θα κάνω ερωτήσεις προβληματισμού να δείτε σε τι συμπέρασμα

οδηγούν. α) Ο Σατανάς είναι πρόσωπο. Άρα λέει ότι κάποιοι θα τον προσκυνήσουν ως πρόσωπο ανοιχτά (εδ.4)! Η προσκύνηση θα είναι κυριολεκτική/σωματική. Τότε, χώρις άλλη διάκριση να δίνεται, λέγοντας αμέσως μετά, «και προσεκύνησαν το θηρίο», πιθανολογικά, σε τι «θηρίο» αναφέρεται; Σε… νοοτροπία/πνεύμα;…. Ή μήπως θα προσκυνούσαν… κάποια έθνη ή κάποιο έθνος;… Ή μήπως έναν ηγέτη ενός έθνους;; Το τελευταίο εννοείται. β) Πιθανολογικά πάλι, αναφερόμενος σε τι, κάποιος θα έλεγε «Τις όμοιος με το θηρίον; Τις δύναται να πολεμήσει αυτό;» Σε νοοτροπία ή σε έθνος διοικούμενο φυσικά από ηγέτη ή και σε καποιον ηγέτη πάνω από όλα τα έθνη; Σκεφτείτε το, θα δούμε και άλλα πιο κάτω. Το «τις όμοιος» λοιπόν, εσύ θα το έλεγες άραγε αν ήθελες να συγκρίνεις κάποιον («τις..») με κάποιο: «θηρίο»…νοοτροπία, θηρίο…έθνος, ή θηρίο…άνθρωπο; Φυσικά το τελευταίο, τα προηγούμενα δύο δεν βγάζουν νόημα. Έτσι, μόλις είδατε μία λογική ένδειξη ότι το πιο πιθανόν είναι, ότι λέγοντας «θηρίο» αναφέρεται σε άνθρωπο με τεράστια ηγετική εξουσία και δύναμη και με άγριες διαθέσεις..! γ) Πιθανολογικά, ο Σατανάς σε τι θα έδινε από κάποιο σημείο και μετά την δυνατότητα «να μιλάει μεγάλα και βλάσφημα» και να κάνει πόλεμο; Που πάει ο νους σας; Σε νοοτροπία; Σε έθνος; Ή σε ηγέτη έθνους; Σκεφτείτε εδώ ότι ακόμα και πόλεμο δεν μπορεί να κάνει ένα έθνος, αν ο ηγέτης του δεν το ηγηθεί σε πόλεμο.)

6 Και ήνοιξε το στόμα αυτού εις βλαφημίαν εναντίον του Θεού, να βλαφημήση το όνομα αυτού και την σκηνήν αυτού και τους κατοικούντας εν τω ουρανώ. (α) Το θηρίο άνοιξε το στόμα του

και άρχισε να βλασφημεί κατά του Θεού και γενικά κατά των ουράνιων Παραγόντων. Βάσει του εδ.5 αυτό έγινε μόλις έλαβε το θηρίο «στόμα» από τον Σατανά, δηλαδή λόγο να εκφράζεται ανάλογα. Τέτοιον λόγο τον φέρουν και τον φέρανε πολλοί άνθρωποι από αρχαιοτάτων χρόνων, χωρίς κάποιος να χρειαστεί να τους δώσει εξουσία για αυτό, καθότι η ελευθερία του λόγου είναι στο αυτεξούσιο του ανθρώπου. Αν και ξέρουμε ότι και μία διαχρονική νοοτροπία ανθρώπων μπορεί να εκφραστεί έτσι, δεν αφορά αυτό όμως το χωρίο, καθότι μιλά για κάτι που ιστορικά ένας συγκεκριμένος παράγοντας (το θηρίο) θα κάνει προφανώς από κάποιο σημείο και μετά, και αυτό με ενέργεια του Σατανά, άρα δεν υπήρχε πάντοτε. β) Αυτά τα εδάφια που εξετάζουμε μέχρι στιγμής, σας δίνουν άραγε την εντύπωση ότι θέλουν να μας γνωστοποιήσουν κάτι συνηθισμένο ή κάτι όχι συνηθισμένο; Φυσικά το δεύτερο. Ένα από τα δύο τινά συμβαίνουν τότε:

1) Ένα ολόκληρο συγκεκριμένο έθνος να βλασφημεί το Θεό∙ κανονικά μου ακούγεται απίθανο, αλλά, ένα ολόκληρο έθνος που ακολουθεί έναν ηγέτη σε όλα, ακόμα και στην βλασφημία, δεν το αποκλείω και πράγματι αυτό θα ήταν ιδιαίτερο. Ήδη στο εδ.4 διαβάσαμε ότι θα δοθεί προσκύνηση στον Σατανά και στο θηρίο.

2) Ένας ηγέτης ενός έθνους ανοιχτά να βλασφημεί τα Θεϊκά ουράνια, ναι, είναι επίσης πολύ ιδιαίτερο, και πιο πιθανό. –Αν λάβω υπόψη τα λόγια του Παύλου και του Ιωάννη και του Κυρίου, φυσικά θα θεωρήσω ότι αναφέρεται στον αντίχριστο, έτσι σε υπαρκτό πρόσωπο[ασχέτως αν μπορεί να ηγείται και κάποιο κράτος ή κράτη], αλλά, προσπαθώ εδώ να μείνω αυστηρά στα ίδια τα λόγια του κεφαλαίου.)

7 Και εδόθη εις αυτό να κάμη πόλεμον με τους αγίους, και να νικήση αυτούς, και εδόθη εις αυτό εξουσία επί πάσαν φυλήν και γλώσσαν και έθνος. (α) Αυτό το θηρίο, θα κάνει πόλεμο

συγκεκριμένα με τους αγίους και θα νικήσει αυτούς. Μία νοοτροπία άραγε μπορεί να ασκήσει εξουσία όπου έτσι όλοι υποτάσσονται σε αυτήν (αυτό εννοείται λέγοντας ότι του δόθηκε εξουσία, δηλαδή να υποτάξει);; Όχι, όλοι μπορούν να αντισταθούν σε μία νοοτροπία (συζητώ τώρα χαζά πράγματα όπως άλλοτε είπα, που δυστυχώς όμως επικρατούν… Ζητώ την κατανόηση και υπομονή σας…). Πως λοιπόν μία νοοτροπία/πνεύμα να πολεμήσει στο σημείο να νικήσει τους αγίους του Θεού;; Δεν γίνεται. Άρα, εννοεί τότε κυριολεκτικά πόλεμο, διωγμό, από άλλον παράγοντα. Μα οι άγιοι θα είναι σε όλα τα έθνη πριν έρθει ο Χριστός. Πώς να πολεμηθούν οι άγιοι στα έθνη τους χωρίς να βλαφθούν οι μη πιστοί αυτών των εθνών; Λογικά, οι ηγέτες των εθνών, σε εκείνη την περίοδο, θα έχουν υποταχθεί στο θηρίο και άρα μέσω νόμων θα διώκονται οι πιστοί και ίσως να προδίδονται και από συμπολίτες τους. Και πράγματι έτσι είναι και έρχεται να δέσει με το δεύτερο σκέλος του εδαφίου που λέει: «και εδόθη εις αυτό εξουσία επί πάσαν φυλήν και γλώσσαν και έθνος». Τα έθνη θα είναι υπό την κυριαρχία του «θηρίου»! β) Εφόσον δόθηκε εξουσία σε αυτό πάνω σε όλα τα έθνη, άρα αυτό, ως εξουσία, είναι πάνω από όλα αυτά τα έθνη, όχι μόνο πάνω σε ένα έθνος σε αυτό το προφητικό και ιστορικό στάδιο. Τι πιθανολογικά να είναι άραγε αυτό το θηρίο τότε; Μία φανταστική νοοτροπία J  χωρίς τον νου κάποιου προσώπου, η οποία… προσκυνάτε […] και εξουσιάζει […] τα έθνη και πολεμάει […] τους αγίους, ή ένα πρόσωπο που προσκυνάτε και εξουσιάζει τα έθνη και πολεμάει τους αγίους;….! Νιάου νιάου στα κεραμύδια, τι να κάνει;  )

8 Και θέλουσι προσκυνήσει αυτό πάντες οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου……

(9-10..) (Πάλι βλέπουμε ποιοι θα προσκυνήσουν (ή κάποιοι σιγά σιγά, ή όλοι μαζί): όλοι οι άνθρωποι των οποίων τα ονόματα δεν θα είναι γραμμένα -από καταβολής κόσμου- στο βιβλίο

 της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου! Άρα τα έθνη, θα έχουν παραδοθεί όλα υπό την εξουσία του «θηρίου». Τι θα προσκυνήσουν; Γίνομαι κουραστικός, αλλά ρωτώ πάλι, μία νοοτροπία, ένα έθνος, ή έναν ηγέτη; Οι άνθρωποι λογικά προσκυνούν έναν ηγέτη (συμβαίνει κυριολεκτικά και σήμερα σε πολλές χώρες), όχι κάποια νοοτροπία ή έθνος… -Αυτά αν θέλουμε να είμαστε λογική, καθώς ο Θεός μας είναι Λογικός, εφόσον θέλει να διακρίνουμε τις αλήθειες που αποκαλύπτει σε όσους τις ερευνούν.)

Στην συνέχεια αναφέρεται στο δεύτερο θηρίο γνωστό ως «ο ψευδοπροφήτης».

11 Και είδον άλλο θηρίον αναβαίνον εκ της γης, και είχε κέρατα δύο όμοια με αρνίου, και ελάλει ως δράκων. (Σε τι θα μπορούσαν να μας παραπέμπουν αυτοί οι συμβολισμοί; Λογικά,

σε ένα συγκεκριμένο μεν παράγοντα που ενώ φέρει χαρακτηριστικά άκακου αρνίου («κέρατα όμοια με αρνίου»), «μιλάει» σαν δράκοντας. Τι παράγοντας να είναι αυτός με αυτές τις περιγραφές; Αν δεν λάβω υπόψη καμία άλλη πληροφορία από τα προηγούμενα και επόμενα εδάφια, μπορώ μόνο να εικάσω το αυτονόητο. Αλλά ας προχωρήσουμε.)

12 Και ενήργει όλην την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιον αυτού. (Αυτός ο παράγοντας

λοιπόν, βάζει σε ενέργεια την εξουσία του πρώτου θηρίου, μπροστά στο πρώτο θηρίο! Σε αυτό το σημείο φυσικά θα μπορούσε κανείς να πει ότι και οι λέξεις «ενώπιον αυτού» μας παραπέμπουν πιο πολύ σε άνθρωπο ενώπιον του οποίου γίνονται πράγματα ώστε να τα βλέπει, παρά σε οτιδήποτε άλλο. Εσείς τι λέτε; Ναι, μόνο του το εδάφιο, θα μπορούσε αν το απομονώναμε, να μιλάει και για ένα έθνος ή συνασπισμό εθνών ή και κάτι άλλο, αλλά θέλω να σκεφτούμε που πάει η λογική μας πρώτα.)

Και έκαμε την γην και τους κατοικούντας εν αυτή να προσκυνήσωσι το θηρίον το πρώτον, του οποίου εθεραπεύθη η θανατηφόρος πληγή. (Εδώ όμως, σε σύγκριση με το προηγούμενο

εδάφιο, γίνονται πιο ξεκάθαρα τα πράγματα. Έχουμε 3 διαφορετικούς παράγοντες: 1) το δεύτερο θηρίο (που κάνει τους ανθρώπους να προσκυνήσουν το πρώτο θηρίο) , 2) το πρώτο θηρίο (που δέχεται προσκήνυση), 3) τους κατοικούντας στην γη. Μα αν κάτοικοι της γης, άρα από όλα τα έθνη(!), προσκυνούν το θηρίο το πρώτο, λογικά αυτό είναι ένα χωρίστο και συγκεκριμένο πρόσωπο. Η ιδέα: όλα τα έθνη να προσκυνούν π.χ. ένα έθνος, ακούγεται παράλογο, αλλά όλα τα έθνη να προσκυνούν ένα πρόσωπο, καθόλου [ειδικά αν λάβουμε υπόψη τα επόμενα…]!

Το «έκανε την γην και τους κατοικούντας εν αυτή να προσκυνήσωσι το θηρίον»… δημιουργεί προβληματισμό, δηλαδή πως η γη να προσκυνήσει(;), εκτός αν δούμε την γην ως αποτελούμενη από ενέργειες νοητικές (που έτσι μπορούν και υποτάσσονται και στον Θεό). Έρχεται στην σκέψη ο λόγος του Παύλου:

Ρωμ.8:18  Επειδή φρονώ ότι τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθώσι με την δόξαν την μέλλουσαν να αποκαλυφθή εις ημάς. 19 Διότι η μεγάλη προσδοκία της κτίσεως προσμένει την φανέρωσιν των υιών του Θεού. 20 Επειδή η κτίσις υπετάχθη εις την ματαιότητα, ουχί εκουσίως, αλλά διά τον υποτάξαντα αυτήν, 21 επ' ελπίδι ότι και αυτή η κτίσις θέλει ελευθερωθή από της δουλείας της φθοράς και μεταβή εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού. 22 Επειδή εξεύρομεν ότι πάσα η κτίσις συστενάζει και συναγωνιά έως του νύν· 23 και ουχί μόνον αυτή, αλλά και αυτοί οίτινες έχομεν την απαρχήν του Πνεύματος, και ημείς αυτοί στενάζομεν εν εαυτοίς περιμένοντες την υιοθεσίαν, την απολύτρωσιν του σώματος ημών.)

13 Και έκαμνε σημεία μεγάλα, ώστε και πυρ έκαμνε να καταβαίνη εκ του ουρανού εις την γην ενώπιον των ανθρώπων. (Άρα, όλοι οι άνθρωποι μπορούσαν να το δουν αυτό το «σημείο» και

άλλα, είτε επειδή γινότανε μπροστά σε κάποιους, είτε και λόγω παγκόσμιας τηλεοπτικής κάλυψης, εφόσον ο σκοπός είναι η προσκύνηση και η ακολουθία αυτού από όλους τους ανθρώπους. Έτσι… οι άνθρωποι είναι σε ξεχωριστή κατηγορία από το θηρίο αυτό..! Ο νους μου φυσικά πηγαίνει αβίαστα σε ένα πρόσωπο που θα κάνει τέτοιο «θαύμα», εσάς;)

14 Και επλάνα τους κατοικούντας επί της γης διά τα σημεία, τα οποία εδόθησαν εις αυτό να κάμη ενώπιον του θηρίου, λέγον προς τους κατοικούντας επί της γης να κάμωσιν εικόνα εις το θηρίον, το οποίον έχει την πληγήν της μαχαίρας και έζησε. (1) Τι μπορεί και πλανά, τους

κατοικούντας της γης; Κάτι με νόηση και σκοπό (εφόσον δηλαδή συνειδητά… ΠΛΑΝΑ), που διαχωρίζετε όμως από τους κατοικούντας την γην. Τι να είναι αυτό με τέτοιο κίντρο; Ένα άλλο πρόσωπο φυσικά με συγκεκριμένο δικό του νου, τι άλλο; 2) Αυτό το πρόσωπο, έκανε τα υπερφυσικά του σημεία μπροστά ενός άλλου θηρίου [του πρώτου θηρίου], ως να υπηρετεί δηλαδή αυτό. 3) Προσέξτε αυτό το σημείο: Αυτό το -δεύτερο- θηρίο, έλεγε στους ανθρώπους της γης να κάνουν εικόνα στο θηρίο. Μα τι μπορεί να ζητήσει από τους ανθρώπους να φτιάξουν εικόνα του πρώτου θηρίου;; Πιθανολογικά δηλαδή, τι άλλο θα μπορούσε να ήθελε ο Κύριος να διακρίνουμε με αυτόν τον λόγο;; Μόνο ένα πρόσωπο λοιπόν μπορεί να το κάνει αυτό. (Ντρέπομαι που ασχολούμαι με τα αυτονόητα… για όσους οι δαίμονες συσκοτίζουν.) 4) Λέγοντας ότι αυτό το πρώτο θηρίο «έχει την πληγή της μάχαιρας και έζησε», το λέει για να θυμίσει προηγούμενη αναφορά (εδ.2-3) και να τονίσει ότι μιλάμε για το άλλο θηρίο, το πρώτο θηρίο, που είναι ένας ηγέτης που ηγούνταν μάλλον έναν συνασπισμό εθνών -εφόσον δηλαδή μας λέει ότι το θηρίο είχε πολλές κεφαλές («Και είδον μίαν των κεφαλών…» που είχε πληγωθεί θανάσιμα, και «κεφαλές» λογικά εννοεί κράτη ή ηγέτες κρατών- ένα εκ των οποίων στην αρχή είχε λάβει κάποια «πληγή» και όμως έζησε.)

15 Και εδόθη εις αυτό να δώση πνεύμα εις την εικόνα του θηρίου, ώστε και να λαλήση η εικών του θηρίου και να κάμη, όσοι δεν προσκυνήσωσι την εικόνα του θηρίου, να θανατωθώσι.(Άρα,

1) μας μιλάει –για αρχή- για μία «εικόνα». Τι είκονα να είναι αυτή; Μήπως συμβολίζει κάτι άλλο ή είναι κυριολεκτικά μία εικόνα; Θα μπορούσε να είναι ένας κλώνος ή κυριολεκτικά μία εικόνα, αλλά δεν έχει σημασία αυτήν την στιγμή να το λύσουμε αυτό, επειδή ό,τι και να είναι ή να συμβολίζει αυτή η εικόνα, η λογική δείχνει ότι πρέπει να αντικατοπτρίζει το «θηρίο», εφόσον είναι εικόνα του.

2) Μέχρι στιγμής έχουμε τους εξής παράγοντες: α) δύο θηρία, β) οι προσκυνούντες από όλη την γη το ένα θηρίο, γ) η μη προσκυνούντες το ένα θηρίο. Άρα οι ανθρωπότητα όλη έχει ήδη καλυφθεί. Ξαφνικά μπαίνει στο σενάριο μία «εικόνα» του θηρίου, που το δεύτερο θηρίο ζητάει από τους ανθρώπους να φτιαχτεί. Δεν υπήρχε αυτή η εικόνα και τώρα θα υπάρξει. Μέχρι εδώ, αντιλαμβανόμαστε ότι η εικόνα είναι ένας επιπλέον και έτσι ξεχωριστός παράγοντας, που φτιάχνεται για να αντικατοπτρίζει το πρώτο θηρίο. Εφόσον φτιάχνεται από ανθρώπους για να το αντικατοπτρίζει, είναι φυσικά κτίσμα ανθρώπινης κατασκευής, δεν είναι συμβολικό, αλλά κυριολεκτικά μία κάποια κατασκευή.

3) Αυτή η εικόνα που θα κατασκευαστεί, είναι κάτι που δεν είχε πνεύμα πριν της το δώσει το δεύτερο θηρίο[ο ψευδοπροφήτης]). Μη έχοντας πνεύμα η εικόνα, σημαίνει λογικά ότι δεν είχε ζωή αυτή, κάτι που συνάδει με το ότι θα είναι ανθρώπινη κατασκευή.

4) Αφού την φτιάξουν αυτήν την κατασκευή, αυτή θα λάβει πνεύμα από το δεύτερο θηρίο και θα μιλήσει, μάλιστα αυτή θα θανατώνει όποιους δεν την προσκυνούν και αυτό με την δύναμη που χειρίζεται το δεύτερο θηρίο (αν βέβαια δεν εννοεί ότι είναι το δεύτερο θηρίο που θα τους θανατώνει). (Πιθανόν η ίδια εικόνα να είναι και σε όλα τα μέρη της γης.)

5) Και ρωτώ τώρα με νόημα: οι άνθρωποι θα φτιάξουν μία κατασκευή που θα μιλούσε και θα θανατώνει και θα αντικατοπτρίζει το ένα «θηρίο», αλλά εμείς πρέπει να πιστέψουμε ότι αυτό το θηρίο που αντικατοπτρίζεται δεν θα ήταν κάποιο πρόσωπο;;; ΜΑ ΓΙΑΤΙ;;; Αν δεν ήταν πρόσωπο το θηρίο, γιατί η εικόνα/αντικατοπτρισμός του θηρίου να μιλήσει; Και όχι απλά να μιλήσει, αλλά να θανατώνει όσους δεν την προσκυνούν. Ένα πρόσωπο είναι που μιλάει και θανατώνει τους ενάντιους. Έτσι λοιπόν μπορούμε να διακρίνουμε ότι ακόμα και η ίδια η κατασκεύη της εικόνας του θηρίου, μας παραπέμπει σε ένα πρόσωπο που αντικατροπτρίζεται και δίνει εντολές. Αν σαν χαζοί έστω υποθέσουμε (χωρίς καμία απόδειξη) ότι το θηρίο ήταν μία νοοτροπία, που οι άνθρωποι απεικόνισαν (…πάω μακριά την βαλίτσα να το διασκεδάσουμε ή μάλλον να κλάψουμε…), και πάλι, ο θάνατος στους ανθρώπους που δεν την προσκυνούν… από ανθρώπους ή από έναν άνθρωπο θα έρθει! Μία νοοτροπία, δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητη από έναν νου και ένας νους ανεξάρτητος από κάποιο πρόσωπο. Οι άνθρωποι που μας μιλούν δήθεν για ένα συμβολισμό μίας νοοτροπίας, δεν αντιλαμβάνονται ότι νοοτροπία δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς νόηση και νου, πράγματα που φέρουν άνθρωποι. Και ρωτώ το εξής: τι είναι αυτό που θα μας κάνει να αρνηθούμε το πιο πιθανολογικά ορθό και άρα να πιστέψουμε ότι μιλάμε για την νοοτροπία πολλών ανθρώπων, όταν συνεχώς συναντάμε ενικό (!) και σε σχέση με τέτοια γεγονότα(!), αντί να πιστέψουμε το πιο πιθανολογικά ορθό ότι έστω και αν μιλάει για νοοτροπία η λέξη «θηρίο» και πάλι θα είναι ΕΝΟΣ ηγετικού προσώπου (που έτσι θα ηγείται άλλα πρόσωπα);; Είναι πολλά άλλα που μπορούμε να πούμε εδώ, αλλά είναι ήδη φορτωμένο το κείμενο.

16 Και έκαμνε πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους και τους πλουσίους και τους πτωχούς και τους ελευθέρους και τους δούλους, να λάβωσι χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών, 17 και να μη δύναται μηδείς να αγοράση ή να πωλήση, ειμή ο έχων το χάραγμα, ή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού. 18 Εδώ είναι η σοφία· όστις έχει τον νούν, ας λογαριάση τον αριθμόν του θηρίου, διότι είναι αριθμός ανθρώπου· και ο αριθμός αυτού είναι χξς'. ( 1) Το δεύτερο θηρίο λοιπόν, θα κάνει όλους τους ανθρώπους να

λάβουν το «χάραγμά» που το πρώτο θηρίο προφανώς θα ζητήσει. Το «χάραγμα» είναι του πρώτου θηρίου, άρα αυτό θα λειτουργεί λογικά σαν μία ταύτιση ανθρώπων με το θηρίο.

2) Ο άνθρωπος μπορεί να ταυτιστεί με το θηρίο, να δείχνει ότι το αποδέχεται αυτό ως εξουσία, όχι μόνο με το λεγόμενο «χάραγμα», αλλά και αποδεχόμενος το όνομά του, αλλά και τον αριθμό του ονόματός του. Αυτό για κάποιο λόγο, δεν ακούγεται καθόλου από πιστούς. Όπως δεν ακούγεται ότι δεν λέει ότι το χάραγμα θα φέρει το 666 (χξς’), ούτε και το αντίθετο, αλλά τα διακρίνει αυτά τα δύο μεταξύ τους. Δεν αποκλείεται φυσικά το χάραγμα να φέρει αυτόν τον αριθμό, απλά δεν το λέει.

3) Ο άνθρωπος λοιπόν που ταυτίζεται με το θηρίο, είναι «ο έχων» πάνω του ένα από αυτά:

α) το χάραγμα, β) το όνομα ή γ) τον αριθμό του θηρίου -εδ.17.

4) Το όνομα του θηρίου συνδέεται/ταυτίζεται όμως με τον αριθμό του θηρίου -εδ.17 «τον αριθμόν του ονόματος αυτού»

5) Ο αριθμός του ονόματος του θηρίου θα είναι το χξς’ που στην αρχαία Ελληνική αρίθμηση αντιστοιχεί με το δικό μας 666 –εδ.18.

6) Μαθαίνουμε έτσι ότι το θηρίο… έχει όνομα. Αυτό μας παραπέμπει στο ότι λογικά θα είναι πρόσωπο. Μόνο πρόσωπα έχουν ονόματα. Αν θέλει κάποιος να ισχυριστεί ότι μία νοοτροπία έχει όνομα, θα είναι παράλογος καθότι έχει μπερδέψει το όνομα με την «ονομασία»/τίτλο που θα μπορούσε να φέρει μία νοοτροπία.

7) Τέλος μαθαίνουμε το σχεδόν αυτονόητο, ότι ο αριθμός του θηρίου, δεν είναι ενός έθνους, ή πολλών εθνών, ούτε μία νοοτροπίας, αλλά αριθμός ανθρώπου. Το ότι είναι αριθμός ανθρώπου, σημαίνει ότι το θηρίο θα είναι άνθρωπος και σταματάει πάλι κάθε αντιλογία. Προσέξτε, δεν λέει «του ανθρώπου» ώστε να καταλάβουμε ότι μιλάει για το ανθρώπινο γένος γενικά, αλλά είναι χωρίς άρθρο, σκέτο «αριθμός ανθρώπου», ανθρώπου που θα επιβληθεί σε όλους τους άλλους ανθρώπους από κάθε έθνος!! Θυμίζω ότι περί ανθρώπου μας παρέπεμψαν, έμμεσα και τα λόγια του Κυρίου, άμεσα τα λόγια του Παύλου και του Ιωάννη στις επιστολές του.

 

     Θα πει κανείς, τελειώσαμε εδώ. Όχι. Το ότι τα δύο θηρία θα είναι πρόσωπα μας το ξεκαθαρίζει πάλι ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη που έλαβε, 6 κεφάλαια πιο κάτω, ας το δούμε (έτσι το έχει και το αρχαίο κείμενο):

Αποκ.19:19-21 Και είδον το θηρίον και τους βασιλείς της γης και τα στρατεύματα αυτών συνηγμένα, διά να κάμωσι πόλεμον με τον καθήμενον επί του ίππου και με το στράτευμα αυτού. 20 Και επιάσθη το θηρίον και μετά τούτου ο ψευδοπροφήτης, όστις έκαμε τα σημεία ενώπιον αυτού, με τα οποία επλάνησε τους λαβόντας το χάραγμα του θηρίου και τους προσκυνούντας την εικόνα αυτού· ζώντες ερρίφθησαν οι δύο εις την λίμνην του πυρός, την καιομένην με το θείον. 21 Και οι λοιποί εφονεύθησαν με την ρομφαίαν του καθημένου επί του ίππου, την εξερχομένην εκ του στόματος αυτού· και πάντα τα όρνεα εχορτάσθησαν εκ των σαρκών αυτών.

Το βλέπετε;; 1) Δεν λέει ότι ζώντες ερρίφθησαν ΤΑ δύο (θηρία) ή το ένα θηρίο και ο ψευδοπροφήτης, αλλά σκέτο: «ερρίφθησαν ΟΙ δύο..»!!! Τα δύο θηρία λοιπόν θα είναι οι δύο έσχατοι άνθρωποι που θα κινούν τα νήματα στην οικουμένη, μέχρι να παρουσιαστεί ο Κύριος και τους τακτοποιήσει…

2) Βλέπουμε ότι ρίχθηκαν ζωντανοί «οι δύο» στην κόλαση και ποιοι απέμειναν να φονευθούν; Οι λοιποί όλοι που τους ακολουθούσαν, τους προσκυνούσαν την ικόνα και έλαβαν το χάραγμα! Άρα τι έχουμε; Δύο ηγέτες και και οι υπόλοιποι άνθρωποι που τους ακολουθούσαν!

Αλλά ας θυμίσω όμως και την άλλη απόδειξη που είχα φέρει:

Αποκ.20:10  και ο διάβολος ο πλανών αυτούς ερρίφθη εις την λίμνην του πυρός και του θείου, όπου είναι το θηρίον και ο ψευδοπροφήτης, και θέλουσι βασανίζεσθαι ημέραν και νύκτα εις τους αιώνας των αιώνων.

Τι λέτε; Να βασανίζονται δύο νοοτροπίες ή δύο έθνη  ή δύο συνασπισμοί εθνών (μα από όλα τα έθνη θα ριχθούν στην κόλαση) ή δύο άνθρωποι; Φυσικά το τελευταίο. Αν δηλαδή ήταν δύο έθνη ή συνασπισμοί εθνών εδώ, τα έθνη άραγε δεν αποτελούνται από ανθρώπους;; Φυσικά. Άρα αυτοί η αντιδιαστολή του εδαφίου (των δύο και των υπολοιπων ανθρώπων!), πάλι κλείνει το θέμα ότι μιλάμε για δύο ηγέτικές μορφές, ηγούμενοι αρχικά κάποιους συνασπισμούς εθνών.

 

     Έτσι φίλοι και αδερφοί, μετά πολλών κόπων, φτάσαμε στο τέλος. Ειδικά ο διυλισμός του κεφ.13 της Αποκάλυψης, ξέρω ότι θα σας κούρασε πολύ, αλλά ήταν αναγκαίο για να δούμε πόσο εύκολα, επιπόλαια και απαρηγόρητα μας λένε μερικοί ότι «μιλάει συμβολικά», λες και οι συμβολισμοί δεν εξαρτώνται από την πραγματικότητα, λες και δεν φέρουν κάποιον σκοπό και έτσι λογική. Δεν είναι καθόλου λοιπόν όπως τα λένε. Ίσως πνεύμα αντιχρίστου είναι και πίσω από πολλούς από αυτούς…

Με την χάρη λοιπόν του Θεού θεωρώ έβαλα μία «ταφόπλακα» στην πλάνη αυτή που θέλει να κρύψει ότι θα είναι πρόσωπο ο έσχατος αντίχριστος (όπως και το δεύτερο θηρίο, ο ψευδοπροφήτης), όπως εξάλλου ήταν και είναι και όλοι οι άλλοι αντίχριστοι που θα προηγηθούν!

Διαδώστε αυτό το άρθρο σε όλους, ειδικά σε όσους περιέργως τα θέλουν όλα θολά, συμβολικά.. και αυθαίρετα.

Ο Κύριος το Πνεύμα της αληθείας, ας αναδείξει το δικό Του στην συνείδησή μας και ας το ακολουθήσουμε, αμήν.

-Αλέξης Τομαράς

---©---