Αρχική σελίδα
Σχετικά με μένα
Αρχές της ιστοσελίδας
Ένα κάλεσμα
Επικοινωνία

                                                                                              Notification box, mainly for LATEST ARTICLES.                                                                                                                                                                               Χώρος ανακοινώσεων, κυρίως για τα ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ.                                                                                       (Contact information [Right button titled Επικοινωνία] and articles follow after this notification box.)
Για οποιαδήποτε πληροφορία, ερώτηση, επικοινωνήστε εδώ: afipnisi@live.com

Καινούργια κείμενα στις κατηγορίες που βρίσκονται κάτω αριστερά, στην λίστα:

"Ενδιαφέροντα για Μουσουλμάνους"

Can Muslims Explain the Weirdest Story About Muhammad Ever?
(Βάσει Χαντίθ ο Μωάμεθ πήγε αργά το βράδυ με τον φίλο του Αμπνταλα Μιν Μασουντ [σύντροφος, και από τους πιο αξιόπιστους εκφωνητές του Κορανίου...] να βρεθεί με φημισμένους σκουρόδερμους άντρες οι οποίοι τον «ιππεύανε» όλο το βράδυ...!) https://www.youtube.com/watch?v=jtTYxxmVpvA

Και άλλα πολύ σημαντικά λινκ προστέθηκαν εδώ: http://www.ipertisalithias.gr/index.php?cat=15&id=2&bg=18#article  


"Νουθετείτε αλλήλους"
 8 καινούργια κείμενα:
Λίγα περί κατάρων
Μετρημένος ο λόγος μας
Η αποκάλυψη της μαρτίας και η παραδοχή της
Ο κύκλος της παιδικής ασέβειας
Έχεις καθρέφτη;
Πλούσιοι υποκριτές...
Η επιδίωση; Κολ.1:9-11
Μήπως σου έχει συμβεί; Και τι έκανες;

"Ενδιαφέροντα για Χριστιανούς Διαμαρτυρόμενους"
6 κείμενα:
Και η ερώτηση, ποια είναι;
Προσευχή; Ποια, πότε; -Λου.18:1-8
Ησαΐας 57:1
Να τα λένε όμως όλα! -Ρωμ.8:17
Αμαρτωλά μισόλογα
Έκτρωση; Γιατί όχι;

"Ενδιαφέροντα για Ορθοδόξους/Καθολικούς"
-Υπάρχουν ψυχές αποθανόντων πιστών γύρω μας, που μας βλέπουν; Περί "νέφους μαρτύρων" από Εβρ.12:1

  Αλλάξτε το φόντο       <<      >>  
 
Λογική και πίστη
Ενδιαφέροντα για Ορθόδοξους/Καθολικούς
Ενδιαφέροντα για Χριστιανούς Διαμαρτυρόμενους
Ενδιαφέροντα για άθεους
Ενδιαφέροντα για τους λεγόμενους «Μαρτύρες του Ιεχωβά»
Ενδιαφέροντα για Μουσουλμάνους
The real Islam, for Muslims
"Νουθετείτε αλλήλους"
Διάφορα θέματα
Topics in various languages


Ομιλίες
Βίντεο
Ενδιαφέροντα link/σύνδεσμοι
Προτάσεις για βιβλιοφάγους
Τα βιβλία μου

Επιπλέον επιχειρήματα

(Παρακαλώ κάντε Zoom την σελίδα στο 110%)

Επιπλέον επιχειρήματα

υπέρ δήθεν του «αειπάρθενου» της Μαριάμ

και η κατάρριψή τους.

Φίλοι αναγνώστες, αν και ήδη έχω ασχοληθεί με του ζήτημα του «αειπάρθενου» της Μαρία στον δημόσιο διάλογό μου μέσω ημέηλ με έναν «Καθολικό», (διάλογο που θα βρείτε στην ίδια κατηγορία που διαβάζετε αυτό το άρθρο), με αφορμή όμως μία προσωπική συζήτηση που είχα με έναν «Ορθόδοξο» ο οποίος μου έφερε νέα επιχειρήματα υπέρ της αειπάρθενου σκέφτηκα να ετοιμάσω το ακόλουθο άρθρο/εργασία ώστε και εσείς οι αναγνώστες να μάθετε μεν ποια είναι αυτά τα «σοβαρά» επιχειρήματα (η πίστη να τα κάνει!), αλλά και πως τα διαψεύδει η Αγία Γραφή και η λογική. Είναι περίπου 6 τα επιχειρήματα που μου ετέθησαν. Θα ασχοληθώ όσο γίνεται «στεγνά» με αυτά χωρίς να μπω ξανά στο να αποδείξω ότι είχε αδέρφια ο Χριστός διότι αυτό το έκανα ήδη στην απάντηση του κ.Χατζησταυρίδη εδώ: http://www.ipertisalithias.gr/index.php?cat=2&id=2&bg=18#article

Εδώ λοιπόν θα απαντάω μόνο στον όποιον τυχόν αντίλογο κατά της αλήθειας που λέει ότι η Μαριάμ είχε πράγματι σεξουαλικές σχέσεις με τον Ιωσήφ και πράγματι έκανε παιδιά μαζί του, τα αδέρφια του Ιησού που αναφέρονται. Ας τα δούμε ένα-ένα από αυτά τα επιχειρήματα με τον αντίστοιχο σχολιασμό/απάντησή  μου.

Μπορείτε να τα διαβάσετε όλα, ή να επιλέξτε κάποια πατώντας πάνω στους ακόλουθους υπογραμμισμένους συνδέσμους/λινκς:

 

Ψευδο-επιχείρημα 1# Σχετικά με το Λου.1:26-34

Η ερώτηση της Μαριάμ στον άγγελο αποδεικνύει ότι δεν είχε σκοπό να κάνει άλλα παιδιά.

 

Ψευδο-επιχείρημα 2# Σχετικά με το Παρ.4:3.

Ο «μονογενής» εκεί είναι προφητικά ο Ιησούς.

 

Ψευδο-επιχείρημα 3# Σχετικά με τον Ψαλ.69:8(68:9).

Το εδάφιο αυτό δεν μπορεί να εννοεί τα αδέρφια Του Ιησού

διότι αυτά ποτέ δεν τον εγκατέλειψαν όπως λέει η συγκεκριμένη προφητεία.

 

Ψευδο-επιχείρημα 4# Πάλι σχετικά με τον Ψαλ.69:8(68:9)

Τα «αδέρφια» και οι «υιοί» που εδώ αναφέρονται εννοούνται οι Ιουδαίοι.

 

Ψευδο-επιχείρημα 5# α) Σχετικά με το Ματθ.1:25.

Το «έως ου» δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι

ο Ιωσήφ είχε σεξουαλικές σχέσεις με την Μαριάμ

μετά την γέννηση Του Ιησού.

Β) Και το «πρωτότοκος» που αναφέρεται σημαίνει και «μονογενής»,

άρα δεν είναι απόδειξη ότι η Μαριάμ έκανε και άλλα αδέρφια.

 

Ψευδο-επιχείρημα 6# Σχετικά με Ιωάν.7:3-4.

Αν είχε φυσικά αδέρφια ο Ιησούς αυτά θα ήταν μικρότερης ηλικίας, ερχόμενα μετά από Αυτόν.

Ο τρόπος όμως που του μιλάνε, φανερώνει ότι Ο Ιησούς ήταν μικρότερος αυτών και άρα δεν μπορεί τα «αδέρφια» αυτά να εννοούνται τα φυσικά αδέρφια, αλλά είναι «αδέρφια» με άλλη σημασία.

 

Ψευδο-επιχείρημα 7# Σχετικά με το Λου.2:5.

Η Μνηστεία σύμφωνα με το Ισραηλιτικό δίκαιο έληγε όταν ο άνδρας έπαιρνε στο σπίτι του την μνηστή του, όταν δηλαδή άρχιζε η συγκατοίκιση. Από εκείνη την στιγμή η Μνηστή ονομαζόνταν πλέον Σύζυγος και όχι Μνηστή. Η Αγία Γραφή όμως ονομάζει την ετοιμόγεννη Μητέρα του Ιησού ΜΕΜΝΗΣΤΕΥΜΕΝΗ- Λουκ2:5 παρόλο που ήδη προ μηνών είχε αρχίσει η συγκατοικισή της με τον Ιωσήφ – Ματθαίος 1:20,24! « ανέβη δε και Ιωσήφ από της Γαλιλαίας εκ πόλεως Ναζαρέτ εις την Ιουδαίαν εις πόλιν Δαυϊδ, ήτις καλείται Βηθλεέμ, δια το είναι αυτόν εξ οίκου και πατριάς Δαυϊδ, απογράψασθαι συν Μαριάμ τη μεμνηστευμένη αυτω γυναικί, ούση εγκύω» Λουκάς 2:4-5. Δηλαδή η θεόπνευστη Γραφή μας πληροφορεί ότι η σχέση Μνηστείας της Θεοτόκου με τον Ιωσήφ συνεχίστηκε και μετά την συγκατοίκηση των δύο όταν θα έπρεπε να διακοπεί συμφώνως με το Ισραηλιτικό δίκαιο!

 

Ψευδο-επιχείρημα 1# Διαβάζουμε:

Λου.1:26-34: «Εν δε τω μηνί τω έκτω απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ υπό του Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας, ή όνομα Ναζαρέτ, προς παρθένον μεμηστευμένην ανδρί, ω όνομα Ιωσήφ, εξ οίκου Δαυϊδ, και το όνομα της παρθένου Μαριάμ. και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν είπε  χαίρε, κεχαριτωμένη  ο Κύριος μετά σου,  ευλογημένη συ εν γυναιξίν. η δε ιδούσα διεταράχθη επί τω λόγω αυτού, και διελογίζετο ποταπός είη ο ασπασμός ούτος. και είπεν ο άγγελος αυτη μη φοβού, Μαριάμ, εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεω. και ΙΔΟΥ ΣΥΛΛΗΨΗ ΕΝ ΓΑΣΤΡΙ ΚΑΙ ΤΕΞΗ ΥΙΟΝ, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. ούτος έσται μέγας και υιος υψίστου κληθήσεται, και δώσει αυτω Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαυϊδ του πατρός αυτού, και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος. είπε δε Μαριάμ προς τον άγγελον, ΠΩΣ ΕΣΤΑΙ ΜΟΙ ΤΟΥΤΟ, ΕΠΕΙ ΑΝΔΡΑ ΟΥ ΓΙΝΩΣΚΩ;»

 

Πως μπορεί η Μαριάμ να κάνει στον άγγελο αυτήν την ερώτηση: «Πως έστε μοι τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω;»;; Δεν είχε πει ακόμα ο άγγελος ότι άνευ ανδρός θα έμενε έγκυος. Γιατί να έπρεπε ως «μνηστευμένη» να αναρωτηθεί για το πώς θα έμενε έγκυος αν επρόκειτο να έχει σαρκική σχέση με τον Ιωσήφ; Άρα, δεν είχε σκοπό να μείνει έγκυος, και άρα δεν έκανε άλλα παιδιά όπως λένε οι Διαμαρτυρόμενοι!

 

Απάντηση: Για αρχή θα πω ότι αυτός ο προβληματισμός-επιχείρημα ουσιαστικά αναγνωρίζει το αυτονόητο ότι η Μαριάμ ρωτάει (με άλλα λόγια) «Πως θα μείνω έγκυος;» Αυτό όμως έχει την σημασία του. Εφόσον αυτό σημαίνει η ερώτησή της, άραγε η κοινή λογική δεν πρέπει να δεχτεί ότι αυτό που της είπε ο άγγελος της έδωσε την εντύπωση ότι θα συλλάβει συντόμως, πράγμα αδύνατον διότι δεν ήταν παντρεμένη ακόμα με τον Ιωσήφ, αλλά μόνο «μνηστευμένη»;; Η κοινή λογική απαντάει: Ναι!

 

Η αντίρρηση: Και γιατί να μην σκεφτεί ότι συντόμως θα παντρευότανε τον Ιωσήφ και θα συλλάμβανε;!;!;

Απάντηση: Το γιατί να μην το σκεφτεί έτσι, έρχεται δεύτερο ως προβληματισμός και ξεφεύγει από την ουσία, όταν το ΓΕΓΟΝΟΣ πράγματι ήταν ότι ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΈΦΤΗΚΕ ΈΤΣΙ!! Αυτό αποδεικνύεται από την ίδια την ερώτησή της: «Πως έστε μοι τούτο;» και από την ίδια την επεξήγησή της ερώτησής της: «Επεί άνδρα ου γινώσκω.» Λέει: «ού γινώσκω», δηλαδή «δεν γνωρίζω», που σημαίνει «τώρα (αυτό το διάστημα) δεν γνωρίζω σεξουαλικά άνδρα». Για να το πει αυτό, φαίνεται ότι δεν σκέφτηκε καθόλου ότι ο άγγελος θα μπορούσε να εννοεί ότι θα συλλάβει από τον Ιωσήφ!!

 

Αυτό κλείνει το θέμα μας, και ακυρώνει την λογική του επιχειρήματος: «Γιατί να έπρεπε να αναρωτηθεί για το πώς θα έμενε έγκυος αν επρόκειτο να έχει σαρκική σχέση με τον Ιωσήφ;» όταν αυτό αποβλέπει να πείσει ότι η Μαριάμ δεν είχε σκοπό να κάνει άλλα παιδιά, διότι η ερώτηση της με την επεξήγησή της από την ίδια φανερώνουν ότι ΠΡΑΓΜΑΤΙ αναρωτήθηκε πως θα έμενε έγκυος! ΤΕΛΟΣ.

Εξάλλου, αν σκέφτονταν ότι δεν είχε σκοπό να κάνει παιδιά όπως θέλει το «Ορθόδοξο» επιχείρημα, τότε το πιο λογικό θα ήταν να μην πει «δεν γνωρίζω άνδρα», αλλά «δεν θα γνωρίσω άνδρα»!! Πάλι, ΤΕΛΟΣ.

Όμως, σε δεύτερη φάση, παραμένει το ερώτημα:

Ωραία, αυτό πράγματι αναρωτήθηκε η Μαριάμ, αλλά γιατί να αναρωτηθεί: «Πως θα μου γίνει να συλλάβω;» Δεν εννοείται μέσω σεξουαλικής επαφής;

Η απάντηση είναι: Στα πλαίσια της διήγησης, ΟΧΙ. Και πρώτη μας το διευκρινίζει η ίδια λέγοντας: «Επειδή άνδρα δεν γνωρίζω». Να θέσω τα λόγια της διαφορετικά, όπως λογικά πρώτα τα σκέφτηκε: «Άνδρα δεν γνωρίζω σεξουαλικά αυτό το διάστημα καθότι είμαι αρραβωνιασμένη. Είμαι λοιπόν παρθένα πως θα συλλάβω χωρίς σεξουαλική επαφή αυτό το διάστημα;;» Η Μαριάμ έλαβε υπόψη λοιπόν ότι: Α) δεν είχε σεξουαλικές σχέσεις, ότι ήταν παρθένα και ότι ήταν αρραβωνιασμένοι με τον Ιωσήφ πράγμα που β) απέκλειε να έχουν σεξουαλικές σχέσεις, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση βάσει αυτών να συλλάβει. Ήταν έτσι εντελώς φυσιολογικό το ερώτημά της, διότι έπρεπε να μάθει πως θα γινότανε η σύλληψη εκείνο το διάστημα που και δεν είχε σεξουαλικές σχέσεις, και δεν προβλεπότανε να έχει λόγω του ότι ήταν μόνο αρραβωνιασμένη με τον Ιωσήφ.

Σε τρίτη τώρα φάση, θα ρωτήσουμε:

Γεγονός είναι ότι τα λόγια της Μαρίαμ: Α) «Πως μοι έστε τούτο Β) Επεί άνδρα ου γινώσκω», φανερώνουν πράγματι ότι κατάλαβε από τον άγγελο ότι εννοούσε ότι θα συλλάβει συντόμως παρόλο που δεν είχε σεξουαλικές σχέσεις, αλλά πως έβγαλε αυτό το συμπέρασμα, δηλαδή ότι ο άγγελος της μιλούσε για κάτι που θα συμβεί συντόμως, ενώ ήταν ακόμα αρραβωνιασμένη δηλαδή;

Απάντηση βάσει δεδομένων της διήγησης:

Το συμπέρασμα το έβγαλε από το γεγονός ότι ο άγγελος:

Α) δεν ανέφερε καθόλου τον Ιωσήφ, παρόλο που ήταν αρραβωνιαστικός της

Β) δεν της είπε π.χ. «Πρέπει να παντρευτείς (τον Ιωσήφ ή άλλον ακόμα!) και θέλεις συλλάβει…»

Γ) ξεκινάει αφού την χαιρέτησε και κατευθείαν της λέει: «Μαριάμ, εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεω. Και ΙΔΟΥ ΣΥΛΛΗΨΗ ΕΝ ΓΑΣΤΡΙ ΚΑΙ ΤΕΞΗ ΥΙΟΝ»

Δ) Το «Ιδού» σίγουρα συνέβαλε στο συμπέρασμά της ότι συντόμως θα συλλάβει, καθότι αυτή η λέξη όταν χρησιμοποιείτε, ακόμα και σήμερα, ΠΑΝΤΟΤΕ παραπέμπει σε κάτι ξαφνικό, άμεσο, σύντομο, κοντινό. Στην περίπτωση του αγγέλου, το «Ιδού» σκοπό έχει να δηλώσει: «Και να/δες, έχει τώρα αποφασιστεί για σένα από Τον θεό! Θέλεις συλλάβει και θέλεις γεννήσει….». Συνηγορεί σε αυτό, και τα αμέσως προηγούμενα λόγια του αγγέλου: «Μαριάμ, εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεω. Και ιδού….»

Δηλαδή, η χάρη που έλαβε από Τον θεό, ήταν η συγκεκριμένη απόφασή Του αυτή να συλλάβει και το της το αναγγέλλει ο άγγελος λέγοντας: Και ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν.

 

Ψευδο-επιχείρημα 2# Διαβάζουμε:

 

Παρ.4:3 Διότι και εγώ εστάθην υιός του πατρός μου, αγαπητός και μονογενής ενώπιον της μητρός μου·

 

Εδώ, διαβάζουμε όχι τα λόγια του Σολομώντα όπως μπορεί να νομίσει κανείς, διότι ο Σολομώντας δεν ήταν μονογενής, αλλά είχε και άλλα αδέρφια. Άρα, εδώ ο Σολομώντας γράφει προφητικά δια Πνεύματος Αγίου και ουσιαστικά είναι Ο Ιησούς που μιλάει, Ο Οποίος αργότερα στο κεφάλαιο 8 είναι Ο Ίδιος η προσωποποίηση της σοφίας.

Βλέπουμε έτσι ότι ονομάζει τον εαυτό Του «μονογενή ενώπιον της μητρός μου», πράγμα που καταρρίπτει την θέση Διαμαρτυρόμενων ότι είχε και άλλα αδέρφια από την μητέρα Του, την Μαριάμ.

 

Απάντηση:

(Την ΞΕΚΑΘΑΡΗ διδασκαλία ότι ο Ιησούς είχε αδέρφια από την Μαριάμ, μας την δίνει και η Καινή Διαθήκη και η Παλαιά Διαθήκη, διδασκαλία που γελοιοποιεί και τα εδώ επιχειρήματα υπέρ δήθεν μίας αειπάρθενου Μαριάμ, χωρίς άλλα παιδιά. Ήδη παρέθεσα το σχετικό λινκ/σύνδεσμο πάνω όπου κανείς μπορεί να βρει τα απλά και ξεκάθαρα δεδομένα. Εδώ όπως είπα θα ασχοληθώ «στεγνά» με το να αναδείξω της απίστευτα αυθαίρετες «Ορθόδοξες» λογικές.)

Τα  δεδομένα:

1) Αυτό που πρέπει να γνωρίζει ό αναγνώστης είναι ότι το χωρίο αυτό, έτσι, βρίσκεται στην μετάφραση του Βάμβα. Ο Βάμβας λοιπόν χρησιμοποιεί την λέξη «μονογενής».

2) Η λέξη που χρησιμοποιείται στο Εβραϊκό (Μασοριτικό) κείμενο είναι γιαχιδ (yachiyd). Αυτή σημαίνει μεταξύ άλλων: αγαπητός, μεμονωμένος και μονογενής (όταν αναφέρονται τα συμφραζόμενα σε παιδιά).

Η λέξη αυτή βγαίνει από την λέξη γιαχάδ (“yachad”), διαβάζουμε στο λεξικό Strong (Esword/ιντερνετ):

yâchad

yaw-khad'

A primitive root; to be (or become) one: - join, unite.

Και:

yâchı̂yd

yaw-kheed'

properly united, that is, sole; by implication beloved; also lonely; (feminine) the life (as not to be replace): - darling, desolate, only (child, son), solitary.

3) Οι «Εβδομήκοντα» (ή αλλιώς η Ο’), 72 ελληνόγλωσσοι λόγιοι Ιουδαίοι που λέγεται ότι μετέφρασαν (πάλι υποτίθεται το 300 με 100 π.Χ.) το Εβραϊκό κείμενο στα Ελληνικά για τους Εβραίους της διασποράς, δεν επέλεξαν την λέξη «μονογενής» όπως ο Βάμβας, αλλά την λέξη «αγαπητός»! Γιατί το έκαναν αυτό; Είναι τυχαίο;;; Θα το δούμε.

(Με την ευκαιρία, αν θέλετε να μάθετε σχετικά με την Μετάφραση των Εβδομήκοντα δείτε εδώ:

http://www.ipertisalithias.gr/index.php?cat=2&id=18&bg=18#article )

 

Προβληματισμοί μου επί του «Ορθόδοξου» επιχειρήματος:

Α) Γιατί να επιλέξει ένας «Ορθόδοξος» την μετάφραση του Βάμβα (που χρησιμοποιούν κατά κανόνα οι ξένοι, αλλά και οι Έλληνες Διαμαρτυρόμενοι) και όχι την μετάφραση των Εβδομήκοντα;; Οι «Ορθόδοξοι» κατηγορούν μάλιστα τους Διαμαρτυρόμενους επειδή δεν χρησιμοποιούν των Ο’.

Η μόνη ικανοποιητική απάντηση που υπάρχει είναι επειδή ΜΟΝΟ μέσω της συγκεκριμένης απόδοσης του χωρίου από τον Βάμβα μπορεί ένας «Ορθόδοξος» να στηρίξει (ή έτσι νομίζει)το αειπάρθενο της Μαριάμ. Δεν μπορεί να το στηρίξει ούτε στο Εβραϊκό κείμενο, ούτε στο Ελληνικό –μεταφρασμένο- κείμενο των Εβδομήκοντα. Άρα ουσιαστικά μιλάμε για μία «μπαμπεσιά» που παραγκωνίζει την μετάφραση των Εβδομήκοντα, αλλά παραγκωνίζει και το γεγονός ότι το «γιαχιδ» δεν φέρνει μόνο μία έννοια στα Εβραϊκά.

Β) Έστω, κάνοντας αυτοί αυτήν την ύποπτη βολική (!) επιλογή, και μένοντας για την συζήτηση στην μετάφραση του Βάμβα που χρησιμοποιούν οι Χριστιανοί Διαμαρτυρόμενοι (και καπηλευόμενοι οι «Ορθόδοξοι»), και δεχόμενος να την αντιμετωπίσω ως σοβαρό επιχείρημα ενώ δεν είναι, και πάλι, αναρωτιέμαι δεν βλέπουν ότι τα ίδια τα συμφραζόμενα του Βάμβα μας παραπέμπουν σε ένα «μονογενή» με μεταφορική σημασία;; Εξηγώ, διαβάζουμε:

«Διότι και εγώ εστάθην υιός του πατρός μου, αγαπητός και μονογενής ενώπιον της μητρός μου·»

Εφόσον θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτό το χωρίο, η κοινή λογική λέει ότι θα πρέπει να μείνουν στις Ελληνικές λέξεις και στα νοήματα αυτών που επέλεξε ο Βάμβας, και όχι όπως κάνουν –με αντίστροφη και παράλογη λογική- να ανατρέχουν σε Εβραϊκές λέξεις του χωρίου στο Εβραϊκό κείμενο μπας και μπορέσουν να θολώσουν τα νερά, να ρίξουν στάχτη στα μάτια μας.

Το ρήμα λοιπόν που επέλεξε ο Βάμβας είναι το «εστάθην», που απλώς σημαίνει «στάθηκα». Με ποια όμως έννοια «στάθηκε» ο ομιλών (θα αποδείξουμε αργότερα ποιος είναι αυτός);

«Στάθηκε» με μεταφορική σημασία, δηλαδή ως συμπεριφορά, ως αξία, και όχι με την κυριολεκτική δηλαδή: στάθηκα ακίνητος ή όρθιος. Χρειάζεται απόδειξη αυτό;;; Όχι, καμία, σε όποιον ξέρει τους βασικούς νόμους επικοινωνίας και αντιλαμβάνεται το απλό νόημα το χωρίου, νόημα που εμείς σήμερα χρησιμοποιούμαι. Ας δούμε την πρόταση αναλυτικά:

Διότι και εγώ εστάθην υιός του πατρός μου = Τι σημαίνει «εστάθην υιός» αν όχι «στάθηκα άξιος υιός» ή «με την ανάλογη συμπεριφορά υιός»; Αυτό που λέει λοιπόν είναι αυτό που λέμε: «το μήλο κάτω από την μηλιά έπεσε.»

αγαπητός και μονογενής = Προσέξτε ότι τα έχει μαζί αυτά τα δύο! Άρα στάθηκε αγαπητός και μονογενής («ενώπιον της μητρός» του). Που πάει το μυαλό σας όταν λέει «μονογενής»; Δεν πάει στην έννοια: αγαπητός και πολύτιμος ως μονογενής;; Φαίνεται έτσι ότι το «μονογενής» δεν είναι κυριολεκτικό, διότι η προηγούμενη λέξη «αγαπητός» φανερώνει συμπεριφορά και αρετή. Τι δουλειά λοιπόν έχει το «μονογενής» που αναφέρεται σε μοναδικό βιολογικό υιό, μετά από το «αγαπητός»;;;; Είναι συμπεριφορά το να είναι κανείς «μονογενής», είναι αξιόλογο χαρακτηριστικό, είναι αρετή;; Δεν σας κάνει λοιπόν αυτό εντύπωση; Εκτός λοιπόν αν θέλει να αποδώσει ότι η μητέρα του τον αγαπούσε και τον έβλεπε σαν να ήταν Μονογενής, δηλαδή ήταν ξεχωριστός σε σχέση με τα άλλα αδέρφια του, σαν να ήταν μόνος του και τα άλλα –σε σύγκριση- σαν να μην υπήρχαν για την μητέρα του!

Αλλά ας δούμε και την λέξη «μονογενής» μόνη της, μόνο με το ρήμα:

εστάθην… μονογενής= Κανένας δεν «στέκεται» μονογενής, ή είναι ή δεν είναι μονογενής, όπως δηλαδή και στην περίπτωση του «υιού»∙ κανένας δεν στέκεται κυριολεκτικά «υιός του πατρός του» διότι ή είναι ή δεν είναι. Έτσι και στην περίπτωση του «υιού», και στην περίπτωση του «μονογενής» το «εστάθην»/στάθηκα, φυσικά επαληθεύεται ως φέροντα μεταφορική σημασία. (Ψυχοφθόρο να εξηγούμαι τα αυτονόητα.) Το να είναι κανείς κυριολεκτικά «μονογενής» δεν του αποδίδει καμία αξία, ή καλή συμπεριφορά, παρεκτός αν η λέξη αυτή βάσει συμφραζομένων φέρει μεταφορική αξία, όπως το έχει η περίπτωσή μας.

ενώπιον της μητρός μου (εστάθην) = Δεν λέει καν «μονογενής της μητρός μου»(όχι ότι θα άλλαζε κάτι στα συμφραζόμενα που βρίσκεται), αλλά «μονογενής ενώπιον της μητρός μου»! Βλέπουμε λοιπόν ότι όχι μονο το «εστάθην», όχι μόνο το «αγαπητός και μονογενής» μαζί, αλλά και το «ενώπιον της μητρός μου (εστάθην)» μας παραπέμπει στην μεταφορική σημασία εδώ της λέξης «μονογενής»! Δηλαδή δεν στέκεσαι «μονογενής» στα μάτια της μητέρας σου, διότι ή είσαι ή δεν είσαι μονογενής, δεν έχει να κάνει με το πώς σε βλέπει. Το «ενώπιον της μητρός μου» λοιπόν επίσης μας παραπέμπει στο πως τον έβλεπε η ίδια όχι στο πως ήταν πραγματικά! Δηλαδή αν και είχε άλλα αδέρφια, αυτή τον έβλεπε ως «μονογενή».

Όλο λοιπόν μαζί το χωρίο σημαίνει:

«Στάθηκα (γνήσιος/άξιος) υιός του πατέρα μου και αγαπητός και μονογενής(πολύτιμος/μοναδικός) στάθηκα στα μάτια της μητέρας μου.»

Ποιος ανεπηρέαστος άνθρωπος θα διάβαζε αυτό το χωρίο και θα καταλάβαινε κάτι άλλο;… Δεν ξεχνάμε ότι οι Εβδομήκοντα δεν μετέφρασαν την λέξη «γιαχιδ» μονογενής, αλλά αγαπητός.

 

Έτσι, καταρρίπτεται και αυτή η απαράδεκτη χρήση του εδαφίου για την στήριξη του αειπάρθενου της Μαριάμ.

Αλλά φυσικά δεν τελειώσαμε εδώ. Θα σας δείξω ότι πέρα από τα ίδια τα λόγια του εδαφίου, όλα τα υπόλοιπα συμφραζόμενα δείχνουν ότι πράγματι μιλάει ο Σολομώντας για τον εαυτό του και ότι δεν είναι Ο Χριστός που μιλάει.

 

Τα υπόλοιπα συμφραζόμενα

Θα δούμε πρώτα τι έχουν να μας πουν τα κεφάλαια μέχρι το κεφάλαιο 4 και μετά από αυτό, για να αντιληφθούμε ότι ΜΟΝΟ για τον Σολομώντα μπορεί να μιλάει και καμία σχέση δεν έχουν με τον Ιησού/Θεία σοφία! Με σχόλια δικά μου ενδιάμεσα:

Παρ.1:1-4 Παροιμίαι Σολομώντος, υιού του Δαβίδ, βασιλέως του Ισραήλ, 2  διά να γνωρίση τις σοφίαν και παιδείαν, διά να νοήση λόγους φρονήσεως, 3  διά να λάβη διδασκαλίαν συνέσεως, δικαιοσύνης και κρίσεως και ευθύτητος, 4 διά να δώση νόησιν εις τους απλούς, και εις τον νέον μάθησιν και διάγνωσιν (βλέπουμε σε ποιους απευθύνεται) 5 Ο σοφός ακούων θέλει γείνει σοφώτερος, και ο νοήμων θέλει αποκτήσει επιστήμην κυβερνήσεως· 6 ώστε να εννοή παροιμίαν και σκοτεινόν λόγον, ρήσεις σοφών και αινίγματα αυτών. 7 Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου· οι άφρονες καταφρονούσι την σοφίαν και την διδασκαλίαν. 8 Άκουε, υιέ μου (Εδώ παίρνει ο ίδιος τον ρόλο του πνευματικού πατέρα), την διδασκαλίαν του πατρός σου, και μη απορρίψης τον νόμον της μητρός σου. (ξεκινάει και μιλάει σε μεγάλους και μικρούς, προτρέποντας τους να ακολουθούν την διδασκαλία του πατέρα και της μητέρα τους. Πάλι –σε απόλυτο συνειρμό- τον πατέρα του και την μητέρα του φέρνει στην σκέψη του στο χωρίο που συζητάμε: (4:3-4) «Διότι και εγώ εστάθην υιός του πατρός μου, αγαπητός και μονογενής ενώπιον της μητρός μου· 4 και με εδίδασκε και μοι έλεγεν…» Αυτή η αναφορά εδώ του εδ.8 και μόνο εξηγεί το 4:3 και κλείνει πάλι το θέμα) 9 Διότι ταύτα θέλουσιν είσθαι στέφανος χαρίτων εις την κορυφήν σου και περιδέραιον περί τον τράχηλόν σου. 10 Υιέ μου, εάν θελήσωσιν οι αμαρτωλοί να σε δελεάσωσι, μη θελήσης·…………….

Στο ίδιο πνεύμα συνεχίζει λίγο πιο κάτω και λέει:

15-22 υιέ μου, μη περιπατήσης εν οδώ μετ' αυτών· άπεχε τον πόδα σου από των τρίβων αυτών· 16 διότι οι πόδες αυτών τρέχουσιν εις το κακόν, και σπεύδουσιν εις το να χύσωσιν αίμα. 17 Διότι ματαίως εξαπλόνεται δίκτυον έμπροσθεν των οφθαλμών παντός πτερωτού. 18 Διότι ούτοι ενεδρεύουσι κατά του ιδίου αυτών αίματος, επιβουλεύονται τας εαυτών ψυχάς· 19 Τοιαύται είναι αι οδοί παντός πλεονέκτου· η πλεονεξία αφαιρεί την ζωήν των κυριευομένων υπ' αυτής. 20 Η σοφία φωνάζει έξω (προσωποποιεί την σοφία και την διαχωρίζει από τον εαυτό του. Εδώ η Σοφία μιλάει σε πολλούς, ενώ στο 4:3 o Σολομών ως πατέρας στους πνευματικούς υιούς του.), εκπέμπει την φωνήν αυτής εν ταις πλατείαις· 21 Κράζει επί κεφαλής των αγορών, εν ταις εισόδοις των πυλών· απαγγέλλει τους λόγους αυτής διά της πόλεως, λέγουσα, 22 Έως πότε, μωροί, θέλετε αγαπά την μωρίαν, και οι χλευασταί θέλουσιν ηδύνεσθαι εις τους χλευασμούς αυτών, και οι άφρονες θέλουσι μισεί την γνώσιν;

 

Πάμε στο επόμενο κεφάλαιο:

Παρ.2:1-11 Υιέ μου, εάν δεχθής τους λόγους μου και ταμιεύσης τας εντολάς μου παρά σεαυτώ, 2  ώστε να προσέξη το ωτίον σου εις την σοφίαν (μιλάει ο ίδιος στους νέους κάνοντας χρήση του «υιέ μου» όπως στο προηγούμενο κεφάλαιο), να κλίνης την καρδίαν σου εις την σύνεσιν· 3  και εάν επικαλεσθής την φρόνησιν, και υψώσης την φωνήν σου εις την σύνεσιν· 4  εάν ζητήσης αυτήν ως αργύριον και εξερευνήσης αυτήν ως κεκρυμμένους θησαυρούς, 5  τότε θέλεις εννοήσει τον φόβον του Κυρίου και θέλεις ευρεί την επίγνωσιν του Θεού. 6 Διότι ο Κύριος δίδει σοφίαν· εκ του στόματος αυτού εξέρχεται γνώσις και σύνεσις. 7 Αποταμιεύει σωτηρίαν εις τους ευθείς· είναι ασπίς εις τους περιπατούντας εν ακεραιότητι, 8  υπερασπίζων τας οδούς της δικαιοσύνης και φυλάττων την οδόν των οσίων αυτού. 9  Τότε θέλεις εννοήσει δικαιοσύνην και κρίσιν και ευθύτητα, πάσαν οδόν αγαθήν. 10  Εάν η σοφία εισέλθη εις την καρδίαν σου και η γνώσις ηδύνη την ψυχήν σου, 11  ορθή βουλή θέλει σε φυλάττει, σύνεσις θέλει σε διατηρεί· (Διαχωρίζει τον εαυτό του στο εδ.6 και 10 από την σοφία.)

 

Στο επόμενο κεφάλαιο 3, πάλι μιλάει στους νέους. Δεν παραθέτω σχετικά χωρία για συντομία.

 

Και φτάνουμε έτσι στο 4ο κεφάλαιο που συζητάμε και διαβάζουμε:

 

Παρ.4:1-11 Ακούσατε, τέκνα, παιδείαν πατρός, και προσέχετε να μάθητε σύνεσιν. 2 Διότι δίδω εις εσάς καλήν διδασκαλίαν (άρα απευθύνονται τα λόγια σε παιδιά κυριολεκτικά ή και μεταφορικά)· μη εγκαταλίπητε τον νόμον μου (από το πρώτο εδάφιο μέχρι εδώ μιλάει για την γνώση που απέκτησε από τον πατέρα του, στην συνέχεια θα μιλάει για την γνώση που απέκτησε από την μητέρα του). 3 Διότι και εγώ (απευθύνεται σε παιδιά, τους λέει να δώσουν την προσοχή τους, διότι και ο ίδιος πρόσεχε τα λόγια του πατέρα του και της μητέρας του!) εστάθην υιός του πατρός μου, αγαπητός και μονογενής ενώπιον της μητρός μου· 4  και με εδίδασκε και μοι έλεγεν (η μητέρα του Σολομών δηλαδή), Ας κρατή η καρδία σου τους λόγους μου· φύλαττε τας εντολάς μου και θέλεις ζήσει. 5 Απόκτησον σοφίαν (η μητέρα του, του έλεγε «απέκτησον σοφίαν», άρα μέχρι εδώ κάνει διάκριση μεταξύ της μητρός του και της σοφίας, δεν είναι το ίδιο πρόσωπο), απόκτησον σύνεσιν· μη λησμονήσης αυτήν, μηδέ εκκλίνης από των λόγων του στόματός μου· 6 μη εγκαταλίπης αυτήν, και θέλει σε περιφυλάττει· αγάπα αυτήν, και θέλει σε διατηρεί. 7 Η σοφία είναι το πρώτιστον· απόκτησον σοφίαν (αυτά –χωρίς διακοπή- ήταν τα λόγια της μητέρας του Σολομών και πράγματι τα τήρησε αυτά, για αυτό και όταν τον ρώτησε ο Θεός τι ήθελε να του δώσει, αυτό ζήτησε! Σοφία!)· και υπέρ πάσαν απόκτησίν σου απόκτησον σύνεσιν. 8 Ανάλαβε αυτήν και θέλει σε υψώσει· θέλει σε δοξάσει, όταν εναγκαλισθής αυτήν 9 Θέλει επιθέσει επί την κεφαλήν σου στέφανον χαρίτων· θέλει σοι δώσει διάδημα δόξης. 10(από αυτό το σημείο και μετά μιλάει ο ίδιος πάλι απευθυνόμενος ο ίδιος στους νέους όπως στα προηγούμενα κεφάλαια με την προσφώνηση «υιέ μου» όπως θα δείξω) Άκουε, υιέ μου, και δέχθητι τους λόγους μου· και θέλουσι πληθυνθή τα έτη της ζωής σου. 11 Σε διδάσκω την οδόν της σοφίας · σε εμβιβάζω εις τρίβους ευθείας.

Πώς να το κάνουμε, δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ σε αυτό το απόσπασμα που να δείχνει ότι αναφέρεται στον Χριστό-Λόγο-Σοφία, αλλά επειδή ξέρουμε την ιστορία του Σολομών, δηλαδή πως έγινε σοφός, είναι ηλίου φαεινότερο ότι μιλάει ο Σολομών για την μητέρα του που του δίδαξε την αναγκαιότητα της σοφίας την οποί και τελικά ζήτησε από Τον Θεό.

 

Στο ίδιο πνεύμα, δηλαδή του «υιέ μου» συνεχίζει μέχρι και το 7ο κεφάλαιο!!!

Από το 8ο και μετά γράφει ο Σολομών δια πνεύματος Αγίου περί Θεϊκής σοφίας που ήταν πάντοτε με

Τον Κύριο.

Έτσι λοιπόν φίλοι, ειδικά εσείς που δεν διαστρεβλώνετε την αλήθεια, μάλιστα την απλή αλήθεια, βλέπετε ότι και η χρήση του Παρ.4:3 από «Ορθοδόξους» είναι από όλες τις απόψεις σκέτη αυτοκτονία (!!!) αν ο σκοπός είναι να αναδειχτεί η ψευδοδιδασκαλία του αειπάρθενου της Μαρίαμ ως αληθινή.

 

Υστερόγραφο

Φίλοι, όπως θα θυμούνται πολλοί, τα πιο πάνω τα έχω αναρτήσει από την πρώτη δημοσίευση του άρθρου αυτού. Είναι όμως ένας ψευδοδιδάσκαλος της «Ορθοδοξίας» που και σε προσωπικό διάλογο μαζί του, αλλά και γενικά στο διαδίκτυο προβάλει συνεχώς δύο εικόνες ως δήθεν επιχείρημα ότι το Γιαχίδ είναι ενικός και σημαίνει μεταξύ άλλων «τον απολύτως μεμονωμένο και όταν αναφέρεται σε τέκνο σημαίνει τον μονογενή» και ότι είναι ο Χριστός που περιγράφεται στο Παρ.4 και όχι ο Σολομώντας, και με καλεί συνεχώς να ασχοληθώ με αυτές τις δύο εικόνες/επιχειρήματα, πράγμα που όμως έχω ήδη κάνει από την πρώτη μέρα του άρθρου, αλλά και στον ακόμα παλαιότερο προσωπικό διάλογο μαζί του!! Όπως βλέπετε στις δύο αυτές εικόνες που ακολουθούν, έχω ήδη ασχοληθεί με τα όσα λέγονται σε αυτές, αλλά επιμένει ως πραγματικά ο τρελός του χωριού να… ασχοληθώ με αυτές. Οπότε σκέφτηκα, ας τις παραθέσω μπας και δει κανείς την θρησκευτική τρέλα αυτού του ανθρώπου ώστε να φυλαχτεί από αυτήν και αυτόν. Ας δούμε λοιπόν τις δύο εικόνες αυτές:

1)

 

Εδώ λοιπόν μας λέει ο συγκεκριμένος ψευδοδιδάσκαλος ότι ντε και καλά, με το έτσι θέλω(!!), ότι επειδή πράγματι μιλάει ο Χριστός ως η προσωποποιημένη αρετή της «Σοφίας» στο Παρ.8, άρα μιλάει ο Χριστός στις Παρ.4 (καθώς περιγράφεται ως «μονογενής» από λάθος μετάφραση[!!!], που αν και την δέχτηκα για την συζήτηση, και πάλι μόνο μονογενής με μεταφορική σημασία μπορεί να εννοείται!!!!). Μα υπάρχει πιο γελοίο επιχείρημα για να επιμένει κανείς, όταν του έχω απαντήσει σε αυτά πέραν κάθε αμφιβολίας;!;!;!;!

-Ας δούμε και την 2η εικόνα/επιχείρημα.

.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       .

 

2)

Μάλιστα. Εδώ στην εικόνα μαθαίνουμε από λεξικό της Εβραϊκής ότι η λέξη Γιαχίδ είναι ενικός και σημαίνει μοναχικός, ένας, μόνο (αναφορικά με παιδί, υιός). Πολύ ωραία, είπε κάποιος το αντίθετο;;;; Διαβάσατε ήδη την ανάλυση πιο πάνω όπου παραθέτω μόνος μου τα ίδια φυσικά από Εβραϊκό λεξικό! Αυτό που το μυαλό του λαοπλάνου αυτού δεν θέλει να καταλάβει παρόλο που όπως είδατε ΤΟΥ ΤΟ ΕΞΗΓΗΣΑ είναι ότι μία λέξη φέρει κάποιες σταθερές σημασίες, αλλά ΟΛΕΣ οι λέξεις δύναται να φέρουν μεταφορικές έννοιες αναλόγως την πρόθεση του συγγραφέα. Υπάρχει κάποιος εγγράμματος που δεν το γνωρίζει αυτό;;;;;;;;;;;;;;;; Έτσι, ενώ του απάντησα, και συνεχίζει να λέει τα ίδια ψέματα, και μου ζητάει να ασχοληθώ με τα λόγια του με τα οποία είχα ασχοληθεί προ πολλού! Παρακαλώ όποιος δει αυτές τις δύο εικόνες, ενημερώστε τον για αυτό το άρθρο ΞΑΝΑ μπας και το χωνέψει ότι απάντηση πήρε επανειλημμένα! Ευχαριστώ! (Το υστερόγραφο αυτό, με τις εικόνες, τις πρόσθεσα σήμερα 17 Ιουλ.2014.)

 

Ψευδο-επιχείρημα 3# Διαβάζουμε στους Εβδομήκοντα:

Ψαλ.69:8 (68:9) απηλλοτριωμένος εγενήθην τοις αδελφοίς μου και ξένος τοις υιοίς της μητρός μου, 9 (68:10) ότι ο ζήλος του οίκου σου κατέφαγέν με, και οι ονειδισμοί των ονειδιζόντων σε επέπεσαν επ’εμέ.

Αυτό το χωρίο το χρησιμοποιούν οι Διαμαρτυρόμενοι για να μας πουν ότι είχε και άλλα αδέρφια ο Ιησούς και άρα δεν ήταν αειπάρθενος η Μαριάμ. Αυτό που δεν ξέρουν είναι ότι δεν μπορεί να αναφέρεται σε φυσικούς αδερφούς το εδάφιο, διότι ουδέποτε έγινε Ο Ιησούς «απηλλοτριωμένος» και «ξένος» στα «αδέρφια» Του.

 

Απάντηση:

Για την «Ορθοδοξία» προσέξτε ότι ποτέ δεν είναι κάτι αυτό που φαίνεται όταν αυτό τους διαψεύδει ΦΩΝΑΧΤΑ. Είναι λοιπόν έτσι όπως λέει το επιχείρημα; ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ. Πράγματι τέτοιος έγινε Ο Ιησούς στα αδέρφια Του! Διαβάζουμε:

Μάρ.3:20-21 Και έρχονται εις οίκον τινά· και συναθροίζεται πάλιν όχλος, ώστε αυτοί δεν ηδύναντο μηδέ να φάγωσιν άρτον. 21 Και ότε ήκουσαν οι συγγενείς αυτού, εξήλθον διά να πιάσωσιν αυτόν· διότι έλεγον ότι είναι έξω εαυτού.

Το αρχαίο κείμενο λέει όχι «συγγενείς», αλλά οι «παρ’ αυτού». Ο Βάμβας το μετέφρασε «συγγενείς» διότι η λογική σωστά τον οδήγησε σε αυτό το συμπέρασμα. Δηλαδή το «παρ’αυτού» δηλώνει κοντινά πρόσωπα και αυτοί που βγήκαν να τον πιάσουν, φυσικά δεν μπορεί να ήταν ούτε μαθητές του, ούτε φίλοι του, άρα τι έμεινε; Οι συγγενείς. Ποιοι συγγενείς όμως; Μπορεί να εννοούνται τα αδέρφια του, μπορεί όχι. Αν ναι, τότε το χωρίο στους Ψαλμούς επαληθεύεται διότι πήγαν να Του φερθούν τα αδέρφια του ως να μην Τον ξέρουν, ως να ήταν από άλλη μάνα. Τέτοια πρόσωπα θα έκαναν κάτι τέτοιο στον αδερφό τους, αυτά που τον μισούν, τον ντρέπονται (ως δήθεν τρελό «έξω εαυτού»/εδ.21), που θέλουν να δηλώσουν ότι δεν έχουν σχέση μαζί Του. Αλλά, όπως είπα, δεν είναι σίγουρο σε ποιους συγγενείς αναφέρεται, αλλά και πάλι έχει την δυναμική να επαληθεύσει τον Ψαλμό 68. Θα μπορούσε κάποιος δικαίως να το επικαλεστεί.

Συνεχίζουμε και διαβάζουμε:

 

Μάρ.15:20-22  Και αφού ενέπαιξαν αυτόν, εξέδυσαν αυτόν την πορφύραν και ενέδυσαν αυτόν τα ιμάτια αυτού και έφεραν αυτόν έξω, διά να σταυρώσωσιν αυτόν. 21 Και αγγαρεύουσι τινά Σίμωνα Κυρηναίον διαβαίνοντα, ενώ ήρχετο από του αγρού, τον πατέρα του Αλεξάνδρου και Ρούφου, διά να σηκώση τον σταυρόν αυτού. 22 Και φέρουσιν αυτόν εις τον τόπον Γολγοθά, το οποίον μεθερμηνευόμενον είναι, Κρανίου τόπος.

Σε όλη την πορεία αυτή (που περιγράφεται και με άλλες λεπτομέρειες), τα αδέρφια του δεν φαίνονται πουθενά! Λογικά θα φοβήθηκαν μήπως και συσχετιστούν μαζί Του. Οπότε πάλι έγινε ξένος σε αυτούς και πάλι επαληθεύεται ο Ψαλμός. Υπάρχει και η προφητεία που μιλάει για την απομάκρυνση των μαθητών Του:

Ματθ.26:31 Τότε λέγει προς αυτούς ο Ιησούς· Πάντες υμείς θέλετε σκανδαλισθή εν εμοί την νύκτα ταύτην· διότι είναι γεγραμμένον, Θέλω πατάξει τον ποιμένα, και θέλουσι διασκορπισθή τα πρόβατα της ποίμνης·

Προσέξτε ότι η προφητεία μας λέει ότι θα σκορπιστούν τα πρόβατα, που ήταν πιο κοντά σε Αυτόν σε σχέση με τα αδέρφια Του(!), και πράγματι βλέπουμε ότι οι μαθητές, όπως τα φυσικά αδέρφια Του Ιησού, δεν εμφανίζονται πουθενά! Απλά εδώ Ο Κύριος μας ερμηνεύει ότι ο λόγος που δεν θα έμεναν κοντά Του ήταν ότι θα σκανδαλιστούν, προφανώς βλέποντας σε απορία Αυτόν που έλεγε ότι ήταν ο Υιός Του Θεού, που έκανε θαύματα, που περπάτησε στην θάλασσα, να τον δέρνουν, να Τον ξεφτιλίζουν, να τον κρεμάνε πάνω σε έναν σταυρό και Ο Ίδιος, αλλά και Ο Πατέρας Θεός, να μην κάνουν τίποτα. Είναι ικανά όλα αυτά να κλονίσουν την πίστη τους στο αν πράγματι ήταν Υιός Θεού. Αλλά υπήρχε μία εξαίρεση. Θα την δούμε αργότερα. Σημασία έχει ότι ήταν λογικό να μην ήθελε κανένας να συσχετιστεί μαζί Του, φοβούμενοι των διωγμό τους σε όποιο επίπεδο.

 

Ιωάν.7:3-5 Είπον λοιπόν προς αυτόν οι αδελφοί αυτού· Μετάβηθι εντεύθεν και ύπαγε εις την Ιουδαίαν, διά να ίδωσι και οι μαθηταί σου τα έργα σου, τα οποία κάμνεις· 4  διότι ουδείς πράττει τι κρυφίως και ζητεί αυτός να ήναι φανερός. Εάν πράττης ταύτα, φανέρωσον σεαυτόν εις τον κόσμον. 5 Διότι ουδέ οι αδελφοί αυτού επίστευον εις αυτόν.

Ο Ιωάννης γνώριζε την απιστία των αδερφών του Ιησού για το Πρόσωπό Του και είναι λογικό και να ζήλευαν Τον Ιησού για αυτό που ήταν αν μη τι άλλο ως Άνθρωπος όλα Του τα χρόνια. Κάνει εντύπωση πως δεν του λένε «κάνε εδώ τα θαύματά σου να τα δούμε, να σε πιστέψουμε και εμείς», αλλά του λένε να πάει στους μαθητές του στην Ιουδαία! Φαίνεται λοιπόν μία καρδιά αδιαφορίας για Αυτόν, σαν να Τον ντρέπονται και δεν Τον θέλουν κοντά τους, σαν να Τον θεωρούν τρελό! Καλά θυμίζω το Μάρκο 3:20-21, όχι;

Έτσι λοιπόν, δεν είναι καθόλου παράλογο να σκεφτούμε ότι μέσα σε αυτήν την μεγάλη απιστία τους, δεν Τον ήθελαν κοντά τους, δεν ήθελαν να Τον συσχετίζουν άλλοι μαζί τους, κάτι που φυσικά διέκρινε Ο Κύριος. Οπότε πάλι επαληθεύεται το χωρίο στους Ψαλμούς.

 

Ιωάν.19:25-27 25 Ίσταντο δε πλησίον εις τον σταυρόν του Ιησού η μήτηρ αυτού και η αδελφή της μητρός αυτού, Μαρία η γυνή του Κλωπά και Μαρία η Μαγδαληνή. 26  Ο Ιησούς λοιπόν, ως είδε την μητέρα και τον μαθητήν παριστάμενον, τον οποίον ηγάπα, λέγει προς την μητέρα αυτού· Γύναι, ιδού ο υιός σου. 27 Έπειτα λέγει προς τον μαθητήν· Ιδού η μήτηρ σου. Και απ' εκείνης της ώρας έλαβεν αυτήν ο μαθητής εις την οικίαν αυτού.

Οι μαθητές Του (όπως και είχε προφητευθεί όπως έδειξα), αλλά και τα αδέρφια του, δεν ήταν «πλησίον εις τον σταυρόν του Ιησού». Πώς να ένιωθε άραγε; Μήπως να δαπίστωσε: «Ξένος έγεινα εις τους αδελφούς μου, και αλλογενής εις τους υιούς της μητρός μου·»;;;; Πάλι λοιπόν, και σε αυτήν την περίσταση, επαληθεύεται ο Ψαλμός.

Βλέπουμε δε μόνο έναν μαθητή, τον Ιωάννη, να είναι κοντά στο Κύριο τις τελευταίες του ώρες, την μητέρα Του και μερικές άλλες γυναίκες.

Θα συμπληρώσω τα εξής: Το πόσο «αλλού» γενικά ήταν τα αδέρφια του, φαίνεται και από το γεγονός ότι δεν ήταν προφανώς κοντά στην μητέρα τους και στον Ίδιο, για να μπορεί Ο Ιησούς να της πει αυτά που της είπε! Έχω γράψει για αυτά τα λόγια Του Ιησού στον διάλογο μου με τον κ.Χατζησταυρίδη τα εξής:

«   Αυτή η κίνηση Του Κυρίου σκοπό είχε:

1) Να παραδώσει την μητέρα Του (κατά σάρκα)  στη στοργή του αγαπημένου Του μαθητή. Εκείνη την στιγμή έβλεπε τον Υιό της (τον Άνθρωπο Ιησού), που ήταν μαζί της 33 χρόνια, να πεθαίνει πάνω σε έναν σταυρό. Επειδή η λύπη ήταν υπερβολική στην καρδιά της (Β* Ιωάν.2:35 « και σου δε αυτής την ψυχήν ρομφαία θέλει διαπεράσει, διά να ανακαλυφθώσιν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών.»), την σπλαχνίσθηκε και της είπε: «Γύναι, ιδού ο υιός σου.» Προφανώς είχε πεθάνει ο Ιωσήφ και από τα υπόλοιπα παιδιά της ήταν Ο Ιησούς Αυτός που ως μεγαλύτερος (θα το δούμε) την φρόντιζε τελευταία, διότι διαφορετικά θα ήταν σαν να χώριζε την μάνα από τα παιδιά της.

2) Να παραδώσει αυτόν στην στοργή της, εν απουσία πλέον της στοργή της Ανθρώπινης Παρουσία Του Κυρίου. Σκεφτείτε πόσο αγαπούσε ο Ιωάννης Τον Κύριο (Bάμβας* Ιωάν.13:23 «Εκάθητο δε κεκλιμένος εις τον κόλπον του Ιησού εις των μαθητών αυτού, τον οποίον ηγάπα ο Ιησούς.» και 21:20 «Στραφείς δε ο Πέτρος, βλέπει ακολουθούντα τον μαθητήν, τον οποίον ηγάπα ο Ιησούς, όστις και ανέπεσεν εν τω δείπνω επί το στήθος αυτού και είπε· Κύριε, τις είναι ο παραδίδων σε;) Συμβολικά το γεγονός αυτό μας μιλάει απλώς για την ιδιαίτερη φροντίδα Του Κυρίου σε όσους Τον αγαπάνε με μία τέτοια αγάπη όπως αυτή του Ιωάννη και της Μαριάμ.  »

 

    Σε αυτό το σημείο, μετά από όλα αυτά που φανερώνουν ότι πράγματι ο Ψαλμός 69 επαληθεύτηκε στα αδέρφια Του Ιησού, θα βάλω και ένα κερασάκι στο παγωτό:

Και κανένα χωρίο να μην επαλήθευε τον Ψαλμό, η πραγματικότητα όμως θα τον είχε επαληθεύσει ασχέτως αν δεν θα είχε καταγραφεί! Δηλαδή, εφόσον μας λέει το χωρίο πως Του φέρθηκαν τα αδέρφια Του, έτσι και έγινε! Δεν έχουμε λόγο να αμφιβάλλουμε, διότι η ίδια η κοινή λογική μαρτυρεί ότι είναι σύνηθες να ντρέπονται οι άνθρωποι να συσχετίζονται με όχι «κανονικούς» ανθρώπους, μάλιστα τους αποφεύγουν και άλλοτε τους χλευάζουν, μάλιστα να τους εγκαταλείπουν αν θεωρήσουν ότι οι ίδιοι κινδυνεύουν.

 

Ψευδο-επιχείρημα 4# Διαβάζουμε πάλι το ίδιο χωρίο από τους Εβδομήκοντα:

 

Ψαλ.69:8 (68:9) απηλλοτριωμένος εγενήθην τοις αδελφοίς μου και ξένος τοις υιοίς της μητρός μου, 9 (68:10) ότι ο ζήλος του οίκου σου κατέφαγέν με, και οι ονειδισμοὶ των ονειδιζόντων σε επέπεσαν επ᾿ εμέ.

Εδώ λέγοντας «αδερφούς» και «υιούς» δεν εννοεί τα φυσικά αδέρφια, αλλά γενικά τους Ιουδαίους. Είναι οι Ιουδαίοι που Τον αποστράφηκαν, μάλιστα μέχρι θανάτου. Αυτό φαίνεται από τον συσχετισμό των λόγων αυτών (εδ.8) με το «ο ζήλος του οίκου σου κατέφαγέν με». Δηλαδή, με απλά λόγια, επειδή Ο Ιησούς τους πέταξε έξω από τον Οίκο Του Θεού (Ιωάν.2:13-17) λόγω καταπάτησης της αληθινής λατρείας Του Θεού, για αυτό αυτοί αδιαφορούσαν για Αυτόν και άλλοι Τον εγκατέλειψαν.

 

Απάντηση: (Άκουσον! Άκουσον! Ο Ψαλμωδός δίνει τόση έμφαση στο να καταλάβουμε για ποιους μιλάει, δηλαδή για τα φυσικά αδέρφια Του που ήταν έτσι υιοί της μητρός Του, και οι «Ορθόδοξοι»[όποιοι], έρχονται με κάθε θράσος να ποδοπατήσουν και αυτό το εδάφιο.)

Ήδη προηγουμένως έδειξα με τα λόγια των Ευαγγελίων ότι πράγματι τα αδέρφια του ήταν αυτά που Τον εγκατέλειψαν, κάτι στο οποίο και η κοινή λογική συνηγορεί, όποτε τα περεταίρω είναι το κεράσι στο παγωτό.

Οπότε ας διασκεδάσουμε (…) και αυτό το επιχείρημα παρόλο που ήταν λάθος εν τη γενέσει του.

Καμία σχέση δεν έχουν τα λόγια του Ιησού για τα αδέρφια Του με τους Ιουδαίους που κατάντησαν τον οίκο Του Θεού «σπήλαιο ληστών» και για αυτό δήθεν αδιαφόρησαν και αποξένωσαν Τον Ιησού που ήθελε να επαναφέρει την γνήσια λατρεία στον Θεό. Ό,τι θέλουν λένε μπροστά στα μάτια μας!! Μας είπε ο Κύριος και για αυτούς:

Μάτθ.7:16 Από των καρπών αυτών θέλετε γνωρίσει αυτούς. Μήποτε συνάγουσιν από ακανθών σταφύλια ή από τριβόλων σύκα;

Αν δεν είναι και αυτή τέτοια περίπτωση, τότε ποια είναι;

Αλλά ας δούμε τι ξεκάθαρο μας λέει το απόσπασμα αυτό.

Τα εδ.7-8 λοιπόν είναι μία ενότητα, και τα εδ.9-10 άλλη. Το «ότι/διότι» τα διαχωρίζει και τα συνδέει ταυτόχρονα με έναν σκοπό. Ας τα δούμε:

Ψαλ.69

εδ.7-8 / ότι ένεκα σου υπήνεγκα ονειδισμόν, εκάλυψεν εντροπή το πρόσωπόν μου. 8 απηλλοτριωμένος εγενήθην τοις αδελφοίς μου και ξένος τοις υιοίς της μητρός μου,

εδ.9-10 / ότι ο ζήλος του οίκου σου κατέφαγέν με, και οι ονειδισμοί των ονειδιζόντων σε επέπεσαν επ᾿ εμέ. 10 και συνέκαμψα εν νηστεία την ψυχήν μου, και εγενήθη εις ονειδισμόν εμοί·

 

Αυτές οι δύο «ενότητες» έρχονται ως εξήγηση να δικαιολογήσουν τα λόγια που προηγούνται, δηλαδή του εδ.6:

Εδ.6 μη αισχυνθείησαν επ’ εμοί οι υπομένοντές σε, κύριε κύριε των δυνάμεων, μη εντραπείησαν επ’ εμοί οι ζητούντές σε, ο θεός του Ισραήλ

Λέει δηλαδή (απλοποιημένο, με ερώτηση κλειδί δική μου σε κόκκινο):

«Ας μην είναι ο κόπος μου εις μάτην για τους προσμένοντες σε, για τους εκζητούντες σε, ας μην αισχυνθούν/ντροπιαστούν,

1) διότι εξαιτίας σου υπέφερα ονειδισμό, ντροπιάστηκα (πόσο;) μάλιστα έγινα σαν ξένος στους υιους της μητρός μου, στα αδέρφια μου

2) διότι είχα μεγάλο ζήλο για τον οίκο σου (πόσο;), με κατέφαγε(!) μάλιστα οι ονειδισμοί των ανθρώπων έπεσαν πάνω μου και για αυτόν τον ζήλο μου. Μάλιστα νήστευα αλλά και αυτό ταλαιπώρησε την ψυχή μου.»

 

Με άλλα λόγια έχουμε δύο «διότι» για δύο χωριστές εξηγήσεις/επιχειρήματα, που ουσιαστικά σκοπό έχουν να δώσουν έμφαση στον ίδιο σκοπό:

 «Ενώ βλέπουν οι προσμένοντες σε να με ξεφτιλίζουν για την αγάπη μου για τον οίκο σου, ας μην αποκάμουν Θεέ μου, ας μην σκανδαλιστούν αυτοί που σε εκζητούν και σε περιμένουν εξαιτίας μου.»

Τα υπόλοιπα φίλοι είναι σε κουβέντα να βρισκόμαστε.

 

Ψευδο-επιχείρημα 5# Διαβάζουμε:

Ματθ.1:25 και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.

Οι εχθροί του αειπάρθενου της Μαριάμ μας λένε ότι το «έως ου» στο συγκεκριμένο χωρίο είναι απόδειξη ότι η Μαριάμ έκανε και άλλα παιδιά μετά Τον Ιησού, δηλαδή «δεν γνώρισε σεξουαλικά αυτήν μέχρι που έκανε τον υιός της τον πρωτότοκο…», αλλά μετά γνώρισε αυτήν. Δηλαδή ότι το «έως ου» έρχεται πάντα για να αναδείξει ότι έπεται μία αντίθετη συνέχεια και έτσι στην δική μας περίπτωση Ο Ιωσήφ πριν γεννήσει Τον Ιησού «δεν γνώρισε» αυτήν, αλλά μετά, αφού γεννήθηκε Ο Ιησούς, «γνώρισε» αυτήν και άρα δεν μπορεί να είναι αειπάρθενος η Μαριάμ. Αυτό που δεν γνωρίζουν είναι ότι το «έως ου» δεν σημαίνει ότι υποχρεωτικά συνέβη κάτι το αντίθετο, π.χ. διαβάζουμε: Ματθ.28:20 διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν· και ιδού εγώ μεθ’ υμών είμι πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. αμήν.»

Τι να καταλάβουμε λοιπόν, ότι μετά την συντέλεια του αιώνος, θα πάψει ο Ιησούς να είναι μαζί με τους μαθητές; Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα του είδους στην ΚΔ.

Απάντηση:

1) Ματθ.1:25 και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.

Ο σκοπός του Ματθαίου εδώ δεν είναι για να μας μιλήσει για τα άλλα παιδιά της Μαριάμ, αλλά για να μάθουμε ότι ο Ιωσήφ δεν είχε σεξουαλική σχέση μαζί της πριν συλλάβει αυτή Τον Ιησού, αποτέλεσμα έτσι όχι δικής του πράξης, αλλά Θεϊκής επέμβασης, πράγμα που επαληθεύει την συγκεκριμένη προφητεία της Παλαιάς Διαθήκης (Ο’):

Ησ.7:14 διά τούτο δώσει κύριος αυτός υμίν σημείον· ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ·

 

Ας δούμε τώρα τα τόσα σημεία που καταρρίπτουν και αυτήν την κακοκοδοξία (τα όσα βρίσκονται στο τετράγωνο μετά το Ματθ.1:25) που αδίκως ευελπιστεί να είναι επιχείρημα «κατά της αληθείας».

2) Είναι γεγονός ότι «έως ου» δεν σημαίνει ότι πάντα έπεται το αντίθετο. Ποιος λέει κάτι τέτοιο; Φυσικά λοιπόν υπάρχουν παραδείγματα που δείχνουν αυτό ακριβώς. Αυτά όμως τα παραδείγματα, στο σύνολο των χρήσεων του «έως ου» στην ΚΔ, είναι πολύ λιγότερα σε σχέση με τα σημεία όπου στο "έως ου" εννοείται ότι έπεται αντίθεση.

 

3) Βλέπουμε στο Ματθ.1:25 μία άρνηση να προηγείται του «έως ου». Η άρνηση είναι το «ουκ εγίνωσκεν». Παρατηρούμε όμως, ότι σε όλη την Καινή Διαθήκη, όπου υπάρχει άρνηση πριν το «έως ου» στην συνέχεια εννοείται το αντίθετο από αυτό που προηγήθηκε του «έως ου». Οπότε διαβάζουμε μεν:

Ματθ.1:25 και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.

…αλλά δικαίως μπορεί να ερμηνευθεί ότι θα «γνώριζε» την Μαριάμ μετά, αν λάβουμε υπόψη –για αρχή- τα υπόλοιπα χωρία που δείχνουν τον κανόνα στην ΚΔ που προηγουμένως ανέδειξα. Ας τα δούμε, διαβάζουμε (μία άρνηση πριν το «έως ου» και έπεται η αντίθεση):

nΜατθ.17:9 Και καταβαινόντων αυτών από του όρους ενετείλατο αυτοίς ο Ιησούς λέγων μηδενί είπητε το όραμα έως ου ο Υιός του ανθρώπου εκ νεκρών αναστή.

(Εννοείται το «αφού αναστηθώ να το πείτε», διαφορετικά δεν θα συμπλήρωνε το περιττό «έως ου ο Υιός του ανθρώπου εκ νεκρών αναστή.»)

nΛου.12:59 λέγω σοι, ου μη εξέλθῃς εκείθεν έως ου και το έσχατον λεπτόν αποδώς.

(Αφού τα αποδώσεις, θα εξέλθεις.)

nΙωάν.13:38 απεκρίθη αυτώ ο Ιησούς· την ψυχήν σου υπέρ εμού θήσεις; αμήν αμήν λέγω σοι, ου μη αλέκτωρ φωνήσῃ έως ου αρνήσῃ με τρίς.

(Αφού Τον αρνούνταν τρεις φορές, ο αλέκτωρ θα φωνούσε.)

nΠράξ.23:12 Γενομένης δε ημέρας ποιήσαντές τινες των Ιουδαίων συστροφήν ανεθεμάτισαν εαυτούς, λέγοντες μήτε φαγείν μήτε πίειν έως ου αποκτείνωσι τον Παύλον·

(Αφού τον σκοτώνανε, τότε θα τρώγανε.)

nΠράξ.23:14 οίτινες προσελθόντες τοις αρχιερεύσι και τοις πρεσβυτέροις είπον· αναθέματι ανεθεματίσαμεν εαυτούς μηδενός γεύσασθαι έως ου αποκτείνωμεν τον Παύλον.

(Το ίδιο με πριν. Αφού τον σκοτώνανε, τότε θα τρώγανε.)

Γιατί λοιπόν στα πλαίσια των πιο πάνω να μην ισχύει το ίδιο και για το:

Ματθ.1:25 και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν;

ΕΝΝΟΕΊΤΑΙ!! Δηλαδή, αφού γέννησε Τον Ιησού, μετά γνώρισε την Μαριάμ. Βλέπουμε μέχρι στιγμής ότι το ότι το «έως ου» δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι θα έπεται αντίθεση, δεν είναι καθόλου ισχυρό επιχείρημα όσων υποστηρίζουν οι «κακόδοξοι».

Φυσικά όμως υπάρχουν και παραδείγματα όπου το «έως ου» δεν έπεται μίας άρνησης, αν και εξίσου σηματοδοτεί μία ερχόμενη αντίθεση των προηγουμένων:

nΠράξ.25:21 του δε Παύλου επικαλεσαμένου τηρηθήναι αυτόν εις την του Σεβαστού διάγνωσιν, εκέλευσα τηρείσθαι αυτόν έως ου πέμψω αυτόν προς Καίσαρα.

Δηλαδή, διέταξα να τον κρατήσουν μέχρι να τον στείλω στον Καίσαρα. Αφήστε τον μόνο, όταν τον στείλω.

nΒ’Πέτ.1:19 και έχομεν βεβαιότερον τον προφητικόν λόγον, ω καλώς ποιείτε προσέχοντες ως λύχνῳ φαίνοντι εν αυχμηρώ, τόπῳ έως ου ημέρα διαυγάσῃ και φωσφόρος ανατείλῃ εν ταις καρδίαις υμών·

Δηλαδή, θα προσέχουμε στον προφητικό λόγο «εν αυχμηρώ (δηλαδή σκοτεινό) τόπω», μέχρι «ημέρα διαυγάσῃ και φωσφόρος ανατείλῃ εν ταις καρδίαις υμών», δηλαδή η Ημέρα του Κυρίου (Αποκ.2:28, 21:23-25, 22:5, 16). Μετά, έχοντας βγει από το πνευματικό σκοτάδι («αυχμηρώ τόπω»), δεν θα έχουμε ανάγκη τον προφητικό λόγο να μας φέγγει, διότι θα έχουμε Τον Κύριο Τον Ίδιο και όλα θα είναι ξεκάθαρα.

 

4) Ερώτηση: Το «έως ου» είναι μόνο του μέσα στο εδάφιο; Τα υπόλοιπα μέσα στο ίδιο το εδάφιο που συνδέονται άμεσα με το «έως ου» δεν τα βλέπετε;; Αν βρίσκατε το «έως ου» σε άλλη πρόταση άλλου βιβλίου (όχι της ΚΔ) δεν θα το συσχετίζατε με τα συμφραζόμενα; Στο Ματθαίο, δεν φέρουν αυτά βαρύτητα τα υπόλοιπα ως προς την αλήθεια του «έως ου»; Δεν σας ενδιαφέρουν; Ας τα δούνε έστω όσοι ενάρετοι άνθρωποι πράγματι ενδιαφέρονται για την αλήθεια (με το όποιο πιθανό κόστος της):

Ματθ.1:25 και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.

Τα σημεία σύνδεσης με το συγκεκριμένο «έως ου» θα τα έχω σε κόκκινο:

� «ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου…»

Σχολιασμός: Αυτά τα λόγια οποιοσδήποτε ειλικρινής τα διαβάσει και τα σκεφτεί χωρίς καμία προκατάληψη, σαν να εφαρμόζονται σε άλλο πρόσωπο και όχι στην Μαρίαμ, θα τα ερμήνευε και θα τα συνέχιζε έτσι:

«δεν είχαν σεξουαλικές σχέσεις μέχρι που (ή)…α) παντρεύτηκαν β) το θέλησαν και οι δύο, γ) είχαν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν παιδιά» κ.ά.

ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θεωρούσε ότι αυτά τα λόγια σκοπό είχαν να μας πουν ότι ένα ζευγάρι δεν είχε σεξουαλικές σχέσεις ποτέ, αλλά ότι είχαν μετά από κάποιο σημείο!!!

 

� «ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκεν τον υιόν αυτής…»

Σχολιασμός: 1. Παρομοίως, οποιοσδήποτε διαβάσει αυτά τα λόγια μόνα τους χωρίς προκατάληψη, σαν να εφαρμόζονται σε άλλη γυναίκα, θα σκεφτεί τα εξής:

α) «Επιλογή του ήταν να μην έχει σεξουαλική σχέση μαζί της στην διάρκεια της γέννας, αλλά μόνο αφού γέννησε τον υιός της∙ μετά είχαν κανονικά.»

ή ακόμα

β) «Ο μοιχός δεν είχε σεξουαλική σχέση μαζί της όσο αυτή ήταν έγκυος με το παιδί του άντρα της. Αφού γέννησε, μετά επανήλθε στην σεξουαλική σχέση μαζί της.»

ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θα θεωρούσε ότι αυτά τα λόγια σκοπό είχαν να μας πουν ότι ένα ζευγάρι δεν είχε σεξουαλικές σχέσεις ποτέ, αλλά αντιθέτως ότι είχαν σεξουαλική σχέση από την γέννηση του παιδιού της και μετά!!

2. Δεν είναι δυνατόν να γράφει ο Ματθαίος ότι «έτεκεν τον υιόν αυτής» και να διατηρεί στην σκέψη του ότι εμείς θα καταλάβουμε ότι παρέμεινε παρθένα, μάλιστα αειπάρθενος. Καμία γυναίκα που γεννάει δεν διατηρεί τον παρθενικό υμένα της άθικτο. Και όμως, ΚΑΜΙΑ προβλεπόμενη διδασκαλία/ εξήγηση/ αναφορά δεν δίνει, ενώ θα έπρεπε αν όντως παρέμεινε η Μαριάμ θαυματουργικά παρθένα. Όχι;;;;;;;;

 

� «ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκεν τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον…»

Σχολιασμός: Μία από τα ίδια. Αν αυτά τα λόγια αναφερόντουσαν σε άλλη γυναίκα και όχι στην Μαριάμ, οποιοσδήποτε (φυσιο)λογικός άνθρωπος θα κατέληγε στα δύο προηγούμενα λογικά συμπεράσματα [1 α)-β)] με την επιπλέον διάκριση ότι είχαν σεξουαλικές σχέσεις όχι μετά από οποιοδήποτε παιδί, αλλά συγκεκριμένα μετά από το πρώτο παιδί, τον πρωτότοκο.

 

Όλα αυτά μαζί τώρα, όλα τα λόγια του εδαφίου, ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ να κάνουν οποιονδήποτε να σκεφτεί ότι η Μαριάμ παρέμεινε παρθένα, ότι δεν είχε δηλαδή σεξουαλικές σχέσεις μετά την γέννηση του Ιησού;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Μόνο ένας τρελός ή αγράμματος ή ένας ψεύτης μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο, μάλιστα στην απουσία οποιαδήποτε νύξης περί μίας αειπάρθενου Μαριάμ. Ακόμα και στην ΠΔ, ενώ βλέπουμε προφητεία για το ότι η Μαριάμ θα ήταν παρθένα κατά τη σύλληψη, δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ προφητεία ότι θα ήταν αειπάρθενος!! Είναι δυνατόν κάτι τόσο υπερφυσικό να μην προφητεύεται;;;; Και όμως δεν υπάρχει τέτοια προφητεία. Επειδή όμως υπάρχει ανάγκη να υπάρξουν τέτοια επιχειρήματα, διάφοροι ζηλωτές (όπως ο Αμβρόσιος και άλλοι) επικαλούνται κάποια εντελώς φαιδρά επιχειρήματα για να μας πουν ότι «Να, κι όμως! Στην ΠΔ μέσω αλληγορίας προφητεύεται η αειπαρθενία της Μαριάμ! Δες π.χ. την ανατολική πύλη που θα παραμείνει κλειστή, δες και την καιόμενη βάτο κ.ά.» Με αυτές τις γελοιότητες του Σατανά με τις οποίες γελοιοποιεί την ανθρώπινη νοημοσύνη, αλλά και την ανθρώπινη καρδιά, δυστυχώς ασχολήθηκα στον διάλογό μου με τον κ.Χατζησταυρίδη περί του αειπάρθενου της Μαριάμ. Φτάνει μία φορά. Αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στο συγκεκριμένο άρθρο (στην εδώ κατηγορία «Ενδιαφέροντα για Ορθόδοξους/ Καθολικούς»).

 

5) Ας προσέξουμε τώρα και ένα άλλο σημείο στο ίδιο εδάφιο. Όχι μόνο η κοινή λογική του εδαφίου μας λέει ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με τον Ιωσήφ αφού γεννήθηκε Ο Ιησούς, αλλά ο συγγραφέας χωρίς κανένα δισταγμό συμπληρώνει στην απλή λογική του ότι Ο Ιησούς ήταν πρωτότοκος!!!!!! Δηλαδή δεν μας λέει μόνο ότι «έως ου» γεννήσει τον Ιησού δεν είχαν σεξουαλικές σχέσεις και ότι μετά είχαν, αλλά μας γνωστοποιεί με διευκρίνιση(!!! Περί αυτού πρόκειται!!!!), ότι όχι μόνο είχαν σεξουαλική σχέση, αλλά από αυτήν προέκυψαν και άλλα παιδιά!!! Το μόνο που θα περιμέναμε πλέον είναι να μας πει η «Ορθοδοξία» ότι «Εντάξει!! Έκανε και άλλα παιδιά… αλλά αυτή παρέμεινε παρθένα!!!!!!»  Κάτι τέτοιο –όσο γελοίο και να φαίνεται σε μερικούς- είναι πάντως στα πλαίσια της φανατικής λογικής της «Ορθόδοξης» θρησκείας. Τέτοια ακούω σε διαλόγους με «Ορθοδόξους» και δυστυχώς κάθομαι και ασχολούμαι με αυτά ακόμα μπας και ωφεληθούν, αν και μετά από αυτά κατά κανόνα έρχομαι αντιμέτωπος με την κακοήθειά τους (αν και… «Χριστιανοί Ορθόδοξοι!!!») αντί επιχειρημάτων.

Είναι λοιπόν δυνατόν (ρωτώ όποιον έχει εγκέφαλο και κοινό νου, άντε και ελάχιστο φόβο Θεού) ο ευαγγελιστής/συγγραφέας Ματθαίος να έχει στην ίδια πρόταση το «ουκ εγίνωσκεν αυτήν», το «έως ου», το «έως ου έτεκε τον υιόν αυτής», και τις λέξεις «τον πρωτότοκον»(!!!!!!) και να θέλει ως τρελός (!!) να καταλάβουμε ότι η Μαριάμ α) δεν είχε άλλα παιδιά εκτός του Ιησού και ότι β) ήταν αειπάρθενος;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;

Αν κάποιος τυφλωμένος «Ορθόδοξος», και όμως, απαντήσει ναι, τότε ο Ματθαίος όχι μόνο δεν είχε Το Άγιο Πνεύμα, αλλά ούτε καν εγκέφαλο και καλά θα κάνουμε τότε να σκίσουμε το κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο από την Καινή Διαθήκη!!

Μια χαρά όμως ήταν ο Ματθαίος!!!!!!!!! Και τα λόγια του αυτά ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝΕ και ΜΕ ΟΠΟΙΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ να τα πει αν γνώριζε ότι η Μαριάμ ήταν αειπάρθενος!!!! Το «πρωτότοκος» εδώ λοιπόν σε σύνδεση με το «ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου» έρχεται σαν ταφόπλακα να καθίσει πάνω κάθε νεκρό λόγο ψεύδους.

Τονίζω ξανά, ότι το «τον πρωτότοκον» εδώ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να γράφτηκε σε αυτό το εδάφιο παρά μόνο επειδή ήθελε ο Ματθαίος να γνωρίζουμε αυτό που οι «Ορθόδοξοι» κακο-απολογητές δεν θέλουν να γνωρίζουμε, ότι η Μαριάμ είχε και άλλα αδέρφια μετά τον Ιησού, διαφορετικά έπρεπε να παραλείπεται το «το πρωτότοκον» ως εξής:

Ματθ.1:25 και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.

Σκεφτείτε το. Δύο ερωτήσεις:

**Εσείς θα το βάζατε το «τον πρωτότοκον» στην πρόταση αν πιστεύατε ότι δεν είχε άλλα αδέρφια ο Ιησούς;

Από την άλλη:

**Θα το βάζατε στην πρόταση σαν σφήνα αν ξέρατε ότι είχε και άλλα αδέρφια και θέλατε να το γνωρίζουμε;

Πάμε παρακάτω λοιπόν.

 

Μία «Ορθόδοξη» αντίρρηση (δόλιο λογοπαίγνιο)!!!

«Το ‘πρωτότοκος’ δεν σημαίνει πάντα ότι θα υπάρξουν και άλλα παιδιά! Σημαίνει έτσι και μονογενής, άρα στο Ματθ.1:25 εδώ σημαίνει ‘μονογενήν’!!»

Απάντησή:

Α) Το «πρωτότοκος» σκοπό έχει ΠΑΝΤΟΤΕ να μας πει ή 1) ότι υπάρχουν και άλλα παιδιά ή 2) ότι το φυσιολογικό είναι ότι θα υπάρξουν και άλλα παιδιά, οπότε εννοείται ότι μπορεί να υπάρξουν και άλλα (ασχέτως να θα υπάρξουν). Σε αυτήν την δεύτερη περίπτωση, οι γονείς μπορεί να ονομάζουν το μόνο τους παιδί «πρωτότοκο», εν δυνάμει δηλαδή, διότι γνωρίζουν ότι είναι στις προθέσεις τους να κάνουν και άλλα παιδιά. Επίσης, αν και έχουν αυτές τις προθέσεις, μπορούν να το ονομάζουν «μονογενή» διότι μέχρι εκείνη την στιγμή δεν υπάρχει άλλο. Σε αυτή τη περίπτωση η λέξη «μονογενής» θα περιγράφει την πραγματικότητα, ενώ η λέξη «πρωτότοκος» την πρόθεση των γονέων για το μέλλον.

Β) ΠΟΤΈ το «πρωτότοκος» δεν σημαίνει «μονογενής»! Άλλο ότι ο πρωτότοκος εν δυνάμει μπορεί να καταλήξει να είναι μονογενής και άλλο ότι ο μονογενής μπορεί να είναι στις προθέσεις των γονέων εν δυνάμει «πρωτότοκος» και για αυτό να τον ονομάζουν έτσι. Αυτά τα λέει η φωνή της λογικής, και αν δεν φτάνει αυτό, υπάρχει το λεξικό της αρχαίας Ελληνικής Ι.Σταματάκου, αλλά και το πασίγνωστο Liddell and Scott, που φανερώνουν ότι ποτέ η λέξη «πρωτότοκον» δεν σήμαινε «μονογενήν», αλλά πάντοτε «ο γεννηθείς πρώτος»!

Γ) Σε αυτό το σημείο, οι «κακ-Ορθ-όδοξοι» μερικές φορές επικαλούνται την χρήση της Παλαιάς Διαθήκης για να μας πούνε ότι ο πρωτότοκος σημαίνει και μονογενής. Αυτό το κάνουν διότι:

1. δεν αντιλαμβάνονται τα όσα μόλις είπα στα σημεία Α και Β. Στο φως λοιπόν αυτών των δύο σημείων, ερμηνεύονται τα χωρία της ΠΔ που επικαλούνται, μερικά μάλιστα είναι άσχετα με αυτό που θέλουν να στηρίξουν, αλλά ούτε αυτό το ξέρουν.

2. ελπίζουν ότι θα ξεχάσουμε ότι στα Ελληνικά που γράφτηκε το εδάφιο και τα βιβλία γενικότερα της Καινής Διαθήκης(!), το «πρωτότοκος» σημαίνει… «πρωτότοκος»!

 

6) Αν και μερικοί κολλάνε στο «πρωτότοκος» και αυτό για να το «βιάσουν» με κάθε απίστευτο τρόπο για να μας πλανήσουν, ξεχνάνε εξίσου κάτι πολύ βασικό:

ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΜΑΤΘΑΊΟΣ ΠΟΥ ΈΓΡΑΨΕ 60 ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΆ ΤΗΝ ΓΈΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΝΑ ΓΝΏΡΙΖΕ ΔΗΘΕΝ ΌΤΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΉΤΑΝ ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑΜ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ: «έως ου έτεκεν τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον»!!!!!! Στα Ελληνικά «πρωτότοκος» σημαίνει «πρωτότοκος», δηλαδή ο πρώτος που γεννήθηκε μεταξύ άλλων ή ο πρώτος που θα γεννηθεί μεταξύ άλλων (φανερώνει πρόθεση).

Και πάλι λοιπόν, μέσω άλλης οδού, κλείνει το θέμα και πάλι οριστικά.

 

    Οι «Ορθόδοξοι» λοιπόν κακο-απολογητές του διαδικτύου και όχι μόνο, τυφλωμένοι από την θρησκευτική τους προπαγάνδα, πλανούν με τόσες αυθαιρεσίες τους συμπατριώτες μας. --Σε πλανούν άνθρωπέ μου, δεν το βλέπεις;;;; Πόσα άλλα θέλεις για να το αποδεχτείς;; Αλλά δεν τελειώσαμε ακόμα με αυτό το «έως ου».

7) Η χρήση του «έως ου» στο Ματθ.1:25 είναι ξεκάθαρη. Αλλά κοιτάτε και τι άλλο μας προμήθευσε Ο Θεός. Εφτά εδάφια πριν τι γράφει ο Ματθαίος; Διαβάζουμε:

Ματθ.1:18 Του δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτως ην. μνηστευθείσης γαρ της μητρός αυτού Μαρίας τω Ιωσήφ, πριν η συνελθείν αυτούς, ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου.

    Το «πριν η συνελθείν αυτούς» κυριολεκτικά σημαίνει: «πριν αυτοί έρθουν μαζί», όχι: «πριν συγκατοικήσουν» όπως το θέλουν οι «Ορθόδοξοι». Θεωρώ ότι όλοι «διαισθανόμαστε» ότι το «πριν η συνελθείν αυτούς» σαν «σφήνα» εδώ, συνδέεται νοηματικά με το «ευρέθη εν γαστρί έχουσα» και όπως θα δούμε, δικαίως εισπράττουμε αυτήν την εντύπωση. Ακόμα, το «πριν αυτοί έρθουν μαζί», αν το λέγαμε και σήμερα για ένα αρραβωνιασμένο ζευγάρι τι θα εννοούσαμε; Θα εννοούσαμε (με βάση αυτόν τον ουσιαστικά εξευγενισμένο λόγο μας)  ότι ήρθαν σε «συνουσία», σε σεξουαλική επαφή. Κάνω λάθος; Θα πει κανείς: «Σωστά, αλλά το θέμα είναι αν έφερε και την ίδια σημασία στα αρχαία.» Σαφώς έφερε. Ας το δούμε.

Είναι από το «συνέρχομαι» και μεταξύ άλλων σημαίνει: Συνέρχομαι….. επί σαρκικής μίξεως, σ. γυναικί…. επί ζώων, συνουσιάζομαι, ζευγαρώνουμαι………. Το σον λέχον ξυνήλθον, έλαβον μέρος εις την κλίνην σου, εις την κοίτην σου…. (Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσας Liddell-Scott)  /  …….συνέρχομαι λέχος το σον=λαμβάνω μέρος (συμμετέχω)  εις την κλίνην σου… (Λεξικό Σταματάκου) .

    Πέραν αυτού του γεγονότος όμως, ας σκεφτούμε και τα υπόλοιπα που επισφραγίζουν ότι το «πριν η συνελθείν αυτούς» δεν μπορεί παρά να σημαίνει «πριν συνευρεθούν σεξουαλικά». Ακόμα κι αν δεχτώ για την συζήτηση (!) ότι -βάσει της «Ορθοδοξίας»/ προσέξτε τι παραβλέπει (!)- το «πριν η συνελθείν αυτούς» το λέει ο Ματθαίος για να μας πει ότι η Θεϊκή σύλληψη συνέβη πριν έρθουν να συγκατοικήσουν σε γάμο στο ίδιο σπίτι, το ερώτημα είναι, τι θα εξυπηρετούσε αυτή η πληροφορία;;;;; Αν η πρόθεση του Ματθαίου ήταν να μας πει ότι δεν βρέθηκαν μαζί σε «επίσημο γάμο» πριν γεννήσει Τον Ιησού, τι νόημα θα είχε αυτό αν όχι να μας πει ότι συνευρέθηκαν σεξουαλικά μετά το γάμο;! Διότι ήταν δεδομένο ότι θα «συνευρισκόντουσαν» κατά τον γάμο!! Ο γάμος (συγκατοίκηση) σηματοδοτούσε και την έναρξη της νόμιμης σεξουαλικής ζωής. Ακόμα λοιπόν και αυτή η εκδοχή να ήταν η σωστή και πάλι το «πριν η συνελθείν αυτούς» (δηλαδή -κατά την υπόθεση- πριν έρθουν σε επίσημο γάμο) εμμέσως παραπέμπει σε σεξουαλική σχέση διότι συνδέεται και συνειρμικά με το «ευρέθη εν γαστρί έχουσα….»!! Αν είχαν τάξιμο παρθενίας και οι δύο όπως θέλει το «Ορθόδοξο» παραμύθι και προπαγάνδα βάσει του απόκρυφου ψευδο-ευαγγέλιο του Ιακώβου, τότε το να μας πληροφορεί ότι δεν βρέθηκε «έγκυος πριν τον επίσημο γάμο», δεν έχει καμία απολύτως σημασία, εφόσον ούτε κατά τον γάμο θα μπορούσε να βρεθεί έγκυος!! Άρα, ακόμα και με αυτήν την λάθος ερμηνεία του «πριν η συνελθείν αυτούς», πάλι καταρρίπτεται το δήθεν «αειπάρθενον» της Μαρίας.

Έτσι, όπως και να δει κανείς το «πριν η συνελθείν αυτούς»(Βάμβας: «πριν συνέλθωσιν»), άμμεσα ή έμμεσα έστω οι λέξεις αυτές φανερώνουν την πραγματικότητα ότι πριν έχουν σεξουαλική επαφή (ο Ιωσήφ και η Μαριάμ) βρέθηκε αυτή έγκυος. Το ίδιο ακριβώς συμπέρασμα βγάζουμε στο Ματθ.1:25 (συγκρίνετε τα/αρχαίο κείμενο):

1:18 Του δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτως ην. μνηστευθείσης γαρ της μητρός αυτού Μαρίας τω Ιωσήφ,    

       πριν η συνελθείν αυτούς, ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου.

1:25 και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.

Δεν είναι ξεκάθαρη η συνοχή και αβίαστο συμπέρασμα;;;

Άρα βλέπουμε και με αυτόν τον τρόπο ότι στη σκέψη του Ματθαίου το «έως ου»(εδ.25) ήταν να μας παραπέμψει στο ότι είχαν σεξουαλικές σχέσεις μετά, διότι το «πριν συνελθώσιν»(εδ.18) αυτό φανερώνει ότι πράγματι είχαν σεξουαλικές σχέσεις μετά.

 

Ψευδο-επιχείρημα 6# Διαβάζουμε:

Ιωάν.7:3-4 είπον ουν προς αυτόν οι αδελφοί αυτού· μετάβηθι εντεύθεν και ύπαγε εις την Ιουδαίαν, ίνα και οι μαθηταί σου θεωρήσωσι τα έργα σου α ποιείς· 4 ουδείς γαρ εν κρυπτώ τι ποιεί και ζητεί αυτός εν παρρησία είναι. ει ταύτα ποιείς, φανερωσον σεαυτόν τω κόσμω.

Αν είχε φυσικά αδέρφια ο Ιησούς αυτά θα ήταν μικρότερης ηλικίας, ερχόμενα δηλαδή μετά από Αυτόν. Ο τρόπος όμως που του υποδεικνύουν τι να κάνει εδώ, φανερώνει ότι Ο Ιησούς ήταν μικρότερος αυτών και άρα δεν μπορεί τα «αδέρφια» αυτά να εννοούνται τα φυσικά αδέρφια, αλλά αδέρφια με άλλη σημασία.

Απάντηση: Αυθαιρεσία.

Α) Τα λόγια αυτά θα μπορούσαν να ειπωθούν σε οποιονδήποτε μίας οικογένειας, κάτι που φυσικά καθορίζεται από τις σχέσεις που έχουν. Μπορεί να είναι ένας ο μεγαλύτερος αδερφός στην οικογένειας, αλλά δεν παύει να είναι αδερφός.

Β) Τον Ιησού το είχαν για τρελό, τον σνόμπαραν, τον ντρέπονταν! Αποσιωπούν συνήθως το επόμενο εδάφιο που φανερώνει τα κίνητρά τους:

Ιωάν.7:5 ουδέ γαρ οι αδελφοί αυτού επίστευον εις αυτόν.

Ο Ιωάννης γνώριζε την απιστία των αδερφών του Ιησού για το Πρόσωπό Του και είναι λογικό και να ζήλευαν Τον Ιησού για αυτό που ήταν αν μη τι άλλο ως Άνθρωπος όλα τα του τα χρόνια. Κάνει εντύπωση πως δεν του λένε «κάνε εδώ τα θαύματά σου να τα δούμε, να σε πιστέψουμε και εμείς», αλλά του λένε να πάει στους μαθητές του στην Ιουδαία! Φαίνεται λοιπόν μία καρδιά αδιαφορίας για Αυτόν, σαν να Τον ντρέπονται και δεν Τον θέλουν κοντά τους, σαν να Τον θεωρούν τρελό (θυμίζει το Μάρκο 3:20-21) και σε αυτήν την «ατμόσφαιρα» οι όποιες υποδείξεις στον ταπεινό Ιησού είναι αναμενόμενες και καθόλου δεν φανερώνουν ότι ήταν μικρότερός τους.

Γ) Αλλά καλά θα κάνουν οι «Ορθόδοξοι» να διαβάσουν και τα αμέσως επόμενα εδάφια για να δουν πως τους απάντησε ο δήθεν «μικρότερος» τους Ιησούς:

6 λέγει ουν αυτοίς ο Ιησούς· ο καιρός ο εμός ούπω πάρεστιν, ο δε καιρός ο υμέτερος πάντοτέ εστιν έτοιμος. 7 ου δύναται ο κόσμος μισείν υμάς· εμέ δε μισεί, ότι εγώ μαρτυρώ περί αυτού ότι τα έργα αυτού πονηρά έστιν. 8 υμείς ανάβητε εις την εορτήν ταύτην· εγώ ούπω αναβαίνω εις την εορτήν ταύτην, ότι ο καιρός ο εμός ούπω πεπλήρωται. 9 ταύτα δε ειπών αυτοίς έμεινεν εν τη Γαλιλαία. 10 Ως δε ανέβησαν οι αδελφοί αυτού, τότε και αυτός ανέβη εις την εορτήν, ου’ φανερώς, αλλ’ ως εν κρυπτώ.

Δ) Στο Ιωάν.19:25-27 διαβάζουμε:

Ιωάν.19:25 ειστήκεισαν δε παρά τω σταυρώ του Ιησού η μήτηρ αυτού και η αδελφή της μητρός αυτού, Μαρία η του Κλωπά και Μαρία η Μαγδαληνή. 26 Ιησούς ουν ιδών την μητέρα και τον μαθητήν παρεστώτα ον ηγάπα, λέγει τη μητρί αυτού· γύναι, ίδε ο υιός σου. 27 είτα λέγει τω μαθητή· ίδε η μήτηρ σου. και απ’ εκείνης της ώρας έλαβεν ο μαθητής αυτήν εις τα ίδια.

Τα λόγια αυτά Του Ιησού προς την μητέρα Του είναι λόγια που συνήθως ένας μεγαλύτερος θα μπορούσε να πει, μάλιστα με τέτοια εξουσία. Συμπληρώνω και ένα απόσπασμα από τον διάλογό μου περί αειπάρθενου με τον κ.Χατζησταυρίδη:

«Αυτή η κίνηση Του Κυρίου σκοπό είχε:

1) Να παραδώσει την μητέρα Του (κατά σάρκα)  στη στοργή του αγαπημένου Του μαθητή. Εκείνη την στιγμή έβλεπε τον Υιό της (τον Άνθρωπο Ιησού), που ήταν μαζί της 33 χρόνια, να πεθαίνει πάνω σε έναν σταυρό. Επειδή η λύπη ήταν υπερβολική στην καρδιά της (Β* Ιωάν.2:35 «και σου δε αυτής την ψυχήν ρομφαία θέλει διαπεράσει, διά να ανακαλυφθώσιν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών.»), την σπλαχνίσθηκε και της είπε: «Γύναι, ιδού ο υιός σου.» Προφανώς είχε πεθάνει ο Ιωσήφ και από τα υπόλοιπα παιδιά της ήταν Ο Ιησούς Αυτός που ως μεγαλύτερος την φρόντιζε τελευταία, διότι διαφορετικά θα ήταν σαν να χώριζε την μάνα από τα παιδιά της.

2) Να παραδώσει αυτόν στην στοργή της, εν απουσία πλέον της στοργή της Ανθρώπινης Παρουσία Του Κυρίου. Σκεφτείτε πόσο αγαπούσε ο Ιωάννης Τον Κύριο (Bάμβας* Ιωάν.13:23 «Εκάθητο δε κεκλιμένος εις τον κόλπον του Ιησού εις των μαθητών αυτού, τον οποίον ηγάπα ο Ιησούς.» και 21:20 «Στραφείς δε ο Πέτρος, βλέπει ακολουθούντα τον μαθητήν, τον οποίον ηγάπα ο Ιησούς, όστις και ανέπεσεν εν τω δείπνω επί το στήθος αυτού και είπε· Κύριε, τις είναι ο παραδίδων σε;) Συμβολικά το γεγονός αυτό μας μιλάει απλώς για την ιδιαίτερη φροντίδα Του Κυρίου σε όσους Τον αγαπάνε με μία τέτοια αγάπη όπως αυτή του Ιωάννη και της Μαριάμ.»

Και αυτό το επιχείρημα-φούσκα, το ξεφούσκωσε η Καινή Διαθήκη, όπως όλα.

 

Ψευδο-επιχείρημα 7#  Διαβάζουμε:

Λου.2:4-6 Ανέβη δε και Ιωσήφ από της Γαλιλαίας εκ της πόλεως Ναζαρέτ εις την Ιουδαίαν εις την πόλιν του Δαβίδ, ήτις καλείται Βηθλεέμ, επειδή αυτός ήτο εκ του οίκου και της πατριάς του Δαβίδ, 5 διά να απογραφή μετά της Μαριάμ της ηρραβωνισμένης με αυτόν εις γυναίκα, ήτις ήτο έγκυος. 6 Και ενώ ήσαν εκεί, επληρώθησαν αι ημέραι του να γεννήση·

Την ονομάζει «αρραβωνιασμένη»(αρχ.«μεμνηστευμένη) ενώ συγκατοικεί μαζί με τον Ιωσήφ! Άρα η σχέση Μνηστείας της Θεοτόκου με τον Ιωσήφ συνεχίστηκε και μετά την συγκατοίκηση των δύο όταν θα έπρεπε να διακοπεί συμφώνως με το Ισραηλιτικό δίκαιο!

Απάντηση: (Απίστευτο!)

Όχι. Ποιο Ισραηλιτικό δίκαιο;;!!! Ο Λουκάς δεν μιλάει εκ μέρους αυτού!! ΕΛΕΟΣ!!! Τα πράγματα είναι πολύ απλά, όσο και θέλουν διάφοροι να μας ξεγελάσουν. Ονομάζεται «μνηστευμένη», διότι δεν είχε έρθει ποτέ ο Ιωσήφ σε σεξουαλική σχέση μαζί της πριν γεννηθεί Ο Ιησούς! Όταν ο άγγελος του λέει να παραλάβει την Μαριάμ (εννοεί σπίτι του) και να μην «απολύσει αυτήν κρυφίως» (Ματθ.1:20, 24-25), ουσιαστικά εννοεί να την παντρευτεί! Έτσι στα μάτια των άλλων, ήταν (!) σύζυγός του, και αυτός ήταν ο σκοπός ώστε να μην κατηγορηθεί ότι απέκτησε παιδί με άλλον. Αλλά, αφού δεν είχαν σεξουαλικές σχέσεις, στην πραγματικότητα ο γάμος τους δεν είχε ολοκληρωθεί, ήταν θα λέγαμε «λευκός γάμος». Έτσι, στην πραγματικότητα αυτό είναι που τονίζεται, ότι δηλαδή δεν είχε ο Ιωσήφ σεξουαλική σχέση μαζί της, ήταν μόνο αρραβωνιασμένοι, κάτι που κανένας δεν έπρεπε να μάθει! Δηλαδή να το πω αλλιώς: όπως την πήρε όταν ήταν σε αρραβώνα μαζί του, έτσι και παρέμεινε αφού την έφερε σπίτι του, δηλαδή σε κατάσταση αρραβώνα, «…….και δεν εγνώριζεν αυτήν, εωσού εγέννησε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.»(Ματθ.1:25).

     Αφού την πήρε την Μαριάμ στο σπίτι του σύμφωνα με το Ισραηλιτικό δίκαιο ήταν σύζυγός του. Όταν άρχισε και να φαίνεται η εγκυμοσύνη της Μαριάμ, αυτό ακόμα πιο πολύ θα επικύρωνε» (να το πούμε έτσι) στην συνείδηση του λαού ότι η Μαριάμ ήταν η σύζυγο του Ιωσήφ (!), παρόλο που το Παιδί ΔΕΝ προέκυψε από πράξη δική του, αλλά εκ θαύματος, κάτι που ποτέ δεν έγινε γνωστό στον κόσμο, για αυτό και διαβάζουμε π.χ.

Ματθ.13:54-56 και ελθών εις την πατρίδα αυτού, εδίδασκεν αυτούς εν τη συναγωγή αυτών, ώστε εξεπλήττοντο και έλεγον· Πόθεν εις τούτον η σοφία αύτη και αι δυνάμεις; 55 δεν είναι ούτος ο υιός του τέκτονος; η μήτηρ αυτού δεν λέγεται Μαριάμ, και οι αδελφοί αυτού Ιάκωβος και Ιωσής και Σίμων και Ιούδας; 56 και αι αδελφαί αυτού δεν είναι πάσαι παρ' ημίν; πόθεν λοιπόν εις τούτον ταύτα πάντα;

    Άρα, ο Ιωσήφ θεωρούνταν πατέρας Του Ιησού και αυτομάτως νόμιμος σύζυγος της Μαριάμ, όλα τα χρόνια της ζωής Του Κυρίου επί της γης!

    Επιλέγει πολύ σωστά λοιπόν ο Λουκάς την λέξη «αρραβωνιασμένη» (αρχ. μεμνηστευμένη), διότι ΔΕΝ ΕΊΧΕ ΒΡΕΘΕΊ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΆ Ο ΙΩΣΗΦ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑΜ, ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΓΈΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Μετά όμως, «συνευρέθηκαν» και κάνανε και άλλα παιδιά όπως μας αναφέρουν τα Ευαγγέλια.

 

Σκεφτείτε φίλοι αναγνώστες πόσοι «πατέρες/εκκλησιαστικοί συγγραφείς», παπαγαλίζοντας ο ένας τον άλλον έγραψαν υπέρ του αειπάρθενου της Μαριάμ, πόσο πλανήθηκαν, πόσοι πλανήθηκαν από αυτούς για ένα θέμα τόσο ξεκάθαρο στην ΚΔ. Πως είναι δυνατόν να τους εμπιστευτώ για οποιοδήποτε θέμα; Και γιατί να το κάνω όταν έχω την Αγία Γραφή. Ευτυχώς λοιπόν που προέκυψε και ο κανόνας της ΚΔ τον 4ο αιώνα ώστε να μπορεί ο καθένας να αναχαιτίσει τα λάθη «πιστών» των προηγούμενων αιώνων, αλλά και των επόμενων αιώνων. Η δε «Ορθόδοξη» διδασκαλία όμως –στην πράξη φαίνεται- δεν θέλει την Καινή Διαθήκη και ας την πιάνει στο στόμα της. Την θέλει μόνο για να την διαστρεβλώνει προσπαθώντας να μας πείσει ότι έχει σχέση και αυτή (η «Ορθόδοξη» διδασκαλία) με Τον Χριστό, τους αποστόλους, γενικά τον Χριστιανισμό, αλλά ΌΛΑ φανερώνουν ότι δεν έχει σχέση με τον Χριστιανισμό. Απίστευτο και όμως αληθινό και προκλητικά μπροστά στα μάτια μας!

 

Αυτά για τώρα. Σίγουρα θα υπάρξουν και άλλα και μόλις μου έρθουν στην προσοχή μου, θα συμπληρώσω σε αυτήν την λίστα.

 

Επίλογος

---Όποιος αντικειμενικός ερευνητής ασχολείται με «κακ-Ορθόδοξα» επιχειρήματα θα συνειδητοποιήσει πολύ γρήγορα ότι για τους «Ορθόδοξους» απολογητές σχεδόν τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται να είναι. Δεν υπερβάλλω. Όπως εξάλλου είδατε, τα πιο πάνω συνηγορούν σε αυτήν την αλήθεια, αλήθεια που εντοπίζω σε όλα τα θέματα στα οποία διαφοροποιούνται από την Αγία Γραφή. Πως λοιπόν να μην έρθουν στην σκέψη μου τα ακόλουθα:

Ματθ.7:21-27 Δεν θέλει εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών πας ο λέγων προς εμέ, Κύριε, Κύριε, αλλ' ο πράττων το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. 22 Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; 23 Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν. 24 Πας λοιπόν όστις ακούει τους λόγους μου τούτους και κάμνει αυτούς, θέλω ομοιώσει αυτόν με άνδρα φρόνιμον, όστις ωκοδόμησε την οικίαν αυτού επί την πέτραν· 25 και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέβαλον εις την οικίαν εκείνην, και δεν έπεσε· διότι ήτο τεθεμελιωμένη επί την πέτραν. 26 Και πας ο ακούων τους λόγους μου τούτους και μη κάμνων αυτούς θέλει ομοιωθή με άνδρα μωρόν, όστις ωκοδόμησε την οικίαν αυτού επί την άμμον· 27 και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέβαλον εις την οικίαν εκείνην, και έπεσε, και ήτο η πτώσις αυτής μεγάλη.

 

Ματθ.15:6-9 και ηκυρώσατε την εντολήν του Θεού διά την παράδοσίν σας. 7 Υποκριταί, καλώς προεφήτευσε περί υμών ο Ησαΐας, λέγων· 8 Ο λαός ούτος με πλησιάζει με το στόμα αυτών και με τα χείλη με τιμά, η δε καρδία αυτών μακράν απέχει απ' εμού. 9 Εις μάτην δε με σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας, εντάλματα ανθρώπων.

 

Πράξ.13:8-11 ανθίστατο δε εις αυτούς Ελύμας ο μάγος, διότι ούτω μεθερμηνεύεται το όνομα αυτού, ζητών να αποτρέψη τον ανθύπατον από της πίστεως. 9 Πλην ο Σαύλος, ο και Παύλος, πλησθείς Πνεύματος Αγίου και ατενίσας εις αυτόν, 10 είπεν· Ω πλήρης παντός δόλου και πάσης ραδιουργίας, υιέ του διαβόλου, εχθρέ πάσης δικαιοσύνης, δεν θέλεις παύσει διαστρέφων τας ευθείας οδούς του Κυρίου; 11 Και τώρα ιδού, χειρ του Κυρίου είναι κατά σου, και θέλεις είσθαι τυφλός, μη βλέπων τον ήλιον μέχρι καιρού. Και παρευθύς επέπεσεν επ' αυτόν αμαύρωσις και σκότος, και περιστρεφόμενος εζήτει χειραγωγούς.

 

Β’Κορ.4:3-4 Εάν δε και ήναι το ευαγγέλιον ημών κεκαλυμμένον, εις τους απολλυμένους είναι κεκαλυμμένον, 4 των οποίων απίστων όντων ο Θεός του κόσμου τούτου ετύφλωσε τον νούν, διά να μη επιλάμψη εις αυτούς ο φωτισμός του ευαγγελίου της δόξης του Χριστού, όστις είναι εικών του Θεού.

Κ.ά.π.

 

Αν δεν θέλεις αγαπητή ψυχή στον Θεό να μην περιγράφουν τα πιο πάνω εσένα, τότε επιδίωξε από τώρα να εφαρμόζεις μεταξύ πολλών άλλων και τα ακόλουθα:

Πράξ.24:16 εις τούτο δε εγώ σπουδάζω, εις το να έχω άπταιστον συνείδησιν προς τον Θεόν και προς τους ανθρώπους διαπαντός.

 

Β’Κορ.13:7-8 Εύχομαι δε εις τον Θεόν να μη πράξητε μηδέν κακόν, ουχί διά να φανώμεν ημείς δόκιμοι, αλλά διά να πράττητε σεις το καλόν, ημείς δε ας ήμεθα ως αδόκιμοι. 8 Διότι δεν δυνάμεθα να πράξωμέν τι κατά της αληθείας, αλλ' υπέρ της αληθείας.

 

Ο Κύριος ας δώσει την αύξησή Του.

Αλέξης Τομαράς

 

©




Επιστροφή στην λίστα των άρθρων
Εκτύπωση του άρθρου
 
 
© υπέρ της αληθείας